ضرب الاجل تولیدکنندگان فولاد به دولت

اما در مقابل این نظریات مصرف کنندگان عمده فولاد کشور از تصمیم دولت مبنی بر کاهش تعرفه واردات فولاد استقبال کرده اند و بر این عقیده اند که طی دوره های گذشته فولادسازان کشور به رغم استفاده از بازار مناسب داخلی و انرژی ارزان، کاهش قیمت در فروش آنان مشاهده نمی شد و صنایع مصرف کننده فولاد بیشترین فشارها را تحمل می کردند. در حال حاضر آنان به شدت با افزایش تعرفه واردات مخالفند و اقدام دولت در راستای کاهش تعرفه را به نفع بسیاری از صنایع داخلی می دانند.

در شرایط فعلی فولادسازان کشور فشارهای مضاعفی را تحمل می کنند. به طوری که تداوم بحران اقتصادی جهان بیش از هر چیز در صنعت فولاد اثرگذار بوده و مشکلاتی را برای تولیدکنندگان به وجود آورده است. این امر در مرحله اول منجر به کاهش قیمت های جهانی شده و به تبع آن مصرف کنندگان داخلی فولاد با وجود کاهش تعرفه ها از انگیزه بالاتری برای واردات برخوردارند. در حال حاضر کشورهای مختلف به منظور جلوگیری از تاثیر بحران اقتصادی جهان سعی در ممانعت از ورود فولاد به کشور خود دارند و هر کدام راهکارهای خاص خود را در پیش گرفته اند.در مقابل کشورهای تولیدکننده فولاد برای نجات خود و مقابله با بحران ایجاد شده اقدام به آنتی دامپینگ و حتی افزایش تعرفه فولاد کرده اند و برخی حاضرند محصولات خود را با قیمت پایین تر به کشورهایی مانند ایران صادر کنند تا از تعطیلی کارخانه های خود جلوگیری کنند. آنان به خوبی دریافته اند که با تعطیلی صنعت فولاد با مشکلات اجتماعی دیگری نیز مواجه خواهند شد و دیگر صنایع آنها نیز تعطیل خواهد شد.

تقی بهرامی نوشهر رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد در این رابطه می گوید: «در حال حاضر محصولات فولادی کشورهای دچار بحران به وفور در بازار کشور عرضه شده و حذف تعرفه فضای مناسبی را برای آنان ایجاد کرده تا خسارات ناشی از بحران ها را کاهش دهند.» او با اشاره به اینکه «در شرایط فعلی کاهش تعرفه ها حکم نابودی تولیدکنندگان داخلی را دارد»، افزود: «براساس برنامه ریزی های انجام شده میزان تولید فولاد کشور در افق 1404 باید به مرز 40 میلیون تن برسد، اما اشباع بازارهای داخلی با محصولات خارجی مانع بزرگی برای رسیدن به این هدف محسوب می شود.»

وی خاطرنشان کرد: «کاهش تعرفه ها در زمانی اتفاق افتاده که بسیاری از فولادسازان بخش خصوصی کشور با کمترین ظرفیت خود فعالیت می کنند و این مصوبه آخرین امیدهای آنان را به یأس تبدیل کرده است.»

بهرام سبحانی مدیرعامل ذوب آهن اصفهان نیز می گوید: «هم اکنون وضعیت بازار فولاد چه در داخل و چه در خارج از کشور چندان مطلوب نیست و رکود نسبی حاکم بر بازار آهن آلات در کنار کاهش قیمت ها و تقاضا، واحدهای تولیدی کشور را به شدت تحت تاثیر قرار داده است.»به اعتقاد وی هزینه های مواد اولیه تولید، انرژی و دیگر عوامل به واحدهای تولیدی فشار وارد می کند و اگر راهکاری برای فروش محصولات آنان اتخاذ نشود، دامنه این بحران وسیع تر خواهد شد.»

بهرامی می گوید: «در حال حاضر قیمت ها به نصف تقلیل یافته و حتی اگر با تناژ فروش قبلی هم محاسبه شود درآمد نصف می شود در غیر این صورت درآمدهای فولادسازان به شدت کاهش می یابد.»وی تامین بودجه طرح های عمرانی، نوسازی مدارس، توسعه مسکن مهر و ایجاد تسهیلات لازم در اینگونه امور را در رونق بازار محصولات فولادی کشور موثر می داند و می گوید: «یکی از چالش های اساسی فعلی در بازار، آهن آلات وارداتی است زیرا زمانی که کشور در اوج فعالیت های ساخت و ساز قرار داشت و تقاضا بالا بود، تولید داخلی نمی توانست پاسخگوی نیازها باشد اشباع بازار از سوی خارجی ها منطقی بود ولی در حال حاضر که سطح تقاضا در کشور کاهش یافته و محصولات تولیدکنندگان داخلی در انبارها مانده است، افزایش واردات توجیه پذیر نیست.»سبحانی می گوید: «بسیاری از کشورهای تولیدکننده فولاد برای حفظ واحدهای تولیدی خود اقدامات گسترده ای را دنبال کرده اند. به عنوان مثال اتحادیه اروپا، آمریکا، کشورهای جنوب شرقی آسیا، امارات و دیگر کشورها با استفاده از قانون آنتی دامپینگ واردات را به کشور خود محدود کرده اند، در حالی که در کشور ما علاوه بر عدم استفاده از این قانون تعرفه ها هم در حدی نیست که بتواند از واردات بی رویه و ورود بحران به کشورمان جلوگیری کند.»

وی خاطرنشان می کند: «بهترین راه حل برای کنترل بازار داخل این است که دولت به صورت جدی و سریع با وضع تعرفه موثر، واردات محصولات فولادی را کنترل و محدود کند تا تولیدکنندگان داخلی بتوانند به فعالیت های خود ادامه دهند.»

وی با اشاره به استدلال بعضی مسوولان در وزارت بازرگانی مبنی بر پایین بودن تعرفه ها می گوید: «آنها معتقدند مشکل تولیدکنندگان فولاد بحث قیمت ها نیست بلکه تقاضا وجود ندارد که در این زمینه باید گفت پس چه زمان برای وضع تعرفه مناسب است.» سبحانی معتقد است: «تعرفه 30 درصدی تنها راه نجات فولادسازان کشور به شمار می رود و نکته مهمی که بسیاری از آن غلفت می کنند این است که برخی گمان می کنند شمش خارجی حدود 400 دلار است و با هزینه حمل و تولید 550 تا 600 دلار تمام می شود. بنابراین قیمت 620 تا 630 دلار برای بازار مناسب است.

 

در حالی که این برداشت کاملاً اشتباه است زیرا بیش از 10 میلیون تن فولاد کشور از طریق سنگ آهن و حداکثر سه تا چهار میلیون تن بهترین شرایط از طریق واحدهای نورد تولید می شود.» وی می گوید: «با این حساب شرکت های نوردی می توانند هزینه های جاری خود را تامین کنند، اما 10 میلیون تن فولاد دیگر زمینگیر می شود.»
سبحانی می افزاید: «شرایط تولید در ایران با شرایط تولید جهانی متفاوت است و در صورتی که شرایط یکسان داشته باشیم، قادریم به لحاظ قیمت رقابت کنیم و در حال حاضر شرایط بین ما و آنها در تمام زمینه ها یکسان نیست. زیرا به دلایل خاص مانند تحریم ها، خرید های خارجی گران تر در می آید و هزینه های مالی و بهره بانکی در ایران با سایر کشورها قابل مقایسه نیست.»