ایلنا -17 مرداد روز خبرنگار است
کد خبر : ۲۲۶۸۹
تقويم را ورق مي زنم: روز پدر، روز مادر، روز جوان، روز زن و ..... در ميانه گرمترين ماه سال هم 17 مرداد، روز خبرنگار به چشم مي خورد. روزها نشانه اند، نشانه گراميداشت، سپاس، خاطره و تبريك. پس براي همين وقتي مي خواهيم درباره روز خبرنگار بنويسيم، بايد با تبريك شروع كنيم. اما:
- روز خبرنگار در ايران ما را ياد زماني مي اندازد كه گلوله طالبان در قلب محمود صارمي نشست.
- در روز خبرنگار يادمان مي آيد كه در جنگ عراق ( از 2003 تا كنون) بيش از 200 تن از کارکنان رسانهها کشته شده اند و اين از تعداد خبرنگاران كشتهشده در جنگ جهاني دوم و تمام جنگهاي قرن گذشته بيشتر شده است و كاوه گلستان، عكاس خبري ايراني هم از اين جمله بود.
- يادمان مي آيد كه در سالهاي اخير در ويتنام ۶۶ خبرنگار، در الجزاير ۵۸ نفر، در كلمبيا 52 خبرنگار، در فيليپين ۳۶ خبرنگار و ... كشته شدند.
- در خبرها ميخوانيم كه در در سال 2008 بيش از 670 خبرنگار زنداني شدند؛ 293 نفر ربوده شدند؛ 929 روزنامه نگار مورد تهاجم و تهديد قرار گرفتند و 60 خبرنگار كشته شدند. در سال 2007 نيزحداقل 86 خبرنگار در سراسر جهان كشته شدهاند و براي پنجمين سال متوالي اين آمار با رشد روبهرو بوده است.
ين آمار با 244 درصد افزايش از 25 نفر در سال 2002 به اين تعداد و بالاترين ميزان خود از سال 1994 تاكنون رسيده است. درسال 2007، همچنين20 نفر از دستياران و كمكهاي خبرنگاران (از جمله راننده و...) كشته شده، 887 خبرنگار بازداشت، 1511 نفر مورد حمله فيزيكي يا تهديد قرار گرفته، 67 خبرنگار ربوده شده و هزاران رسانه تحت سانسور واقع شدهاند.
- ميبينيم كه هر روز تعداد زيادي از سايتها فيلتر ميشوند و روزنامه توقيف ميگردند.
- خبر ميرسد كه در پنج سال اخير تنها در كشورهاي عراق، الجزاير، روسيه، كلمبيا و بنگلادش، 58 روزنامهنگار كشته شدهاند.
- آمارها روايت ميكنند كه 5800 روزنامه نگار طي 15 سال گذشته به خاطر انجام وظايف خود كشته شدند.
- و اينكه چين با 33 و کوبا با 24 روزنامه نگار زنداني بيش از چهار سال است که بزرگترين زندان روزنامهنگاران در جهان هستند.
و ...
اما نميدانم آيا براي كاركنان حدود 2000 هزار نشريه، بيش از 220 خبرگزاري و نماينده خبري، هزار و 170 دفتر نمايندگي و پخش مطبوعات و حتي 4400 روزنامهفروشي كه درگير اين حرفه هستند، مرور اين خبرها، آن هم در روز خبرنگار، كار درستي است؟
هر چه باشد، آنها بسياري از درد و رنجهاي خبرنگار بودن را با گوشت و پوست خود لمس كردهاند و جزيي از آمارهاي جهاني هستند. پس براي اينكه حرفي متفاوت زده شود، رنجي از خاطرهها زدوده شود، با تبريك و خسته نباشيد ختم ميكنيم، به همه آنها كه ميتوانند تبريكها را بخوانند، بشنوند، بگويند و يا نميتوانند...
ارسال نظر