پیامد‌های احتمالی تشدید تحریم‌ها، کاهش تولید، افت ارزآوری و ناترازی پولی، چشم اندازی مبهم را پیش روی اقتصاد کشور و به تبع آن بازار سرمایه قرار داده است.

طی یک ماه اخیر، بازار رمزارز‌ها با روندی خنثی همراه بود و در برخی از رمزارز‌ها شاهد رشد قیمت بودیم، اما در حالت کلی، ارزش معاملات و ورود پول به بازار کم رمق بود.

کاهش نرخ بهره، به‌ویژه در دوره‌هایی که اقتصاد با تورم بالا، فشار مالی یا رکود مواجه است، می‌تواند تحرک تازه‌ای ایجاد کند.

از تحریم‌های بین‌المللی و تنش‌های ژئوپلیتیکی گرفته تا ناکارآمدی مدیریتی، فساد، قوانین دست‌وپاگیر و تورم مزمن که سال‌های سال است گریبان‌گیر مردم شده و رهایی از آن، دیگر معجزه به نظر می‌رسد!

صنعت بانکداری، شریان حیاتی اقتصاد هر کشور محسوب می‌شود؛ این صنعت با کانالیزه کردن وجوه سپرده‌گذاران به سمت سرمایه‌گذاری‌ها و تسهیل فعالیت‌های اقتصادی، نقش مهمی در رشد و توسعه اقتصادی و اجتماعی ایفا می‌کند.

با ریزش بورس در سال ۹۹ بسیاری از فعالان بازار در انتظار رشدی غیر قابل وصف بودند که در اثر تورم بالا رقم بخورد، اما نه تنها بازار بورس رشدی نکرد، بلکه نقدینگی خروجی از بورس به آغوش رقبا، یعنی بازار طلا و ارز رفته است و چرایی این اتفاق به معمای مرموز این روز‌های بازار بورس تبدیل شده است.

وقتی از یک‌سو رشد نرخ ارز به بالای ۱۰۰ هزارتومان صورت می‌گیرد و سوی دیگر توقف ناگهانی نماد‌های بزرگ بورسی همچون خودرو، پرسش اصلی این است: سرمایه‌گذار کجا پناه بگیرد تا از ریسک‌های سیستمی و غیر سیستمی در امان باشد؟

همه می‌دانند که رشد مداوم نقدینگی به‌عنوان موتور محرک تورم عمل می‌کند و هر جا که این موتور روشن بماند، دیر یا زود دود تورم در زندگی خانوار‌ها و صورت‌های مالی بنگاه‌ها دیده می‌شود.

نرخ دلار به‌عنوان مهم‌ترین شاخص ارزش پول ملی و نماد اعتماد عمومی به ساختار اقتصادی کشور، در همه دوره‌ها روندی صعودی را طی کرده و هیچ وزیری در پایان دوره مدیریت خود، دلار را با نرخی کمتر از زمان آغاز مسئولیت به جامعه تحویل نداده است.

به نظر می‌رسد شرکت بیمه حکمت صبا، نه تنها در بیمه کردن دیگران ناتوان است، بلکه خودش بیش از هر چیز به یک بیمه جامع نیاز دارد تا از این بحران تمام‌عیار نجات یابد!