تحریمها بدون بمب هم میکشند: بهای انسانی جنگ اقتصادی
داروهای شیمیدرمانیاش از قفسههای بیمارستان ناپدید شده بودند، و خانوادهاش نه پول داشتند و نه ویزا برای درمان در خارج از کشور. جایگزینهای بازار سیاه یا ناامن بودند یا بسیار گران. کودک جان باختنه به خاطر جنگ، بلکه به خاطر یک سیاست.
سر قبر خالی گریه کردن بی معناست...
عامل رکود بورس پشت میز بانک مرکزی نشسته نه در وزارت اقتصاد...
۲۲ مردادماه ۱۴۰۴ سهامداران خسته از زیان به وزرات اقتصاد و سازمان بورس اعتراض خود را نشان دادند، اما بد نیست بدانیم مقصر اصلی ریزشهای سریالی بورس علاوه بر حاکمیت ریسکهای سیستمی نرخ بهره بالاست که توسط بانک مرکزی تعیین میشود و نه وزارت اقتصاد، باید به درستی اعتراض را به سمت عامل رکود نشانه رفته تا نتیجه بگیریم...
خیال باطل نابودی غزه:
اتحاد جهانیان علیه دولت جنایتکار اسرائیل
بنیامین نتانیاهو با دفاع از طرح حمله نهایی به غزه، آن را کلید آزادی گروگانها و تضمین امنیت اسرائیل دانست؛ طرحی که همزمان با مخالفت شدید داخلی، محکومیت گسترده جهانی و هشدارهای جدی درباره بحران انسانی در غزه همراه شده است.
بانک آمریکا(BOA) گزارش داد؛
والاستریت روی لبه تیغ حباب
تازهترین نظرسنجی بانک آمریکا نشان میدهد رکورد ۹۱ درصدی مدیران صندوقها، سهام آمریکا را بیشازحد گران میدانند؛ رقمی بیسابقه از سال ۲۰۰۱. این در حالی است که والاستریت از کفهای آوریل جهشی قابلتوجه داشته، اما سایه نگرانی از حباب قیمتی و ریسکهای ژئواکونومیک همچنان بر بازار سنگینی میکند.
بلومبرگ بررسی کرد:
دعوای والاستریت بر سر رمز افت اشتغال در آمریکا
بازار کار آمریکا با یکی از ضعیفترین رشدهای اشتغال از سال ۲۰۲۰ روبهرو شده است؛ افتی که تحلیلگران را به دو جبهه تقسیم کرده: گروهی آن را نتیجه محدودیتهای مهاجرتی و کاهش عرضه نیروی کار میدانند، و گروهی آن را نشانه آغاز رکود و افت تقاضا تلقی میکنند. این دوگانگی، مسیر آینده نرخ بهره فدرال رزرو و حتی بازارهای جهانی را در هالهای از ابهام فرو برده است؛ وضعیتی که در مقیاسی متفاوت، در بحث مهاجران در ایران نیز بازتاب یافته است.
وقتی دیپلماسی جایش را به خوداتکایی میدهد؛
چگونه ایرانیها امروز غرب را میبینند
در گرمای تیرماه تهران، واژه «اسنپبک» دیگر فقط اصطلاحی حقوقی در جلسات سازمان ملل نیست؛ از نانواییها تا کافههای شهر شنیده میشود. برای ایرانیها، این کلمه نه یادآور مفاد برجام، که معادل تورم، کمبود دارو و فرصتهای از دسترفته است؛ و پاسخی که از کوچه و خیابان میآید روشن است: جنگ نمیخواهیم، اما روی پای خودمان میایستیم.