تحليل بنيادي فولاد آلياژي ايران
کد خبر : ۱۰۱۲۹۶
شروين شهرياري*
فولاد آلياژی ايران بزرگترين توليدکننده انواع فولاد آلياژی و مخصوص در ايران است.
ظرفيت توليد سالانه «فولاژ» 140 هزار تن در فاز اول و 200 هزار تن در فاز دوم است که در سال 1379 به بهرهبرداری رسيده است. ظرفيت عملي توليد محصول نهايي شركت در حال حاضر 326 هزار تن در سال است و محصولات اين شرکت در صنايع نفت و پتروشيمی، ابزارسازی، ساخت لوازم پزشکی و جراحی، خودروسازی، ماشينسازی و ... کاربرد دارد. كيفيت محصولات اين شركت به اندازهاي مطلوب است كه شركتهاي اروپايي معتبر (نظير دايملرآلمان) اقدام به خريد توليدات آن ميكنند. «فولاژ» همچنين در سالهاي اخير اقدام به اجراي يك طرح توسعه با نام «زير سقفي كوثر» كرده است كه در نيمه دوم سال جاري راهاندازي خواهد شد كه به واسطه آن ظرفيت توليد فولاد شركت 200 هزار تن ديگر افزايش مييابد و به اين ترتيب كشور از واردات محصولات مشابه بينياز ميشود. به منظور تخمين ارزش ذاتي سهام از روش «تنزيل عايدات آتي» استفاده ميكنيم. از اين جهت، لازم است صورت سود و زيان شركت براي چند دوره آتي تخمين زده شود. به اين منظور از مفروضات جدول شماره يك استفاده شده است.
درخصوص مفروضات جدول شماره يك توجه به چند نكته حائز اهميت است:
1- بنا بر اظهارات مطرح شده در مجمع، طرح توسعه كوثر در نيمه دوم امسال به بهرهبرداري ميرسد. در تحليل حاضر فرض شده كه توليد سال 92 از محل راهاندازي اين طرح 80 هزار تن افزايش يابد. اين رقم در سال 93 به 150 هزار تن و در نهايت در سال 94 به ظرفيت كامل (200 هزار تن در سال) ميرسد. بديهي است راهاندازي اين طرح هم درآمد فروش و هم هزينه مواد اوليه، دستمزد و سربار شركت را به تناسب ظرفيت مورد بهره برداري تحت تاثير قرار ميدهد.
2- نوسان قيمت محصولات شركت همخواني زيادي با نرخ ارز در بازار آزاد دارد. از ابتداي سال ميانگين نرخ ارز نسبت به متوسط سال گذشته 32 درصد افزايش يافته است. با مبنا قرار دادن فرضيه پيروي قيمت محصولات از رشد نرخ ارز (كه معاملات بورس كالا نيز آن را كمابيش تائيد ميكنند) ميانگين افزايش قيمت فروش هر يك از محصولات در سال جاري نسبت به سال قبل 32 درصد برآورد شده است. ضريب مزبور براي دو سال آينده 15 درصد فرض شده است.
3- بيش از 80 درصد ارزش مواد اوليه مصرفي شركت را آهن اسفنجي و قراضه تشكيل ميدهد. قيمت اين مواد اوليه رابطه مستقيمي با شمش فولاد دارد. مطالعه تاريخي نشان ميدهد كه نرخ هر تن قراضه به طور ميانگين 70 درصد شمش و قيمت آهن اسفنجي حدود 50 درصد شمش بوده است. به همين دليل تخمين ارزش روز شمش فولاد در تعيين بهاي تمام شده «فولاژ» از اهميت زيادي برخوردار است. در مفروضات حاضر، قيمت شمش در سال 92 معادل ميانگين محقق شده تاكنون (1700 تومان در هر كيلو) و در سالهاي آينده با 15 درصد رشد فرض شده و به اين ترتيب با ضرايب مورد اشاره و در نظر گرفتن موجودي اول دوره، هزينه قراضه و آهن اسفنجي مصرفي محاسبه شده است.
4- علاوه بر آهن اسفنجي و قراضه، حدود 20 درصد مواد اوليه مورد نياز شركت شامل انواع مختلف آلياژها، مشتقات آلومينيوم، نيكل و ... است. قيمت اين مواد به طور عمومي از نرخ ارز پيروي ميكند. به اين ترتيب در تحليل حاضر، رشد هزينه خريد اين مواد اوليه نسبت به عملكرد سال گذشته معادل 32 درصد و براي دو سال پس از آن 15 درصد فرض شده است.
5- عمده هزينه مصرفي «فولاژ» در بخش انرژي به برق اختصاص دارد. در جدول يك، فرضيه افزايش قيمت 50 درصدي انرژي در نيمه دوم سال 92 (كه ميانگين سالانه آن 25 درصد خواهد بود) و نيز رشد 25 درصدي هزينه انرژي در دو سال بعد مد نظر قرار گرفته است.
6- ساير هزينههاي شركت (دستمزد و سربار به جز استهلاك) با فرض تورم 25 درصدي در سال جاري و 20 درصدي در بازه زماني 93 و 94 برآورد شدهاند. همچنين هزينه استهلاك شركت براساس بهرهبرداري از طرح توسعه جديد و به طور واقعي محاسبه شده است.
با عنايت به توضيحات فوق ميتوان به جدول شماره دو مراجعه كرد كه طي آن صورت سود و زيان «فولاژ» در چند دوره مالي آتي با اعمال مفروضات جدول شماره يك ارائه شده است.
درخصوص ارقام جدول دو (ارقام به ميليون ريال) بايد به چند نكته توجه داشت:
1- سرفصلهاي فروش، بهاي تمام شده و هزينههاي عمومي و اداري با اعمال مفروضات جدول شماره يك محاسبه شدهاند.
2- هزينه مالي و ساير درآمدهاي عملياتي در بودجههاي تحليلي مطابق آخرين برآورد بودجه 92 شركت لحاظ شدهاند. اما در بخش درآمدهاي غير عملياتي با عنايت به اختصاص قسمت عمده اين سرفصل به درآمد حاصل از سرمايهگذاريها، رشد 10 درصدي درآمد در دو سال مالي آتي برآورد شده است. در اين راستا بايد توجه داشت كه «فولاژ» مالكيت يك واحد 800 هزار تني فولاد اسفنجي به نام غدير ايرانيان را در اختيار دارد كه تخمين سودآوري آن در سال جاري 80 ميليارد تومان است و عمده آهن اسفنجي مورد نياز فولاد آلياژي ايران را تامين ميكند.
3- الگوي محاسبه ماليات در بودجههاي تحليلي مطابق با رويه تاريخي است.
با جمعبندي اطلاعات فوق ميتوان گفت شركت فولاد آلياژي بر پايه مفروضات تحليلي در سالهاي 92 تا 94 به ترتيب توانايي دستيابي به سود خالص 816، 1004 و 1288 ريالي به ازاي هر سهم خود را دارد. با فرض حفظ سياست تقسيم سود شش سال اخير (4/83 درصد در هر سال)، P/E=5 در سال 94 و نرخ تنزيل 28 درصدي براي عايدات آتي، ارزش ذاتي كنوني هر سهم معادل 4972 ريال به دست ميآيد. نرخ تنزيل 28 درصدي با فرض ثبات نرخ سود اوراق مشاركت در محدوده 20 درصد ظرف دو سال آينده و با لحاظ كردن صرف ريسك 6 درصدي بازار سهام و بتاي 37/1 واحدي شركت فولاد آلياژي به دست آمده است:
(صرف ريسك بازار سهام*بتا)+ بازده بدون ريسك = بازده مورد انتظار يا نرخ تنزيل عايدات
بديهي است كارشناسان با تغيير مفروضات پيشبيني درآمد يا مدل ارزشگذاري ميتوانند به ارقام متفاوتي در خصوص ارزش ذاتي سهام «فولاژ» دست يابند.
Shervin.shahriari@turquoisepartners.com*
ارسال نظر