انتخاب کابینه
کد خبر : ۱۰۰۰۰۱
الف: با توجه به وضعیت خطیر کشور در حال حاضر و وجود نابسامانی هایی که در امور
اجرایی کشور بیشتر از ارکانن دیگر نظام به چشم می آید، انتخاب کابینه ی
بعدی از اهمیت بالایی برخوردار است.
در این نوشتار در مورد انتخاب کابینه پیشنهادی ارائه می شود.
صحبت را از این خبر آغاز می کنم: لیست پیشنهادی اتاق بازرگانی برای کابینه در لیست فوق که خیلی با لیست های منتشر شده ی قبلی از نظر کلی تفاوت ندارد، حداقل شش نفر هستند که کاندیدای دو وزارت خانه یا بیشتر هستند!
حال آیا این سوال پیش هر وجدان آگاهی پدید نمیآید که مگر یک نفر در چند زمینه می تواند تخصص داشته باشد؟
بیشتر به ذهن می رسد که برای تعدادی از دوستان، تعدادی شغل پیدا شده و می خواهیم آن را به طور مساوی بین آنها تقسیم کنیم! (البته شاید تا حدودی این موضوع از طرف نزدیکان رئیس جمهور انکار شده است)
اشکال دیگری که به این لیست ها وارد است اینکه معمولا تمام گزینه ها از مدیران مسن و از کسانی که حداقل هشت سال است در دولت مسئولیتی نداشته اند و تازه باید با امور آشنا شوند! آیا چنین کابینه ای کابینه ی شایستهای برای این شرایط است؟
اما پیشنهاد چیست؟
پیشنهاد این است که بالاخره در بدنه هر وزارتخانهای، مدیران باتجربه وجود دارند، مدیران فنی و نه سیاسی، شخص رئیسجمهور یا مشاورانشان با هر کدام از وزارتخانه ها جلسه هایی بگذارند، از مدیران آن برنامه بخواهند، مشکلات را آگاه شوند و از بدنه وزارتخانه شخصی رابرای ریاست برگزینند. به طور کاملا تشکیلاتی!
این که در کشور ما روسا از جای دیگر آورده می شوند تا ریاست کنند بر کسانی که بهتر و بیشتر می دانند دردی است که جامعهی مدیران و کارمندان دلسوز را آزار می دهد و کل جامعه را از رشد شایسته باز می دارد.
حتی اگر وزیران از بیرون آورده میشوند، برگزاری این جلسات مفید خواهد بود. همچنین برنامه داشتن برای مدیران میانی و امید به رشد می تواند انگیزه ی مدیریتی را نیز افزایش دهد.
امیدوارم دکتر روحانیاز این آفت مصون بمانند، هرچند که شواهد خیلی هم به سود این تفکر نیست.
در این نوشتار در مورد انتخاب کابینه پیشنهادی ارائه می شود.
صحبت را از این خبر آغاز می کنم: لیست پیشنهادی اتاق بازرگانی برای کابینه در لیست فوق که خیلی با لیست های منتشر شده ی قبلی از نظر کلی تفاوت ندارد، حداقل شش نفر هستند که کاندیدای دو وزارت خانه یا بیشتر هستند!
حال آیا این سوال پیش هر وجدان آگاهی پدید نمیآید که مگر یک نفر در چند زمینه می تواند تخصص داشته باشد؟
بیشتر به ذهن می رسد که برای تعدادی از دوستان، تعدادی شغل پیدا شده و می خواهیم آن را به طور مساوی بین آنها تقسیم کنیم! (البته شاید تا حدودی این موضوع از طرف نزدیکان رئیس جمهور انکار شده است)
اشکال دیگری که به این لیست ها وارد است اینکه معمولا تمام گزینه ها از مدیران مسن و از کسانی که حداقل هشت سال است در دولت مسئولیتی نداشته اند و تازه باید با امور آشنا شوند! آیا چنین کابینه ای کابینه ی شایستهای برای این شرایط است؟
اما پیشنهاد چیست؟
پیشنهاد این است که بالاخره در بدنه هر وزارتخانهای، مدیران باتجربه وجود دارند، مدیران فنی و نه سیاسی، شخص رئیسجمهور یا مشاورانشان با هر کدام از وزارتخانه ها جلسه هایی بگذارند، از مدیران آن برنامه بخواهند، مشکلات را آگاه شوند و از بدنه وزارتخانه شخصی رابرای ریاست برگزینند. به طور کاملا تشکیلاتی!
این که در کشور ما روسا از جای دیگر آورده می شوند تا ریاست کنند بر کسانی که بهتر و بیشتر می دانند دردی است که جامعهی مدیران و کارمندان دلسوز را آزار می دهد و کل جامعه را از رشد شایسته باز می دارد.
حتی اگر وزیران از بیرون آورده میشوند، برگزاری این جلسات مفید خواهد بود. همچنین برنامه داشتن برای مدیران میانی و امید به رشد می تواند انگیزه ی مدیریتی را نیز افزایش دهد.
امیدوارم دکتر روحانیاز این آفت مصون بمانند، هرچند که شواهد خیلی هم به سود این تفکر نیست.
ارسال نظر