توصیه ای به دختر پناهنده کلهر ( مشاور احمدی نژاد )
کد خبر : ۲۵۲۷۰
سردبیر روزنامه آفتاب یزد نوشت:
پـنـاهـندگي نرگس كلهر به كشور آلمان، نخستين پــنــاهــنــدگـي يك ايراني به كشورهاي خارجي نبود و مـهــدي كلـهـر – مـشـاور احمـدينـژاد – هـم اولين مقام ايراني نيست كه يكي از فرزندانش تصميم به جدا كردن خط سياسي خود از پدرش گرفته اسـت.
امـا آنچـه كه خبر جديد را نسبت به نمونههاي قبلي متفاوت ميسازد ناشي از اعجاز رسانههاست. تنها چند ساعت بعد از انتشار خبر اين پناهندگي، بعضي از سايتها متن مناظره مهـدي كلهـر بـا حسيـن مرعشي را دراختيار مخاطبان خود قرار دادند. در اين مناظره، مشاور احمدينژاد به ملامت تعدادي از سياستمداران رقيب پرداخت كه به ادعاي او، مراقبت كامل نسبت به تربيت فرزندانشان نداشتهاند. كلهر به ايـن سياستمداران توصيه كرد كه <اين گروه استراحت كنند و نظاره كنند و به عنوان مشاورِ فرزندان خودشان، ببينند كه اينها چه كار ميكنند>.
بـا انتشـار افشاگرانه اين نصايح در عرصه سياسي ايران كه در چهار سال اخير از مچگيري و رقابتهاي غيرمتعارف آكنده شده است طبيعي بود كه عدهاي از رقبا، به بهرهبرداري سياسي از موضوع بپردازند اما اصلاحطلبان بار ديگر نشان دادنـد كه نجابت آنها بسيار بيشتر از رقباي پرمدعاست.
نگارنده نيز مايل است از زاويه ديگر به اين پناهندگي بنگرد و فرزند جوان آقاي كلهر را مورد خطاب قرار دهد. حقيقت آن است كه در سالهاي اخير، رقابتهاي سياسي تا نازلترين سـطـوح پـايـيـن آمده است. عدهاي خود را مجاز شـمـردهانـد كـه بـراي جلـب نـظـر بعضـي از بــالادسـتـي يا پاييندستيها، تمام مرزهاي اخـلاقـي را زيـرپـا بـگـذارند.
در اين فضاي مشمئزكننده غيراخلاقي، نـه احتـرام پيشكسوتان سياسي، اجتماعي و فرهنگي پاس داشته ميشود و نه اصول اخلاقي ميتواند به مثابه يك ترمز، عدهاي را از مطالبه <پيروزي به هر قيمت> منصرف نمايد. اما روابط عاطفي خانوادگي و حفظ حرمت پدر و مادر، به عنوان يك اصل قـطـعـي، مــورد پــذيـرش بـسـياري از افراد است.
البته مـتـاسـفانه برخي مشكلات روزمره و بـعـضي چـالـشهاي موجود در جامعه، گاه موجب شكستن حريمهاي خانوادگي گرديده است كه گناه اين ضايعه نيز به گردن همان كساني است كه در رقابتهاي سياسي، هيچ حريمي را حفظ نكردهاند. در عين حال بايد خوشحال بود كه هنوز احترام بزرگترها و حفظ حرمت پدر و مادر، اصلي است كه ميتوان به نقش آفريني آن در ميان ايرانيان اميد بست.
بر همين اساس شايد بهترين توصيه به نرگس كلهر آن باشد كه <هر چه مـيخـواهي بگو اما اجازه نده حرمت پدرت شكسته شود. نه خودت سخني بگو كه حرمت او را بشكند ونه در برابر كساني كه اين حرمت را ميشكنند ذوق زدگي نشان بده.> نرگس كلهر و نرگسهاي ديگري مانند او، حق دارند به يك انتخاب سياسي دست بزنند كه صدها هزار ايراني ديگر آن را انتخاب كردهاند.
مخالفت با منش سياسي رئيس دولت و مشاور او نيز موضوعي است كه ميتوان آن را در رفتار و گفتار ميليونها ايراني جستجو كرد. قطعا عدهاي هم به خود حق خواهند داد كه با استناد به گفتار مهـدي كلهـر در منـاظره با مشاوران هاشمي رفسنجاني، خود او را ملامت كنند كه <چرا در خانه ننشستي و به عنوان مـشـاور، فـرزنـد خـود را به راهي كه صحيح ميپنداري تشويق نكردي؟>
هـمـچـنـيــن مـمـكــن اســت كساني بگويند <وقتي طرفداران يك تفكر سياسي، قادر نيستند كه نـزديـكترين وابستگان خود را به درستي راه خويش قانع سازند چگونه توقع دارند كه ديـگـران بـه سـخـن ايـشـان ايمان بياورند؟>از سوي ديگر، احتمالاً از امروز تا زمـانـي كـه <دولتمردانِ سوژهساز> فعلي، سوژه جديدي بسازند سوژه كلهر، مورد بهرهبرداري قرار خواهد گرفت اما نرگس كلهر بايد مراقب رفتار و گفتار خود باشد. او در انتخاب راه سياسي خود آزاد اسـت اما ميتواند ضمن استفاده از اين آزادي، به جوانان ديگر در ايران و ساير كشورها نشان دهد كه حفظ حرمت بزرگتر، درسي است كه تا اعماق جان جوانان ايراني نفوذ كرده است. احترام نرگس به پدر، ميتواند درسي براي سياستمداران بـياخـلاق ايـرانـي هم باشدكــه در رقابــتها، هيچ حد و مرزي را رعايت نكردهاند.
پـنـاهـندگي نرگس كلهر به كشور آلمان، نخستين پــنــاهــنــدگـي يك ايراني به كشورهاي خارجي نبود و مـهــدي كلـهـر – مـشـاور احمـدينـژاد – هـم اولين مقام ايراني نيست كه يكي از فرزندانش تصميم به جدا كردن خط سياسي خود از پدرش گرفته اسـت.
امـا آنچـه كه خبر جديد را نسبت به نمونههاي قبلي متفاوت ميسازد ناشي از اعجاز رسانههاست. تنها چند ساعت بعد از انتشار خبر اين پناهندگي، بعضي از سايتها متن مناظره مهـدي كلهـر بـا حسيـن مرعشي را دراختيار مخاطبان خود قرار دادند. در اين مناظره، مشاور احمدينژاد به ملامت تعدادي از سياستمداران رقيب پرداخت كه به ادعاي او، مراقبت كامل نسبت به تربيت فرزندانشان نداشتهاند. كلهر به ايـن سياستمداران توصيه كرد كه <اين گروه استراحت كنند و نظاره كنند و به عنوان مشاورِ فرزندان خودشان، ببينند كه اينها چه كار ميكنند>.
بـا انتشـار افشاگرانه اين نصايح در عرصه سياسي ايران كه در چهار سال اخير از مچگيري و رقابتهاي غيرمتعارف آكنده شده است طبيعي بود كه عدهاي از رقبا، به بهرهبرداري سياسي از موضوع بپردازند اما اصلاحطلبان بار ديگر نشان دادنـد كه نجابت آنها بسيار بيشتر از رقباي پرمدعاست.
نگارنده نيز مايل است از زاويه ديگر به اين پناهندگي بنگرد و فرزند جوان آقاي كلهر را مورد خطاب قرار دهد. حقيقت آن است كه در سالهاي اخير، رقابتهاي سياسي تا نازلترين سـطـوح پـايـيـن آمده است. عدهاي خود را مجاز شـمـردهانـد كـه بـراي جلـب نـظـر بعضـي از بــالادسـتـي يا پاييندستيها، تمام مرزهاي اخـلاقـي را زيـرپـا بـگـذارند.
در اين فضاي مشمئزكننده غيراخلاقي، نـه احتـرام پيشكسوتان سياسي، اجتماعي و فرهنگي پاس داشته ميشود و نه اصول اخلاقي ميتواند به مثابه يك ترمز، عدهاي را از مطالبه <پيروزي به هر قيمت> منصرف نمايد. اما روابط عاطفي خانوادگي و حفظ حرمت پدر و مادر، به عنوان يك اصل قـطـعـي، مــورد پــذيـرش بـسـياري از افراد است.
البته مـتـاسـفانه برخي مشكلات روزمره و بـعـضي چـالـشهاي موجود در جامعه، گاه موجب شكستن حريمهاي خانوادگي گرديده است كه گناه اين ضايعه نيز به گردن همان كساني است كه در رقابتهاي سياسي، هيچ حريمي را حفظ نكردهاند. در عين حال بايد خوشحال بود كه هنوز احترام بزرگترها و حفظ حرمت پدر و مادر، اصلي است كه ميتوان به نقش آفريني آن در ميان ايرانيان اميد بست.
بر همين اساس شايد بهترين توصيه به نرگس كلهر آن باشد كه <هر چه مـيخـواهي بگو اما اجازه نده حرمت پدرت شكسته شود. نه خودت سخني بگو كه حرمت او را بشكند ونه در برابر كساني كه اين حرمت را ميشكنند ذوق زدگي نشان بده.> نرگس كلهر و نرگسهاي ديگري مانند او، حق دارند به يك انتخاب سياسي دست بزنند كه صدها هزار ايراني ديگر آن را انتخاب كردهاند.
مخالفت با منش سياسي رئيس دولت و مشاور او نيز موضوعي است كه ميتوان آن را در رفتار و گفتار ميليونها ايراني جستجو كرد. قطعا عدهاي هم به خود حق خواهند داد كه با استناد به گفتار مهـدي كلهـر در منـاظره با مشاوران هاشمي رفسنجاني، خود او را ملامت كنند كه <چرا در خانه ننشستي و به عنوان مـشـاور، فـرزنـد خـود را به راهي كه صحيح ميپنداري تشويق نكردي؟>
هـمـچـنـيــن مـمـكــن اســت كساني بگويند <وقتي طرفداران يك تفكر سياسي، قادر نيستند كه نـزديـكترين وابستگان خود را به درستي راه خويش قانع سازند چگونه توقع دارند كه ديـگـران بـه سـخـن ايـشـان ايمان بياورند؟>از سوي ديگر، احتمالاً از امروز تا زمـانـي كـه <دولتمردانِ سوژهساز> فعلي، سوژه جديدي بسازند سوژه كلهر، مورد بهرهبرداري قرار خواهد گرفت اما نرگس كلهر بايد مراقب رفتار و گفتار خود باشد. او در انتخاب راه سياسي خود آزاد اسـت اما ميتواند ضمن استفاده از اين آزادي، به جوانان ديگر در ايران و ساير كشورها نشان دهد كه حفظ حرمت بزرگتر، درسي است كه تا اعماق جان جوانان ايراني نفوذ كرده است. احترام نرگس به پدر، ميتواند درسي براي سياستمداران بـياخـلاق ايـرانـي هم باشدكــه در رقابــتها، هيچ حد و مرزي را رعايت نكردهاند.
ارسال نظر