شنبه ۰۷ خرداد ۱۳۹۰ - ۱۶:۰۹

آقای احمدی نژاد بخوانند:عاقبت لجاجت

کد خبر : ۴۸۳۳۵
پافشاری و سرسختی و اصرار بر امری و یا كاری و یا خواسته ای بدون در نظر گرفتن خوب یا بد آن - بدون در نظر گرفتن سود یا زیان آن - و فقط اصرار و اصرار و خواستن و پافشاری نمودن – و در این حالت شخص لجوج به سخن و یا نصیحت و یا راهنمایی هیچ كس توجه نمی كند و اگر با او بحث هم بشود بر لجاجتش می افزاید و بدتر می شود – و در این حالت عالی ترین منطق ها - استوارترین دلیل ها - بهترین استدلال ها در او هیچ تاثیری ندارد و او را بر خواسته هایش سر سخت تر و مصرتر و جسورتر می كند

اقدام تعجب برانگیز ریاست محترم جمهوری در انتصاب آقای رحیمی به عنوان معاون اول ،پس از انتصاب آقای رحیم مشایی و حوادث پس از آن و نیز معرفی وزرای زن و دهها مسئله دوران مدیریت چند سال گذشته،  این حقیقت را بر همگان به ویژه افرادی كه مطالعات جزئی در اخلاق و مباحث اخلاقی دارند روشن نمود كه  ایشان همان گونه كه در سخنان فرزند بزرگوار شهید مطهری و برخی دیگر از دلسوزان نظام در این چند روزه اشاره شده، لازم است به دور از هر گونه تعصب و تكبر این توصیه های اخلاقی را كه از آیات و روایات معتبر شیعه در باب لجاجت و مذمت آن قید می گردد را با دقت مطالعه و از منظر "انظر الی ما قال و لا تنظر الی من قال" اگر صحیح دیدند قدری تامل نمایند.

اللجاج كه از ریشه لج می باشد یعنی پافشاری و سرسختی و اصرار بر امری و یا كاری و یا خواسته ای بدون در نظر گرفتن خوب یا بد آن - بدون در نظر گرفتن سود یا زیان آن - و فقط اصرار و اصرار و خواستن و پافشاری نمودن – و در این حالت شخص لجوج به سخن و یا نصیحت و یا راهنمایی هیچ كس توجه نمی كند و اگر با او بحث هم بشود بر لجاجتش می افزاید و بدتر می شود – و در این حالت عالی ترین منطق ها - استوارترین دلیل ها - بهترین استدلال ها در او هیچ تاثیری ندارد و او را بر خواسته هایش سر سخت تر و مصرتر و جسورتر می كند.


*لجاجت در احادیث و روایات

     علاوه بر قرآن كریم كه در سوره های مختلف به بحث لجاجت كفار و مخالفین حضرت رسول و نیز امم گذشته نسبت به پیامبرانشان اشاره دارد در احادیث مختلف از ائمه اطهار و حضرت رسول (ص) نیز سخنان گرانبهایی در این زمینه نقل شده است كه به برخی از آنها اشاره می گردد.

 - از حضرت پیغمبر - صلى الله علیه و آله – روایت شده است كه: «حقیقت ایمان بنده كامل‏نمى‏شود مگر وقتى كه مراء و جدال را ترك كند اگر چه حق با او باشد»( بحار الانوار، ج 2، ص 138، ح 53)
      - حضرت رسول - صلى الله علیه و آله – فرمودند كه: «هرگز جبرئیل به نزد من نیامد مگرمرا موعظه كرد و آخر كلامش این بود كه: زنهار، احتراز كن از لجاج و تنگ گیرى برمردم، كه آن عیب آدمى را ظاهر، و عزت او را تمام مى‏كند»  (كافى، ج 2، ص 302،)

  - از حضرت امام جعفر صادق - علیه السلام – نیز روایت شده است كه فرمود: «هرگز مجادله و مراء مكن نه با صاحب حلم، و نه با سفیه، چون صاحب حلم، دشمن تو مى‏شود وسفیه نیز، تو را اذیت مى‏رساند» (كافى، ج 2، ص 301،)
      -   قال علی (ع) - اللجاج شوم ( لجاجت شوم است) (غررالحكم ودرر الكلم - حدیث 8985 )
-     قال علی (ع) - خیر الاخلاق ابعدها عن اللجاج ( بهترین اخلاقها دورترین آنها از لجاجت است) (میزان الحكمه - حدیث 5667)

-     قال علی (ع) - لیس للجوج تدبیر (لجوج تدبیر ندارد) (میزان الحكمه - حدیث5661)

- قال علی (ع) - اللجاج یعقب الضر (لجاجت زیان وخسران بدنبال دارد) (غررالحكم - حدیث 8992)

- قال علی (ع) - راكب اللجاج متعرض للبلاء (كسی كه بر مركب لجاجت سوار است در معرض بلاو گرفتاری می باشد) (غررالحكم - حدیث 900)

-  قال علی (ع) - اللجاج ینبو براكبه (مركب لجاجت صاحب خود را به زمین می زند) (غررالحكم - حدیث 8989)

- قال علی (ع) - من لج وتمادی فهو الراكس الذی ران الله علی قلبه وصارت دائره السوء علی راسه (انكه لجاجت كند وبر این لجاجتش پای فشارد او همان بخت برگشته ای است كه خداوند بر دلش پرده (غفلت) زده و پیشامد های ناگوار بر فراز سرش قرار گرفته است) (میزان الحكمه - حدیث 5668 )

-  قال علی (ع) - اللجاج ینتج الحروب ویوغر القلوب (لجاجت جنگها به بار می اورد و دلها را كینه ور می سازد) (میزان الحكمه - حدیث 5662 )

- قال علی (ع) - اللجاج اكثر الاشیاء مضره فی العاجل والآجل (لجاجت زیانبارترین چیزها در دنیا وآخرت است) (غررالحكم - حدیث8997 )

مرحوم ملا احمد نراقی در كتاب شریف معراج السعاده كه به عنوان بهترین كتاب اخلاقی شناخته می شود جملات عجیبی در  بخش مراء و جدال دارد كه عینا در ذیل آورده می شود:
" و این صفت مذمومه به كثرت مجادله كردن و غالب شدن بر خصم - خواه به حق وخواه به باطل - قوت مى‏ گیرد، تا مى‏ رسد به جائى كه صاحب آن مثل سگ گیرنده دائم ‏راغب است كه با هر كس درافتد.و همیشه در پى آن است كه: سخنى از كسى بشنود ودر آن دخل و تصرف كند، و از آن لذت یابد.خصوصا در مجمعى كه بعضى ازضعفاء العقول باشند، و این خلق خبیث را كمالى دانند و صاحب آن را به آن ستایش‏كنند و گویند: فلان شخص، حراف و جدلى و تیز بحث است، و كسى او را ملزم ‏نمى‏تواند كرد.و به این شاد مى‏شود.غافل از اینكه این، از خباثتى است كه در باطن اوجاى دارد"


                                          یكی از دانشجویان كارشناسی ارشد اخلاق
اشتراک گذاری :
ارسال نظر