«از خلقت تا موسیقی، حرف، حرف مشاییه»

اما اخیرا سخنان محمود احمدی‌نژاد در مجامع رسمی و کنفرانس‌های خبری بوی مشایی را دارد. رئیس جمهوری که به مردمی بودن و مردمی حرف زدن و استفاده از اصطلاحات عامیانه معروف بود صحبت از عرفان و هنر و موسیقی می‌کند و به نظر می‌رسد این اواخر، نحوه سخن گفتن رئیس جمهور تغییرات اساسی داشته است. 

بازخوانی سخنان اسفندیار رحیم مشایی و اظهارات اخیر دکتر احمدی‌نژاد خود گویای ماجراست. 

اواخر سال ۸۹، سخنانی در مدح هنر و موسیقی بیان کرد که واکنش‌های بسیاری را در پی داشت. قسمت‌هایی از این سخنان به شرح زیر است: 

 «اسفندیار رحیم مشایی» مشاور رییس جمهور درباره هنر گفت: هنر امکان بسته بندی درست و پر جاذبه پیام را فراهم می‌کند. 

 وی با بیان اینکه دین مگر جز حب و محبت است چون از جنس هنر محسوب می‌شود، تصریح کرد: مگر کربلا بدون عاشقی قابل توجیه است؛ در مکتب عاشقی، عاشورا لازم و واجب است و جور دیگری نمی‌شود. 

 مشایی با تاکید بر اینکه ما باید در جلوه‌های فرهنگ و هنر، در دنیا پیشرو باشیم، اظهار داشت: بهترین نقاشی‌ها، طراحی‌ها، صورت‌های خیال، تصویرپردازی‌ها و نغمه‌ها باید از جامعه‌ای باشد که مدعی دین است؛ نه اینکه کلمهٔ هنر را از عنوان فرهنگ و هنر بردارند؛ این خطا بوده است. 

 مشاور و رئیس دفتر رئیس جمهور، با بیان اینکه شاعر کارش لطیف کردن آدم‌ها است، یادآور شد: همه صحبت‌هایی را که کردم حافظ در یک بیت گفته است که «در ازل پرتو حسنت، ز تجلی دم زد؛ عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد»؛ چرا برخی عصبانی و افسرده می‌شوند، برای اینکه از این‌ها فاصله گرفته‌اند. 

 مشایی ادامه داد: در مملکت ما این خسارت سنگینی است که گلستان، بوستان، دیوان حافظ و شاهنامه داشته باشیم اما امکان داشته باشد فردی از این مملکت در عمر خود حتی یکبار هم آن‌ها را نگشوده باشند؛ هر یک از این‌ها برای یک ملت کافی است؛ حالا ما این خسارت را چگونه محاسبه کنیم؟ 

وی تاکید کرد: ما امروز به سالن‌هایی نیاز داریم که خیلی ساده هر شب و هر روز تعطیل، خانواده‌ها دست در دست هم به چنین محیط‌هایی بیایند و دیوان حافظ، بوستان و گلستان سعدی و شاهنامه فردوسی را بشنوند و حکمت‌ها و عرفان‌ها را دریابند. 

 وی افزود: چقدر زیبا است وقتی این پیام‌ها را می‌شنوند نغمه‌های زیبای موسیقی جان آن‌ها را بنوازد؛ تصاویر زیبای نقاشی، خطاطی و طراحی این‌ها را ببینند؛ این‌ها همه موجب بنای زندگی است و انسان را عاشق می‌کند. 

 مشایی با تاکید بر اینکه مزاج جامعه عوض شده است، خاطر نشان کرد: اکنون کسی چای داخلی نمی‌خورد و به جای آن چای خارجی می‌خورند که رنگ و اسانس دارد؛ چون مزاج‌ها خراب شده است؛ مزاج کنونی جامعه باید عوض شود. 

 مشاور و رئیس دفتر رئیس جمهور اظهار داشت: نی و سنتور برای ما ماموریت دارند؛ هویت ملی را چگونه نگه داریم؟ مگر بدون موسیقی می‌شود؟ اگر شما موسیقی را از یک فیلم بردارید دیگر نمی‌توانید آن فیلم را تماشا کنید، چون پیام‌های فیلم با موسیقی منتقل می‌شود؛ پس این زبان یک حقیقت و یک راه است. 

 وی در ادامه با بیان اینکه موسیقی اقیانوس است، تصریح کرد: برخی افراد که علم موسیقی را نمی‌دانند کل آن را مطرود می‌دانند؛ موسیقی اقیانوس، و موسیقی حرام و انحرافی قطره‌ای از این اقیانوس است؛ انسان به خاطر یک قطره کل آن اقیانوس را تعطیل نمی‌کند. 

در ادامه نیز رحیم مشایی از اقدامات شایسته دولت نهم و دهم در اشاعه فرهنگ دفاع کرد. 

رییس‌جمهور با بیان اینکه موسیقی واقعی که در ایران وجود دارد بازآفرینی اصوات آفرینش است گفت: امروز موسیقی غربی نیز به ابزار فرهنگ سیاسی متلاشی کننده غرب درآمده که زرسالاران و سرمایه‌داران قصد دارند با اشاعه آن، جهان را تحت نفوذ و سیطره خود درآورند که در چنین شرایطی باید موسیقی تعالی بخش خود را با افتخار به جهانیان معرفی کنیم. 

دکتر محمود احمدی‌نژاد با بیان اینکه موسیقی راهی برای نجات بشریت است نه به اسارت کشاندن آن اظهار داشت: موسیقی ایرانی نشان‌دهنده راه نجات و سعادت است که هرکس آن را بشنود ندای انسانیت را از آن دریافت می‌کند. 

رییس‌جمهور با بیان اینکه موسیقی نیز همچون سایر عرصه‌های هنر اسیر مطامع سرمایه‌سالاران شده است، گفت: امروز موسیقی غربی نیز به ابزار فرهنگ سیاسی متلاشی کننده غرب درآمده که زرسالاران و سرمایه‌داران قصد دارند با اشاعه آن، جهان را تحت سلطه خود درآورند. 

دکتر احمدی‌نژاد با بیان اینکه موسیقی، صنایع دستی و مسکن در ایران اسلامی هر سه از جنس فرهنگ هستند، خاطر نشان کرد: مسکن در ایران با بسیاری از نقاط دنیا متفاوت است و صرفاً یک کالای اقتصادی نیست بلکه جنبه‌های فرهنگی پررنگی دارد و محلی برای شکل‌گیری خانواده به عنوان اصلیترین کانون اجتماع و محل الفت، تربیت، رشد و کمال‌یابی انسانهاست. 

رییس‌جمهور با بیان اینکه در فرهنگ اسلامی انسان باید عزیز و متعالی زندگی کند، گفت: حداقل نیازمندی انسان‌ها برای زندگی عزتمندانه و باکرامت برخورداری از مسکن مناسب است و خدا را سپاس می‌گویم که دولت در گام اول خود برای رفع مشکل مسکن، طرح مسکن مهر را در سراسر کشور اجرا کرد تا به نیازهای فوری این بخش برای همه اقشار جامعه پاسخ دهد. 

وی نیز در ادامه از دست آوردهای فرهنگی دولت دفاع کرد. 

همچنین محمود احمدی‌نژاد در مراسم تودیع و معارفه رؤسای قدیم و جدید سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در اوایل سال ۹۰ با بیان اینکه انسان دارای جسم و روح است و روح از جسم برآمده اما آسمانی است، ‌ گفته بود: جسممان نیازمند هوا است که اگر لحظاتی قطع شود، می‌میرد. فرهنگ نیز فضای انسانی و لطیفی است که روح ما در آن زندگی می‌کند. فرهنگ، حلقه ارتباط روح انسان‌ها با یکدیگر است. 

رئیس‌جمهور تأکید کرد: هر اثری که معنا و مفهومی به خود گرفته حتماً اثر فرهنگی است. 

وی صیانت از میراث فرهنگی را صیانت از هویت و موجودیت یک ملت دانست و با بیان اینکه حفظ میراث فرهنگی در واقع حفظ موجودیت و ترسیم خط آینده است، تاکید کرد: بعضی از آدم‌های جاهل وقتی میراث فرهنگی را حفظ و بر آن تاکید می‌کنیم آن را بی‌ارزش می‌نامند و مقابله می‌کنند و بعضی‌ها از جهالت، حکم از بین رفتن این میراث را می‌دهند. در حالی که نمی‌دانند که با این کار ریشه خود را قطع می‌کنند. 

رئیس جمهور افزود: ‌ موجودیت و هویت لحظه‌ای به دست نمی‌آید و سیر تاریخی است هر جا در حرکت ملت انقطاعی صورت بگیرد آنجا نقطه آسیب‌پذیری یک ملت است. همین دوره قاجار و پهلوی سعی کردند ما را از سیر تاریخیمان قطع کنند و چه آسیب‌هایی بر ملت و مسیر پیشرفت ملتمان وارد شد. به جایی رساندند که حیثیتی از ایران در دنیا باقی نماند. 

احمدی‌نژاد افزود: ‌ اگر حرفی برای آینده داریم به اتکای این عقبه عظیم تاریخی و فرهنگی خودمان است البته استعمار برای در هم کوبیدن ملت‌های بزرگ اولین کاری که انجام می‌دهد، این است که رابطه آن‌ها را با ریشه‌شان قطع می‌کند. چرا که اگر اینگونه شود آن ملت به راحتی تحت مدیریت دیگران قرار می‌گیرد. 

وی ادامه داد: زمانی که منشور کوروش برای نمایش به ایران آورده شد، عده‌ای این را متهم کردند. چرا متهم می‌کنید بالاخره یا منشور کورش هست یا نیست‌؛ ‌‌‌ همان ملت با آگاهی اسلام را پذیرفت که این موضوع تائید اسلام است. یک ملت آزادانه و آگاهانه اسلام را پذیرفته است. 

احمدی‌نژاد ادامه داد: کاری که در صیانت از میراث فرهنگی در طول دوران و سال‌های گذشته انجام شده، افتخار‌آمیز است.