ایلنا: كاهش نرخ بيكاري، به بركت كمشماري جمعيت فعال اتفاق افتاد
کد خبر : ۲۱۸۱۳
يك استاد دانشگاه گفت: نياز شديد اقتصادي خانوادهها، عدم پوشش تامين اجتماعي و پايين بودن درآمدهاي بازنشستگي موجب بالا رفتن نرخ مشاركت اقتصادي افراد جوياي كار تا سنين بالاي 60 سال شده است.
دكتر غلامعلي فرجادي در گفتوگو با خبرنگار ايلنا با تشريح روند ايجاد اشتغال در سالهاي گذشته اظهار داشت: درحالي كه در كشورهاي توسعه يافته نرخ مشاركت فعال از سن 25 سالگی رشد پيدا ميكند و از سنين 50- 45 به تدریج رو به كاهش میگذارد، این روند در ايران تا سن 60 تا 64 سال ادامه دارد و جالب اين که نرخ مشاركت از 60 تا 64 سال بيشتر ميشود که قابل توجيه نیست.
وي افزود: فقر اقتصادي سالمندان، نبود تامين اجتماعي گسترده و شرايط خاص فرهنگي كه در ايران وجود دارد، افراد را وابسته به خانواده ميكند كه اين نياز در سالمندان بيشتر است. از سوي ديگر در كشور ما هنوز در سنين 10 تا 14 سال مشاركت وجود دارد كه در واقع پدیده «كودكان كار» ناميده میشود. این پدیده در پسران حدود پنج درصد و در دختران سه درصد گزارش میشود.
رئيس اسبق مؤسسه عالي پژوهش در برنامهريزي و توسعه با بيان اينكه جمعيت فعال مهمترین شاخص در تصمیمگیریهای اقتصادی یک كشور محسوب ميشود، تصريح كرد: براساس آمارهای رسمی در حال حاضر جمعیت فعال رسمی کشور حدود 70 ميليون و 500 هزار نفر است که نشان میدهد نرخ رشد این جمعیت تقريباً 6/1درصد نسبت به دهه گذشته کاهش یافته است.
وي ادامه داد: طي دهه منتهي به سال 85 حداكثر افرادي كه سالانه به جمعيت فعال كشور اضافه شدهاند، از 450 هزار نفر تجاوز نکرده است. در برنامه چهارم حداقل رشد جمعيت فعال بين 700 تا 800 هزار نفر در سال پيشبيني شده بود كه رشد چهار درصدي را در نظر داشت اما جمعيت شاغل از 5/14 ميليون نفر در سال 75 به حدود 5/20 ميليون نفر در سال 85 رسيد. در عین حال رشد جمعيت شاغل کشور 5/3 درصد رشد کرد.
فرجادي خاطرنشان كرد: اين مسأله باعث شد كه شكاف بين اشتغال و فعاليت بيشتر شود و در نتيجه جميعت بيكار تحقيقاً دو برابر شد که معادل رشد 5/7 درصدي است. از سوی دیگر نرخ مشاركت از 3/35 درصد در سال 75 به 44/39 درصد در سال 85 رسيد و نرخ بيكاري از 9 درصد به 8/12 درصد افزايش پيدا كرد.
او با بيان اينكه بر اساس آمارهاي رسمي مركز آمار و سرشماري نفوس و مسكن 3/28 درصد از جمعیت فعال را زنان و 71 درصد را مردان تشکیل میدهند، گفت: از مجموع جمعيت بيكار بر حسب گروههاي سني حدود 79 درصد كل بيكاران كمتر از 30 سال سن دارند و 20 درصد 30 ساله و بيشتر هستند. بررسيها نشان میدهد که در جوامع صنعتي ترکیب جمعیت بر اساس رکود و رونق مشخص میشود، این درحالی است که در ايران به دليل عدم توانايي اقتصاد كشور در ايجاد شغل جديد این رقم افزایش بیشتری دارد به طوری که رقم 79 درصد، كساني هستند كه حتي يكبار هم شاغل نبودهاند.
اين استاد دانشگاه با بررسي آمارهاي رسمي يادآور شد: نكته مهم ديگري كه وجود دارد که بر حسب سطح سواد از يكصد نفر بيكار تقريبا 45 درصد آنان داراي تحصيلات متوسطه و عالي هستند. اين پديده بيكاري در ايران به طور عمده پديده بيكاران تحصيلكرده است كه برعكس بيسوادان سهم بسيار كمي در جمعيت بيكار كشور دارند و تنها هفت درصد جمعیت بیکار را تشکیل میدهند.
آيا آمارها روشنگر هستند
فرجادي در ادامه به نتايج آمارگيري مركز آمار از جمعيت فعال، نرخ فعاليت و نرخ بيكاري در سالهاي 86 - 84 اشاره كرد و گفت: جمعيت فعال کشور در سال 84 ، 23 ميليون و 300 هزار نفر گزارش شد كه اين عدد در سال 85 23 ميليون و 480 هزار نفر گزارش شده است.
وي با بيان اينكه اين دو عدد خيلي به هم نزديكند، تصريح كرد: یعنی در اين دو سال جمعيت فعالي كه حتي سال 75 حداقل 400 هزار نفر رشد داشته است، در اين آمارها وجود ندارد! در واقع آمارها میگویند که تنها يكصد هزار نفر به جمعيت فعال اضافه شده است.
اين كارشناس اقتصادي با اشاره به اينكه استدلالهاي متعددي در اين رابطه وجود دارد، يادآور شد: گروه زيادي از افراد جوياي كار در دورهاي كه در پيدا كردن كار ناكام ماندند، ورود خود را به بازار کاراعلام نميكنند که این پدیده در ادبيات بازار کار «مأيوسكنندگي» نام دارد؛ يعني اگر نرخ بيكاري خيلي بالا باشد و افراد مدتها به دنبال كار باشند و كار پيدا نكنند، ديگر خود را به عنوان جمعيت فعال معرفي نميكنند.
رئيس اسبق مؤسسه عالي پژوهش در برنامهريزي و توسعه عنوان كرد: اين كمشماري بيش از حد جمعيت فعال درحالی اتفاق افتاده که اوايل سال 87 اعلام شد كه نرخ بيكاري يك رقمي شده است؛ درحالی که این اتفاق به بركت كمشماري جمعيت فعال اتفاق افتاد و در واقع جمعيت فعال رشد خود را نشان نداد.
او افزود: این کمشماری حتی ظرف مدت سه سال ثابت باقي مانده، به همين دليل نرخهاي بيكاري كه اعلام ميشود نبايد ملاك قرار بگيرد بلكه اشتغال بايد ملاك باشد.
فرجادي خاطرنشان كرد: وقتي اعلام ميشود نرخ بيكاري كم شده تصور همه اين است كه پس اشتغال زيادي بايد صورت گرفته باشد، در حالي كه وقتي وارد مقوله اشتغال ميشويم، مشاهده ميكنيم در سال 85 براي 219 هزار نفر و در سال 86 براي 254 هزار نفر شغل ايجاد شده است؛ يعني در مجموع در اين دو سال حدود 470 هزار نفر شغل ايجاد شده است.
او با بيان اينكه اگر در سالهای 85 و 86 افزايشي در نرخ اشتغال اتفاق افتاده مربوط به رونق بخش مسكن بود، اظهار داشت: با اين حال آمار و ارقام نشان ميدهد جميعت بيكار از دو ميليون و 600 هزار نفر در سال 85 به دو ميليون و 827 هزار نفر در سال 87 رسیده است.
ارسال نظر