نرخ بیکاری در اغلب کشور‌های توسعه‌یافته پایین باقی ماند و بازار‌های سهام نیز سالی قابل قبول را ثبت کردند.

شرکت Strategy Inc در تازه‌ترین به‌روزرسانی خود اعلام کرد که طی هفته اول دسامبر بیش از ۱۰ هزار بیت‌کوین دیگر به دارایی‌های خود افزوده است؛ خریدی نزدیک به یک میلیارد دلار که عمدتاً از محل عرضه سهام در بازار تأمین مالی شده است. این شرکت اکنون بیش از ۶۶۰ هزار بیت‌کوین در ترازنامه خود نگه می‌دارد.

بازار سهام در روز‌های اخیر با رشد کوچکی روبه‌رو شده است، ولی این افزایش نتواسته رکورد‌های جدیدی را به ثبت برساند.

در ذهن بسیاری از ما، تصویر مدیر مالی با انبوهی از صفحات اکسل، گزارش‌های فصلی و نگاهی دائمی به گذشته گره خورده است. او در نقش یک مورخ مالی، وقایع را ثبت و تحلیل می‌کرد. اما در اقتصاد پرتلاطم امروز ایران، اقتصادی که در آن تورم، نوسانات ارزی و عدم قطعیت، قوانین بازی را روزانه بازنویسی می‌کنند، این نقش دیگر کافی نیست.

در حالی‌که یک دیوارنگاره بزرگ در یکی از شلوغ‌ترین میادین تهران با این شعار نصب شده است: مثل آینده تصمیمم بگیرید»، واقعیت سیاسی و اقتصادی روز‌های اخیر نشان می‌دهد این شعار بیشتر شبیه یک قاب تزئینی است تا یک دستور کار اجرایی. وقتی سیاستمداران رده‌بالا مشغول رقابت‌های جناحی، بیانیه‌خوانی و بازسازی جایگاه سیاسی خود‌ هستند، مردم عادی هر ماه به صف‌های طولانی پرداخت اجاره، خرید مایحتاج و تسویه اقساط نگاه می‌کنند _ قربانیان اصلی این نمایش.

در هفته‌های اخیر اخباری مبنی بر حذف دو هاب اروپایی (TTF و NBP) از فرمول محاسبه منتشر شده است؛ موضوعی که می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر هزینه خوراک صنایع گازی و پتروشیمی داشته باشد.

بازار‌های مالی ایران از ارز و طلا تا بورس و بدهی بیش از آنکه میدان عرضه و تقاضای ساده‌ دارایی‌ها باشند، بازتابی از روان جمعی اقتصاد هستند.

در زمانی که ایالات متحده و قدرت‌های اروپایی دوباره مکانیسم «ماشه» را فعال کرده‌اند و در حال طراحی سازوکار‌هایی برای بازسازی غزه هستند که ممکن است نقش فلسطینیان را به حاشیه ببرد. (Ahram Online)، «نه گفتن» ایران به این نشست، از هر بیانیه‌ای گویا‌تر است.

Iranian flag in Iran’s Bushehr nuclear power plant on November 10, 2019 [Photo by ATTA KENARE/AFP via Getty Images]

The ceasefire announced on ۹ October ۲۰۲۵ appears to mark a turning point after two years of exhausting military and humanitarian devastation in Gaza. Yet, upon closer examination, it raises more questions than it answers.