با توجه به رویکرد حرفه‌ای پترول در مدیریت پروژه‌ها و شفافیت در ارائه اطلاعات، می‌توان انتظار داشت که این شرکت نقش کلیدی خود در توسعه صنعت پتروشیمی کشور را بیش از پیش تثبیت کند. این گام‌ها نه تنها به نفع سهامداران و ذینفعان مستقیم خواهد بود، بلکه تأثیری مثبت بر اقتصاد ملی و ایجاد فرصت‌های شغلی جدید نیز خواهد داشت. گزارش شفاف‌سازی اخیر پترول، تأکیدی است بر رویکرد مسئولانه این شرکت در قبال سرمایه‌گذاران و تعهد به استانداردهای بالای مدیریت پروژه.

باور بفرمائید ما نیز همچون بسیاری از شما، به جو موجود در روز‌ها و هفته‌های گذشته بازار سرمایه امیدوار شده ایم، با این وجود در حالی که اکثر وبسایت‌ها و کانال‌های تلگرامی فعال در حوزه بازار سرمایه، مجددا ... با کاهش چشمگیر حاشیه سود ناخالص و افت کرک اسپرد قیمت‌های جهانی محصولات اصلی شرکت کاری نداریم، اما اینکه چرا در این مملکت، برای تولید محصولات بی کیفیت و مازادی همچون نفت کوره، وکیوم باتوم و ...، که ناشی از ضریب پیچیدگی پائین و تکنولوژی‌های قدیمی می‌باشد، حاشیه سودی ۲۰ درصدی در نظر گرفته می‌شود، سوالیست که احتمالا هر تحلیلگر صنعت نفت و پالایشگاهی را در جهان به ساعت‌ها فکر فرو می‌برد.

ممنوعیت واردات خودرو با هدف حمایت از تولید داخل، سال‌هاست که ابزاری برای انحصارطلبی در صنعت خودرو شده و نه‌تنها باعث رشد این صنعت نشده، بلکه کیفیت را به‌گونه‌ای پایین نگه داشته که به گفته سازمان ملی استاندارد خودرو سازان حتی استاندارد‌های حداقلی ۸۵ گانه را نیز در بسیاری از موارد رعایت نمیکنند و با سوء استفاده از شعار حمایت از تولید داخل از زیر بار رعایت استاندارد‌های حداقلی شانه خالی میکنند.

به قول یک ضرب المثل معروف در وال استریت: "در گردباد، شترمرغ‌ها هم پرواز می‌کنند ". خوشبختانه گردباد دو هفته اخیر بازار سرمایه کشور، منجر به پرواز بسیاری از کارشناسان و شاخ‌های فضای مجازی، آنهم پس از سال‌ها سکوت و فعالیت در کسب و کار شریف اسنپ گردیده است. نقاش ها، خط می‌کشند و فضانوردان مردم را تا اهداف قیمتی فضایی همراهی می‌کنند. تلگرامی‌ها از سوژه‌های مد نظر رو نمایی می‌کنند و مسئولین کشور صحبت از حمایت و اعتماد سازی در بازار سرمایه.

 اینکه چرا مسئولینی که مدعی قدرت نظامی اول منطقه و حتی جهان هستند و آوازه پهباد‌ها و موشک هایشان را به دیگر سیاره‌های کهکشان راه شیری هم رسانده اند، نمی‌توانند از پس تعدادی دلال و مافیای خودرو در کشور بر بیایند تا مجبور به افزایش مکرر قیمت‌ها و سخنان مضحک در خصوص ورود خودرو‌های بی کیفیت و تمسخرآمیز خودروسازان به بورس کالا نباشیم، بسیار جالب است. آخر در کجای دنیا خودرو را در بورس می‌فروشند؟

متاسفانه با سوء مدیریت در حکمرانی و فضای اقتصادی، چنان بی ثباتی و عدم اطمینانی در فضای سرمایه گذاری کشور به وجود آوردیم که هیچ سرمایه گذاری تمایل به صرف سرمایه در تولید نداشته و حتی بسیاری از تولید کنندگان را هم تشویق به تبدیل دارایی‌ها و فرار از فضای تولیدی کشور کرده ایم. حالا شما تصور می‌کنید در سال‌های گذشته وضعیت نرخ رشد سرمایه گذاری خالص در کشور چگونه بوده است؟ به نظر شما چه میزان از سرمایه‌های داخلی و سرمایه‌های بین المللی منجر به ساخت کارخانجات جدید و یا جبران استهلاک ماشین آلات فعال در صنایع کشور گردیده است؟ کدام عقل سلیمی ترجیح می‌دهد سرمایه خود را در چنین بلوای سیاسی و اقتصادی، درگیر پروژه‌های تولیدی بلندمدت و دیر بازده نماید؟ آیا هیچ سرمایه گذار منطقی و با سوادی را سراغ دارید که حاضر باشد قید سود بانکی بدون ریسک بالای ۳۰ تا ۳۵ و بازده‌های کلان دلار و طلا، سود‌های یامفت حاصل از فعالیت‌های بازرگانی و یا حتی دلالی را بزند و آن را صرف احداث کارخانه و یا حتی کارگاهی صنعتی با حاشیه سودی ۱۰ تا ۱۵ درصدی نماید.

نکته جالب اینکه اعضای هیات مدیره فروشگاه رفاه، در جلسه هیات مدیره تصویب کرده اند که برند خودشان را (در شرکتی دیگر) با قیمت بیش از ۳۴۹ میلیارد تومان خریداری نمایند. به عبارتی این دوستان کمر ابداع کننده واژه تضاد منافع در علوم مالی را می‌شکنند. شما باشید چنین کاری می‌کنید؟ آیا در این رکود شدید املاک کشور، شما حاضر می‌شوید به جای ۳۵۰ میلیارد تومان پول نقد و ۴۰۰ میلیارد تومان بدهی کوتاه مدت خود، ۲ ملک تجاری دریافت کنید؟ پس از سال ها، همچنان بازی تغییری نکرده است، ثروت‌های ملی و شرکت‌های دولتی را به عده‌ای خاص می‌دهیم تا از منافع بی کرانش لذت ببرند. حال این خصوصی سازی‌ها چه منافعی برای چه کسی یا کسانی و یا چه احزابی دارد، ما نمی‌دانیم و نمی‌خواهیم که بدانیم.

افزایش بی‌سابقه حق انتفاع معادن در سال‌های اخیر، تحقق اهداف صنعت فولاد و معدن را در معرض تهدید قرار داده است. تعدیل این نرخ در بودجه 1404، گامی حیاتی برای حمایت از سهامداران و جلوگیری از بحران در بخش معدن است.

سوء مدیریت و نبود افراد کارآمد و لایق در بدنه اقتصادی دولت و حاکمیت، کار را به جایی رسانده که وقتی در کمتر از ۲ هفته، ارزش پول کشور ۱۵ درصد افت می‌کند، جناب همتی و فرزین به هم تبریک می‌گویند و از خاطرات عملکرد معیوبشان، داستان می‌سرایند. همسو با تصورات جناب همتی که کاهش ارزش پول ملی را در زمان جناب رئیسی مربوط به بی‌لیاقتی وزرا می‌دانستند و در زمان وزارت خودشان مربوط به نرخ تورم انتظاری، ما هم معتقدیم که بخش عمده‌ای از کاهش ارزش پول ملی، مربوط به انتظارات مردم از عاقبت آینده اقتصاد کشور با شما عزیزان است.  بعید می‌دانیم آنقدر که ضعف علمی و قحط‌الرجال موجود در فضای مدیریتی کشور موجب رشد نرخ تورم انتظاری مردم می‌شود، آمدن ترامپ موثر باشد. جناب همتی، روزگاری این کشور محمد سمیعی، علینقی و عالیخانی‌ها را بر مسند ریاست بانک مرکزی و وزارت اقتصاد داشته و امروز شما و جناب فرزین. باور کنید مردم حق دارند انتظاراتشان را از تورم به دلیل حضور شما عزیزان بالا ببرند.

احتمالا ایران تنها کشوری است که در چند دهه اخیر موفق گردیده تجارب جالب و پیچیده‌ای را در زمینه دولتی سازی و خصوصی سازی به نام خود ثبت کند. برخی کشور‌ها توان دولتی سازی کامل را ندارند و بسیاری دیگر از کشور‌ها هم در حد و اندازه‌های خصوصی سازی‌های واقعی نیستند. اما خوشبختانه، ایران با اتکا بر علوم پیشرفته داخلی و تکیه بر توان جوانان انقلابی در ۵ دهه گذشته، هم موفق شده شرکت‌های خصوصی بسیاری را با دولتی سازی نابود کند (ایران خودرو دیزل، لوازم خانگی پارس، ده‌ها شرکت دارویی و …) و هم توانسته بسیاری از شرکت‌های دولتی را با خصوصی سازی‌های مضحک و هدفمند به نابودی بکشاند. چگونه ممکن است ۶۲ درصد از سهام شرکتی ۵.۰۰۰ میلیارد تومانی (به گواه کارشناسان) را با تنها ۴۶۵ میلیارد تومان آنهم با اقساط بلند مدت به چند وارد کننده برنج هندی واگذار کنند؟ البته قطار واگذاری فروشگاه‌های رفاه با هدف نابودی، در ریل موفقیت قرار گرفته و چیزی به نابودی آن باقی نمانده است.