مجلسی برای مادرم و عمه‌ام

با این حال این دستور پادشاه چندان رضایت گروه‌های مخالف حکومت عربستان را جلب نکرده است. این تصمیم که در آستانه انتخابات شورای شهر عربستان که از اختیارات بسیار محدودی برخوردار است، اتخاذ شده با انتقاد بسیاری از چهره‌های فرهنگی و روشنفکری عربستان مواجه شده و معتقدند که این اقدام پادشاه کافی نیست و این حداقل کاری بوده که پادشاه وظیفه داشته انجام دهد. از جمله این افراد هانی نقشبندی، نویسنده و روشنفکر مشهور عربستانی مقیم لندن است که در یادداشتی که در پایگاه خبری تحلیلی ایلاف، وابسته به جریان‌های لیبرال مخالف حکومت عربستان منتشر شده، این تصمیم پادشاه را ناکافی دانسته و با لحنی تمسخر‌آمیز نوشته است: آن‌چه شنیدیم که ملک عبدالله اجازه داده تا زنان در انتخابات شورای شهر و مجلس شرکت کنند این فرصت استثنائی را به وجود آورده تا کسی در سن و سال مادر من هم به فکر یک حرکت ساختارشکنانه برای عضویت در پارلمان شود. من برای مادرم رای جمع می‌کنم و از دوستان خودم و مادرم می‌خواهم که به او رای دهند. حالا چرا مادرم، برای این که مادرم می‌تواند بسیاری از مشکلات جاری کشور را حل کند او سال‌های طولانی از عمرش را در اداره‌جات دولتی برای پیگیری حقوق حقه شهروندی‌اش گذرانده است. همان حکومتی که هر چه تلاش کردیم حقوقمان را از آن بگیریم موفق نشدیم و البته این فقط شامل ما هم نیست بلکه همه شهروندانی که در این کشور زندگی می‌کنند در تحقق آرمان‌ها و خواسته‌هایشان شکست خورده‌اند.

در ادامه این یادداشت آمده است: ما در دادگاه مکه مکرمه پرونده تقسیم ارث را پیگیری می‌کردیم. مادرم هر چه تلاش کرد که به اهالی دادگاه بفهماند که پدرم حق و حقوقی را به او اختصاص داده قانع نشدند که نشدند. تنها دلیل این عدم موفقیت هم فقط و فقط این بود که مادرم زن است. اگر برخورد دست‌اندرکاران دادگاه با ما انسانی‌تر بود وضعیت ما بسیار از آن‌چه در نهایت حاصل شد، بهتر می‌شد. عمه من هم نقشی مهم در تعامل با حکومت داشته است. او نیز مثل مادرم پس از فوت همسرش درگیر دادگاه‌های عربستان شد. او به رغم این که از هفتاد سالگی‌ را گذارنده ولی حتی یک لحظه هم از حقوق شهروندی‌اش غافل نشد اگر چه حکومت او را کاملا از این حقوق محروم کرد. عمه‌ام این قدر در این دادگاه‌ها رفت و آمد کرد که قوانین قضایی را از خود قضات و دست‌اندرکاران قوه قضائیه بهتر می‌داند.

هانی نقشبندی سپس می‌نویسد: به اعتقاد من با این تلاش‌هایی که زنان عربستانی برای استیفای حقوق اولیه خود صرف کرده‌اند بیش از هر کسی لیاقت حضور در شوراهای شهر و مجلس شورا را دارند. آنها از صبح علی الطلوع تا پاسی از شب به هر وسیله‌ای پیگیر حقوق اداری‌شان بودند. بی‌شک اگر یکی از همین زنان شهردار شهری مثل جده شود شهر را بسیار پاکیزه‌تر و مرتب‌تر از وضعیت فعلی‌اش تحویل خواهد داد.

وی همچنین می‌نویسد: نه می‌خواهم مسخره کنم و نه قصد کوچک شمردن کسی را دارم، زنان عربستانی به رغم زندگی در جامعه‌ای به شدت مردسالار که هر گونه فشار و سهل‌انگاری برای ایفای حقوقشان دریغ نکرده توانست به دستاوردهای بزرگی برسد، دستاوردهایی که بسیاری از مردها در تحقق آنها ناکام ماندند. تصور کنیم اگر قانونی وجود داشت مبنی بر این که مردی حق رانندگی ندارد، آیا کسی جرات می‌کرد قانون را زیر پا بگذارد؟ ولی زن عربستانی این کار را کرد.

نقشبندی در پایان می‌نویسد: زنان عربستانی به رغم تواضعش ثابت کرد که بیشتر از هر مردی در کشورمان جرات دارد و می‌تواند مسئولیت‌هایی بسیار بیشتر از مردان متحمل شود. نمی‌خواهم بگویم که زن عربستانی طغیان کند ولی از او می‌خواهم از این فرصت استثنائی نهایت استفاده را ببرد چرا که معلوم نیست فردا این فرصت وجود داشته باشد و ملک عبداللهی بر سر کار بماند. زن خودش باید حقوقش را تبیین کند و آن را بگیرد و برای رسیدن به آن از هر فرصتی نهایت استفاده را ببرد چرا که ممکن است پس از این مشابه چنین فرصت‌هایی حتی یک چهارم آن هم حاصل نشود.