دستورالعمل اجرايي نحوه انجام معاملات بورس ابلاغ شد
به گزارش خبرنگار اقتصادي خبرگزاري فارس، اين دستورالعمل در اجراي مواد 4، 5، 6، 8، 13، 15، 16، 18، 22، 23، 24 و 26 آئيننامة معاملات در شركت بورس اوراق بهادار تهران (مصوب شوراي عالي بورس و اوراق بهادار) در 18 فصل، 123 ماده و 34 تبصره در تاريخ 13/9/1389 به تصويب هيأت مديرة سازمان بورس و اوراق بهادار رسيد.
متن كامل دستورالعمل اجرايي نحوه انجام معاملات در بورس اوراق بهادار تهران به شرح زير است:
فصل اول: تعاريف و اصطلاحات
مادي 1: اصطلاحات و واژههايي كه در ماده 1 قانون بازار اوراق بهادار جمهوري اسلامي ايران مصوب آذرماه 1384مجلس شوراي اسلامي و آئيننامة معاملات در شركت بورس اوراق بهادار تهران تعريف شدهاند، به همان مفاهيم در اين دستورالعمل به كار رفتهاند. واژههاي ديگر داراي معاني زير ميباشند:
1. بازار عادي: يكي از بازارهاي سامانة معاملات است كه در آن معاملات عادي اوراق بهادار براساس مقررات مربوط، انجام ميشود.
2. بازار معاملات عمده: يكي از بازارهاي سامانة معاملات است كه در آن معاملات عمده اوراق بهادار براساس مقررات مربوط، انجام ميشود.
3. بورس: بورس اوراق بهادار تهران (شركت سهامي عام) است.
4. توقف نماد: جلوگيري از انجام معاملة يك ورقة بهادار براي مدت محدود است.
5. تعليق نماد: جلوگيري از انجام معاملة يك ورقة بهادار تا رفع دلايل تعليق است.
6. حجم سفارش: تعداد ورقة بهاداري است كه در قالب يك سفارش، وارد سامانة معاملاتي ميشود.
7. حراج پيوسته: شيوهاي است كه براساس آن، به محض تطبيق قيمت سفارشهاي وارد شده به سامانة معاملاتي، معامله انجام ميشود.
8. حراج ناپيوسته (Auction): شيوهاي است كه براساس آن، پس از ورود سفارشها به سامانة معاملات، معامله براساس قيمت نظري گشايش (TOP) انجام ميشود.
9. دامنة نوسان روزانة قيمت: دامنة نوسان قيمت اوراق بهادار قابل معامله در بورس است كه نسبت به قيمت مرجع تعيين ميشود و ورود سفارشها در هر روز صرفاً در اين دامنة قيمت، مجاز است.
10. دستورالعمل پذيرش: دستورالعمل پذيرش اوراق بهادار در بورس اوراق بهادار تهران مصوب هيأت مديرة سازمان است.
11. سفارش متوقف (Stop Order): سفارش غيرفعالي است كه فعال شدن آن در مورد سفارشهاي خريد، زماني است كه قيمت آخرين معاملة بازار با قيمت تعيين شده توسط مشتري مساوي يا از آن بيشتر شود و در مورد سفارشهاي فروش، زماني است كه قيمت آخرين معاملة بازار با قيمت تعيين شده توسط مشتري مساوي يا از آن كمتر شود.
12. سهام پايه: عبارت از مجموع تعداد سهام ثبت شده ناشر پذيرفته شده در بورس است. در محاسبه تعداد سهام پايه، سهام جديدي كه در مرحلة پذيرهنويسي يا ثبت قانوني قرار دارند نيز لحاظ مي شوند.
13. سود (زيان) قابل اعمال: سود (زيان) خالص پس از كسر مازاد درآمدهاي متفرقه بر هزينههاي متفرقه است. در صورتي كه مازاد درآمد (هزينه) هاي متفرقه معادل يا بيشتر از 20 درصد سود (زيان) خالص باشد، تغييرات آن در 20 درصد ضرب و به سود (زيان) قابل اعمال اضافه ميشود.
14. شركت سپردهگذاري مركزي: شركت سپردهگذاري مركزي اوراق بهادار و تسوية وجوه (سهامي عام) است.
15. قيمت پايه: قيمت مشخص و بدون قيد و شرطي است كه توسط فروشنده براي عرضة سهام در معاملات عمده تعيين و از طريق كارگزار فروشنده به بورس اعلام ميشود و مبناي رقابت در معاملات عمده ميباشد.
16. قيمت مرجع: قيمت پاياني سهم يا قيمت تعديل شدة پاياني در روز معاملاتي قبل، حسب مورد است كه توسط بورس محاسبه ميشود.
17. قيمت تعديل شدة پاياني: قيمتي است كه پس از اعمال اثر تغييرات سرمايه و يا تقسيم سود نقدي در قيمت پاياني محاسبه ميشود.
18. قيمت نظري گشايش (TOP): قيمتي است كه در مرحلة گشايش، براساس سفارشهاي ثبت شده با استفاده از سازوكار حراج، توسط سامانة معاملاتي محاسبه و معاملات مرحلة گشايش با آن قيمت انجام ميشود.
19. معاملة عمده: معاملهاي است كه تعداد سهام يا حقتقدم قابل معامله در آن در شركتهايي كه سهام پاية آنها بيش از سه ميليارد عدد است، بزرگتر يا مساوي يك درصد سهام پايه و در شركتهايي كه سهام پاية آنها كمتر يا مساوي سه ميليارد عدد است، بزرگتر يا مساوي 5 درصد باشد.
20. معاملات عمدة شرايطي: معاملة عمدهاي است كه تسوية وجوه آن با شرايط اعلامي در اطلاعية عرضه عمده براساس ضوابط مندرج در اين دستورالعمل و مقررات مربوطه انجام ميشود.