برخی نمایندگان مجلس ششم اطلاعات هسته ای را درز دادند
این موضوع را در گفتوگوها و نوع نگرش طیف وسیعی از نمایندگان این مجلس و پیگیری آنها درمورد این پرونده به روشنی میتوان دید. اما آنچه شاید از اهمیت بیشتری برخوردار باشد نوع نگاه نمایندگان مجالس قبل است مثلاً برخی از نمایندگان مجلس ششم معتقدند بین مجالس هفتم و هشتم سهم مجلس هشتم بهتر و تخصصیتر بوده است و مجلس هفتمیها نیز در این مقایسه مجلس هشتم را ازششم برتر و تأثیرگذارتر و در نتیجه متخصصتر میدانند. درباره مسائل هستهای کشور و نوع تأثیرگذاری این مجلس در مقایسه با مجالس قبل بر روی پرونده هستهای با نماینده مردم کرمانشاه و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس گفتوگو کردیم. کرمیراد به تأثیرگذاری مجلس ششم نمره 10 و به مجلس هشتم نمره 18 را در مورد میزان تأثیرگذاریها داد. وی در ضمن صحبتهایش به مسئله مهمی نیز اشاره کرد و آن مسئله زیادهخواهی برخی از طرفهای مذاکره با ایران است که اگر ادامه یابد مجلس هشتم موظف است قانون خروج از NPT را تصویب کند. وی معتقد است که اگر پایمردی دولت نهم و مجلس هفتم و هشتم نبود در شرایط فعلی شاهد چنین شرایطی که وی در پرونده هستهای کشور نبودیم...
در ادامه آن سیاست بود که دولت دهم را در انتخابات برنده کرد که قطعاً به تأکیداتی که مقام رهبری در همان ایام نسبت به مسئله هستهای داشت پرداخته است. این دولت همان دولت است و مصمم به دنبال کردن روند رو به رشد و رو به جلوی هستهای است در حالی که این پرونده در دوره مجلس ششم و دولت هشتم دارای ضعفهای زیادی بود.
در مجلس هفتم تیم مذاکرهکننده هستهای تقریباً در حال تسلیم بود و شاید به تعبیری میخواستند جام زهر دوم را به رهبر بخورانند. در صحنه بینالملل نیز شروط زیادی آوردند و این مشابهت و تشابه را در بحث هستهای و در یک جنگ زرگری در مطبوعات مطرح کردند و دو سال داوطلبانه تعلیق دادند که به ضرر مردم بود.
نقش مجلس هشتم به صورت مشخص در پرونده هستهای چیست و چه تمایزی دراینباره با مجالس قبلی دارد؟ از این جهت که به هر حال هر چقدر هم در اینباره پیشرفت کرده باشیم باز هم اما در آستانه تحریمهای دوبارهایم و مدیریت این مسئله علاوه بر مسئولیت مستقیم دولت، مجلس نیز به عنوان نماینده مردم در آن مؤثر است. نقش مجلس در رایزنی با دولت در ارائه نظرات خود با مجلس را چطور ارزیابی میکنید و این که نقش مجلس را منفعلانه میدانید یا...
بدون هیچ گونه تعصبی میگویم تا در این موضوع به حامی دولت بودن متهم نشویم. حقیقت مسئله این است که صورت مسئله را که ما میبینیم تحریم است، اما ما 30 سال است که در حال تحریم هستیم و از این حرفها و شعارها را نیز زیاد شنیدیم. تحریم در بعد سخت آن عملیات نظامی است که معمولاً رژیم صهیونیستی و دولتمردان آمریکایی هر از چند گاهی در مورد آن صحبت میکنند. تهدید نظامی را به عنوان سیاست چماق و هویج در دستور کار قرار داده و از آن نیز بارها صحبت شده در حالی که واقعیت دیگر، این طرف مسئله است که ایران نیز از آمادگی قوی برای پاسخگویی به هر تحرک نظامی برخوردار است و دفاع ما همه جانبه خواهند بود. ارتش، سپاه و بسیج خود را برای یک نبرد نابرابر آماده کردهاند. به طور کلی دشمن میداند و وارد این معادله نخواهد شد ما هم میدانیم و حتی اگر یک درصد هم احتمال تهدید نظامی بدهیم برای این یک درصد، صددرصد نیروهای نظامی ما مجهز و آماده هستند، بدون هیچ نیازی برای دریافت تسهیلات و امکانات ما به پیشرفتهترین تکنولوژی تسلیحاتی دست یافتهایم و از طرفی انواع سلاح و موشک دوربرد و نفربر و مهمات را در اختیار داریم و اگر قرار باشد کشور ما تهدید شود بدیهی است که نخواهیم گذاشت آرامش برای کشورهایی باشد که حامی دشمنان ما هستند و به آنها اجازه دهند که از پایگاههایشان علیه ما استفاده کنند. از طرف دیگر بحث تهدید سیاسی و سوخت و انرژی است و امروز گفته میشود که به ما سوخت نخواهند فروخت. ما به حدی رسیدهایم که تحریم بنزین به جایی نخواهد رسید.
آغاز این مسئله از مجلس هفتم بود و دولت نهم هم اقدام کرد و سهمیهبندی بنزین برای خودروها طرحی شجاعانه بود که حرمت آمریکا برای تحریم بنزین را نیز خنثی کرد. امروز همین وضعیت پیش روی ما است و مردم دنیا و دولتمردان اروپایی و غربی اذعان دارند که 30 سال تحریم کردند و راه به جایی نبردند و نتیجه تحریمها موجب خودباوری و اعتماد به نفس جوانان ایرانی و دانشمندان ما شده است. همین تحلیل و ارزیابی نشان داد که ما دربحث مقابله با تهدیدها آنقدر مصمم هستیم که سایت جدید فردو را در دل کوهها ایجاد کردهایم که آن تهدیدهای نظامی را هم پیشبینی کنیم.
ما ملت مصممی هستیم و همین انسجام ملی ما درمقابل هر گونه تهدید خارجی قوی است و همه قومیتها و اقلیتها نیز در این اتحاد شرکت میکنند و حضور فعال داشته و از کیان ملت اسلامی دفاع خواهند کرد. من فکر میکنم با این حساب میتوانیم بگوییم تهدیدها چه از بعد نرم چه سخت به جایی نخواهد رسید و ما با تصویب طرح هدفمند کردن یارانهها به جای برخی از یارانههای ناحق و ناعادلانه میتوانیم از برخی پالایشگاههای نفت و میعانات گازی و سوخت استفاده کنیم و دیگر نیازی به دنیای خارج نخواهیم داشت.