کشف ویروس دیگری در ارتباط با سندروم خستگی مزمن

محققان علوم پزشکی اعلام کردند نوع دیگری از ویروس را کشف کرده اند که سندروم خستگی مزمن ایجاد می کند. به گزارش خبرگزاری رویترز از واشنگتن، محققان می گویند ویروس یاد شده که در موش، ایجاد سرطان می کند، در هشتاد و شش درصد از بیماران مبتلا به سندروم خستگی مزمن مشاهده می شود. محققان امیدوارند با این کشف، بتوانند راهی جدید برای درمان سندروم یاد شده بیابند. آنچه از مفهوم "سندرم خستگی مزمن" (Chronic fatigue syndrome) می توان فهمید، خستگی است.

اما این خستگی بعد از کار زیاد، رخ نمی دهد، بلکه این خستگی از نوع شدید و خطرناک است و با استراحت و داشتن فعالیت بدنی و ذهنی از بین نمی رود. این خستگی تمام بدن را احاطه کرده و فعالیت بدنی و توان فرد را کم می کند. هنوز مشخص نیست که چرا این سندروم به وجود می آید ، اما ممکن است بر اثر تضعیف سیستم ایمنی یا انتقال ویروس باشد. به طور کلی افراد مبتلا به این سندروم، از افراد بیمار کمتر فعالیت می کنند. این بیماری موجب کاهش فعالیت های مختلف شغلی، شخصی، اجتماعی و تحصیلی می شود. پس عملا فرد را منزوی می سازد.

علائم و نشانه های این سندرم بیماران مبتلا، مدت شش ماه یا بیشتر، خستگی کشیده اند. علاوه بر این، نشانه های دیگری نیز دارد، از جمله ناتوانی در تمرکز و حافظه ناتوانی در فعالیت بدنی و یا مغزی سرحال نبودن درد مفصل (بدون قرمزی و تورم) حساس شدن گره های لنفاوی گردن و زیربغل علائم و نشانه های گفته شده در تمام بیماران مبتلا به این سندروم دیده شده، اما در بعضی از بیماران، نشانه های دیگری نیز شناخته شده که این نشانه ها عبارتند از: دردهای شکمی، درد در ناحیه قفسه سینه تنفس کوتاه سرفه شدید مشکلات بینایی از قبیل: تیرگی، حساس به نور، خشک شدن و دردناک شدن چشم نامنظمی ضربان قلب دردناک شدن فک مشکلات این سندرم از فردی به فرد دیگر متغیر است.

بسیاری از این ها می توانند زندگی فردی و اجتماعی خود را دنبال کنند، اما هستند کسانی که فعالیت و زندگی خود را از دست می دهند و به افرادی منزوی تبدیل می شوند. مطالعات نشان داده که زنان‌، چهار برابر بیشتر مبتلا می شوند. این بیماری غالبا در سنین چهل تا پنجاه و نه سالگی ظاهر می شود، اما در هر سنی امکان ابتلا وجود دارد. این بیماری در هر نژاد و قومی ممکن است پیدا شود. این بیماری در مردمان با درآمد کم ،‌ بیشتر است. در یک خانواده ممکن است این سندرم وجود داشته باشد، اما هیچ گونه دلیلی مبنی بر واگیردار بودن آن وجود ندارد.

به طور کلی، هنوز در رابطه با مسری بودن یا نبودن این بیماری بحث است.