دانشگاه زنانه - دانشگاه مردانه پس کجاست محل عاشقانه؟
محمد حسین فرهادیان در وبلاگ برداشت های اولیه نوشت:
چند روز پیش، از کنار دکه ی روزنامه فروشی رد می شدم و طبق معمول سیری چند ثانیه ای بر روزنامه ها کردم البته این نگاه ها بیشتر از روی کنجکاوی است والا اگر قرار به خرید باشد، سالهاست که روزنامه های خریداری شده ثابت است البته این نه از برای تنگ نظری باشد بلکه از بی پولی است. در همین غور کردن در تیتر روزنامه ها به تیتر جالبی برخورد کردم (تیتر را فراموش کردم این هم از عجایب روزگار است) دانشگاه زنانه – مردانه از بین بردن فرصت ازدواج یا یک همچین چیزی...
در هر صورت آمدم که روزنامه را بخرم نگاهی به قیمت اش کردم و منصرف شدم اینقدر نمی ارزید اما ترجیح دادم برداشت اولیه ام از تیتری که کاملا بیان کننده ی مطلب بود! را مکتوب کنم.
این روزها بحث تفکیک جنسیتی دانشگاه داغ داغ است. هر کسی هم نظری، برداشتی، حرفی، حدیثی و ... در این باب می گوید. البته بحث خیلی جدید نیست اما این روزها پررنگ شده است. کار با مباحث حاشیه ای آن هم ندارم. اینکه این کار درست است یا نه، نظرات متفاوت است و این تفکیک ، الزامات دیگری هم دارد که باید به آن توجه داشت. البته نفس کار یعنی توجه به مسئله ی محرم و نامحرم مسئله ای است اساسی که باید به آن توجه کرد اما تمام جامعه را نمی توان دیوار کشید و حتی زنانه و مردانه شدن دانشگاه ممکن است مشکلاتی را ایجاد کند، اگر الزامات آن رعایت نشود... گاهی دغدغه ی دین تفکیک جنسیتی را مسئله می کند گاهی ناتوانی در انجام وظیفه. ناتوانی در تسهیل ازدواج برای جوانان ، تفکیک جنسیتی را موجب می شود چرا که عواقب این ناتوانی به ناهنجاری در دانشگاه یا حتی جامعه منجر می شود .
اما اگر این مسئله حل شود تفکیک جنسیتی می تواند به تحکیم بنیان خانواده و آرامش در جامعه منجر شود. حرفی نیست که اگر تفکیک حاصل شود لااقل زمینه برای گناه محدود می شود اما این راه حل قطعی نیست تازه اگر بتوانند اجرا کنند!
حالا شبهه ی این روزنامه ی گرامی مبنی بر اینکه محل کار و دانشگاه جای خوبی برای همسرگزینی است و اگر تفکیک جنسیتی انجام بگیرد این دکان تعطیل می شود، قابل توجه است. البته هرجا که اختلاط زن و مرد باشد امکان ازدواج وجود دارد اما بالاخره دانشگاه و محل کار ملزومات و الزامات خاص خود را دارند که با جاهای دیگر متفاوت می شوند شاید بتوان آشنایی بیشتر را عنوان کرد یا پیش قدم بودن خود فرد تا خانواده یا ... اما باید دانست که واقعا دانشگاه یا محل کار با جا و مکان دیگر تفاوت نمی کند و آنچه که به عنوان تفاوت عنوان می شود بیشتر به افراد بر می گردد تا مکان.
البته در سنت ایرانی خانواده پیش قدم در ازدواج بوده است که مشکلات و مزایای خاص خود را دارد که می شود این را با مدل بالا ترکیب کرد. البته در همین دانشگاه ها هم همه ی دانشجویان ازدواج دانشجویی نداشته اند و باید دید چنددرصد ازدواج های دانشجویان، ازدواج دانشجویی است؟ البته آنچه که بنظر می آید درصد کمی را تشکیل می دهد. پس این روزنامه ی گرامی باید به دنبال بهانه های بهتری برای مخالفت با تفکیک جنسیتی دانشگاه ها باشد! (البته این قسمت به شوخی بود و خدای ناکرده قصد تهمت غرض ورزی روزنامه ی مورد نظر ، منظور نبوده). این نوع نگاه ها به دانشگاه یعنی بنگاه ازدواج یا نگاه بد به این نهاد تاثیرگذار ، جفا و سخیف کردن دانش گاه است چرا که وظیفه و رسالت فراموش می شود. وقتی نگاه به دانشگاه محلی برای دوستی با دختر یا دوستی با پسر یا محلی برای ازدواج یا محلی برای مسائل دیگر باشد خود به خود هرکس به دانشگاه وارد می شود خود را با یکسری کارها و الزامات از پیش فهمیده شده مواجه می بیند، زمینه هم که ماشاء الله مساعد؛ پس بسم الله...