عباسی: استفاده از طنز در "نون و ریحون" کنترل شده است

بازیگر مجموعه "نون وریحون" با اشاره به اینکه استفاده از طنز و بداهه در این سریال کنترل شده است اعتقاد دارد کارهای روتین جذابیت خاصی برای بازیگر به وجود می‌آورند.
گلاره عباسی بازیگر نقش فرشته در مجموعه تلویزیونی"نون و ریحون" درباره‌ شخصیت خود به خبرنگار مهر گفت: من قبلا در مجموعه" ترانه مادری" نیز بازی کرده‌بودم که آن نیز سریالی بود که هر شب پخش می‌شد. اما فشار این مجموعه سخت تر است چون ما هر شب باید کار را برای پخش آماده کنیم واین مسئله انرژی زیادی از گروه می گیرد.

وی ادامه داد: برای من بازی در کارهای روتین جذابیت خاصی دارد. چون من به عنوان بازیگر می توانم نتیجه کار وبازخورد ان را نزد مخاطب ببینم. این مسئله خستگی هنگام کار از بین می‌برد.

وی افزود: درست است نقشی که من بازی می‌کنم تا اندازه‌ای در ارتباط با بعضی از بازیگران نیست. اما به هر حال در پشت صحنه با آنها برخورد دارم وتلاش می کنم تا خیلی از فضای سفره‌خانه دورنباشم. من تا کنون تجربه طنز نداشتم اما بقیه بازیگران همه تجربیات بسیاری در این زمینه داشتند و من از کمک انها استفاده می کردم.

وی خاطر نشان کرد: رضا داوودنژاد به عنوان بازیگر مقابل در شناخت من از فضای داستان خیلی موثر بود. همچنین آقای نعمتی نیز به عنوان نویسنده در نگارش شخصیت من با دقت عمل کردند تا جنبه‌های طنز شخصیت به درستی پرداخت شود. امیدوارم نتیجه کار نیز مورد پسند مخاطبان قرار گیرد.

عباسی بیان کرد: از اینکه متن دیر به دست بچه ها می‌رسد ناراضی نیستم. البته این کاردشواری های خاص خودش را دارد اما از طرف دیگر جذاب است. چون هر روز با یک موقعیت تازه وجدید روبرو می شویم. و تجربه متفاوتی است. کارهای روتین همگی این خاصیت را دارند.این مسئله باعث نشده کیفیت کار پائین بیاید چون کارگردان ونویسنده احاطه کاملی بر فضای مجموعه دارند.

وی افزود: تلاش گروه نویسندگان این مجموعه بر این بوده که کار افت نکند و کیفیت آن تا پایان حفظ شود. در این مجموعه گروه بازیگران با نظارت کامل کارگردان از بداهه استفاده می‌کنند. مسائل طنزی که در این اثر مطرح می‌شود همگی از قبل در متن وجود داشته وبازیگران تلاش کردند این شوخی‌ها را از آن خود کنند.

وی درباره استفاده از لهجه آذری در این مجموعه گفت: من آذری نیستم اما چند سال قبل در یک تئاتر در نقش دختری آذری حاضر شدم . در این کار نیز من از نظرات آقای بهرنگ توفیقی دستیار کارگردان که آذری  هستند استفاده می کردم ونظر ایشان را نیز در پایان هر صحنه درباره درست بودن لهجه جویا می شدم. آقای موتمن نیز با زیاده‌روی در لهجه موافق نبودند بنابراین همه‌چیز کنترل شده بود.