چاله های عمیق سر راه ورود نقدینگی تازه به بورس
کد خبر : ۲۰۱۵۶
به گزارش بورس نیوز به نقل از روزنامه سرمایه یکی از مهم ترین راهکارها برای عمق بخشیدن و توسعه بازار سرمایه، تزریق پول جدید به آن است. بازار سرمایه نیز هرچند نوپاست ولی پتانسیل های رشد زیادی را در خود دارد که شاید با تلنگری بتوان این غول خفته را بیدار کرد و از آن به عنوان یک موتور محرک اقتصادی بهره جست.نکته جالبی که در بازار سرمایه وجود دارد این است که می توان با استفاده از تجربیات سایر کشورها آن را به بازاری بی بدیل تبدیل کرد.
اما این امر همتی بلند، پشتکاری قوی و تیمی متخصص و حرفه ای می طلبد که فراتر از شعار عمل کنند و تنها به تدوین برنامه ها و استراتژی های کوتاه مدت و بلندمدتی که هیچ گاه جنبه عملی پیدا نمی کند، اکتفا نکنند.چگونه می توان انتظار داشت مردم سرمایه های خود را به بازار سرمایه سرازیر کنند و پس اندازهای خود را به امید سود بیشتر از بانک ها به بورس بیاورند در حالی که سهامداران مخابرات، یک سینه سخن برای آنها دارند با وجود عدم ارائه اطلاعات شفاف و دقیق، توقف طولانی مدت نماد، عدم پرداخت سود سهامداران، شنیده شدن اخبار منفی قبل از انتشار اطلاعیه و ... آیا جذب نقدینگی تازه از این مسیر امکان پذیر است.
در واقع محدودیت هایی که بازار سرمایه ما را احاطه کرده اند از یک سو و عدم همراهی و حمایت کافی متولیان از سهامداران سبب شده است تا جوی از بی اعتمادی و عدم اطمینان در بازار حاکم شود. این مساله تجربه تلخی را در ذهن سهامداران کنونی به یادگار می گذارد که با انتقال آن به سهامداران نو ورود می تواند مانع از ورود پول تازه به بازار سرمایه ای شود که پتانسیل های بالایی در جذب آن دارد.
شفافیت اطلاعاتی باید افزایش یابد
حمیدرضا امیریان با اشاره به جریان ورود نقدینگی در سال 82 به بورس گفت: «در سال 82 پول تازه وارد بازار سرمایه ما شد اما متاسفانه در آن زمان بورس ما هنوز به بلوغ نرسیده بود و توان جذب این پول را نداشت.
اما پس از گذشت چند سال و تصویب قانون جدید و عرضه شرکت های بزرگ و دولتی به بورس عطش گذشته این بازار برطرف شد ولی متاسفانه مشکلی که در این خصوص به وجود آمد این بود که سهام جدید وارد بازار شدند و نقدینگی بازار را جمع کردند ولی دوباره آن را سرمایه گذاری نکردند.»این کارشناس بازار سرمایه با عنوان این مطلب که جریان پول چشم اندازی از آینده است، ابراز کرد: «نقدینگی میانگین ریسک و بازده را در نظر می گیرد و این به آن معناست که با توجه به سودآوری بازارهای موازی نظیر طلا، مسکن، سکه، ارز و حتی بانک، مسیر آینده خود را انتخاب می کند و تا زمانی که این بازارها نیز رونق داشته اند، می توانستیم عدم سرازیر شدن نقدینگی افراد به بورس را سرمایه گذاری آنها در این بازارها بدانیم.
به نظر من پول همیشه روند و جریان خود را پیدا می کند و هر جا عمق بیشتری داشته باشد به آنجا سرازیر می شود بنابراین باید ببینیم حالا که بازارهای موازی بازار سرمایه رونق ندارند چرا نقدینگی مردم به بورس سرازیر نمی شود.»
امیریان راهکارهای برون رفت از این بحران و بالا بردن توانایی جذب نقدینگی و ورود پول تازه به بورس را اینچنین شرح داد: «اگر انتظار داریم سرمایه گذاران جدید با نقدینگی تازه وارد بورس ما شوند باید شفافیت اطلاعات رابه حد اعلا برسانیم و با بالا بردن حس اعتماد در سرمایه گذاران قدیمی زمینه جذب سرمایه گذاران نوورود را فراهم کنیم.»
وی ایجاد تنوع در سبدهای سرمایه گذاری و ابزارهای مالی را نیز به عنوان راهکار دیگری دانسته و ادامه داد: «حمایت از سهامداران نباید فقط به اندک زمانی قبل از عرضه سهام جدید محدود شود بلکه حمایت از سهامداران پس از عرضه است که می تواند حس اعتماد را در آنها بالا ببرد. مسوولیت بورس و متولیان آن، دقیقاً بعد از ثبت و پذیرش شرکت های جدید آغاز می شود.
اما متاسفانه متولیان بازار سرمایه ما این وظیفه را فراموش کرده اند به گونه ای که ما شاهد این هستیم که اگر مشکلی پس از عرضه برای سهامداران به وجود آید، باید خودشان مستقیماً وارد عمل شوند. این در حالی است که عمده مشکلات سهامداران با شرکت های نو ورود به عدم شفافیت اطلاعات در روزهای نخستین عرضه بر می گردد که این امر نشان دهنده این است که سازمان بورس به عنوان مقام ناظر قوی عمل نکرده و سهامداران مجبورند خود وارد عمل شوند.»
عرضه های تدریجی جایگزین عرضه های سنگین
فرشید ملکی حذف قانون گره معاملاتی را راه چاره ای برای جذب نقدینگی تازه دانسته و عنوان کرد: «زمانی که سهمی وارد گره می شود و سهامداران شاهد نزول سرمایه خود هستند و نمی توانند سهام شان را به فروش برسانند، نوعی عدم اطمینان و دلسردی در آنها به وجود می آید. این در حالی است که اگر عرضه های تدریجی جایگزین عرضه های سنگینی شوند که به یکباره بر سر سهامداران نازل می شود، می توان اطمینان سهامداران را نیز جذب کرده و شاهد تزریق نقدینگی جدید به بورس باشیم.»
وی در ادامه گفت: « به عنوان مثال، زمانی که سهمی در صف خرید است عرضه یکباره آن می تواند صف خرید را به صف فروش مبدل کند. اما اگر همین روند تدریجی عرضه و در چند روز انجام شود، بازار نیز به تعادل می رسد. اما متاسفانه در چنین مواقعی به دلیل منافع شخصی، عرضه های سنگین جایگزین عرضه های تدریجی می شوند. چگونه می توان مدعی شد معامله مثلاً 20 میلیارد تومانی در یک روز، در حالی که بازار روزهای دو میلیارد تومانی را هم داشته کار منطقی و درستی است.»
این کارشناس بازار سرمایه، ارائه اطلاعات دقیق و شفاف از سوی شرکت ها را نیز به عنوان راه حلی برای جذب پول تازه به بورس دانست و خاطرنشان کرد: «زمانی که شرکت ها اطلاعات و صورت های مالی و سود و زیان خود را به موقع و دقیق به بازار ارائه دهند، سرمایه گذاران نیز قادرند با تحلیل آن و درنظر گرفتن ریسک پذیریشان، اقدام به خرید سهام مطلو ب شان کنند.
اما زمانی که خبری منفی قبل از انتشار اطلاعیه آن به بازار می رسد و سبب تخریب صف خرید آن شده یا جو بی اعتمادی و ترس را بر بازار حاکم می کند، چگونه می توان انتظار داشت سهامداران جدید وارد این بازار شوند.»
وی در پایان ابراز کرد: « بورس، بازاری کوچک است و نقدینگی آن برای جذب شرکت های جدید پایین است بنابراین زمانی که مثلاً عرضه بانک تجارت قرار است صورت بگیرد، سهامداران مجبورند سایر سهام خود را برای تامین مالی خرید سهام جدید به فروش برسانند.
این امر سبب می شود بورس ما چند روز قبل از عرضه سهام جدید، منفی شود. اما اگر راهکارهای لازم برای جذب نقدینگی جدید جنبه عملی پیدا کند نه تنها شاهد منفی شدن بازار در زمان نزدیک شدن به عرضه های اولیه نخواهیم بود بلکه می توان با هر عرضه، نقدینگی تازه را نیز به بورس وارد کرد.»
ارسال نظر