نجوای الفاظ پرطمطراق در گوش سهامداران با کدام سیاست؟

شاید فصل برگزاری مجامع شرکت ها و صنایع بورسی را بتوان آوردگاه سهامداران با ترکیبی از مدیرانی دانست که پس از گذشت یکسال، به ارزیابی عملکردها و کارکردهای صورت گرفته در یک واحد اقتصادی می پردازند.

به گزارش بورس نیوز این فرصت اما در مجامع سالیانه برخی شرکت ها به گونه ای دیگر رقم می خورد.

قرائت گزارش عملکرد هیأت مدیره نقطه اشتراک تمامی مجامع شرکت هایی است که باید طبق قوانین و مقررات بورس، پیش از هر اقدام یا تصمیمی برای سهامداران خوانده شود.

این میان نجوای برخی عبارت ها از همان ابتدای گزارش در گوش سهامداران حکایت از برخی نیات و اهداف در خفای هیأت مدیره دارد.

برای شناخت بهتر موضوع نخست به این عبارت آشنا و البته تکراری نگاهی بیاندازید.

"هیأت مدیره با عرض ادب و احترام خرسند است ضمن بزرگداشت حضور شما عزیزان، به استحضار می رساند شرکت در سالهای پر از بیم و امید توانست شرکت را در بهره برداری حداکثری از فرصتها و با تحمل حداقل آسیب ها از تهدیدهای موجود برای رسیدن به اهداف تعیین شده به گونه ای هدایت نماید که افق های روشنی را در چشم انداز فعالیتهای شرکت بتوان نظاره گر بود"

"سال مورد گزارش سالی بود که صنعت سازه های فلزی کشور توانست به جایگاه واقعی خود نزدیکتر شود"

"علی رغم مشکلات شرکت توانست بالای 95 درصد برنامه تولید خود را عملی سازد"

این جملات گزیده ای از گزارش سالیانه هیأت مدیره شرکت سولیران بوده که مالکیت عمده آن در اختیار تأمین اجتماعی می باشد و برای رسیدن به افق روشنی که به سهامداران امیدواری داده اند تقاضای افزایش سرمایه از محل آورده نقدی آنها را دارند.

اما درخواست هایی به این شکل به عنوان نمونه ای از گزارش های عملکردی شرکت های بورسی از چند نکته با اهمیت برخوردار است.

نخست آنکه در فصل مجامع سالیانه، مدیران شرکتها با ارایه یک گزارش عالی از فعالیت یکسال گذشته خود، روند عملکرد را طوری ارایه می دهند که سهامداران تصور می کنند یا این گزارش مربوط به یک شرکت دیگر می باشد و یا از وضعیت سهام خود اطلاع کافی ندارند و عموماً در زمان ارایه گزارش بسیار شوک زده می شوند.

دومین مطلب آنکه سهامداران معمولاً پس از ارایه گزارش های این چنینی و البته تصویب پاداش هیأت مدیره، در حالیکه از دارایی خود بازدهی کسب نکرده اند احساس می کنند که به شعور آنها توهین شده است، چرا که از خود می پرسند آخر این چه سهمی است که گزارش آن بسیار عالی است و بابت آن می بایست به هیأت مدیره پاداش مناسب نیز پرداخت شود ولی برای سهامداران چیزی به جز زیان در بر نداشته است. (امری که در بسیاری از مجامع امسال به وفور دیده شده است.)

جالب تر آنکه خیلی از این شرکتها که سود آور نیز هستند درصد سود تقسیمی بسیار پاینی را دنبال می کنند. چراکه ادعا دارند خروج نقدینگی در حال حاضر برای شرکت مفید نیست ولی اگر این خروج نقدینگی برای پاداش هیأت مدیره باشد اشکال ندارد.

شرکت سولیران در سالهای گذشته طی دو مرحله شاهد افزایش سرمایه 100 درصدی بوده که سرمایه خود را از 6 میلیارد ریال به 24 میلیارد ریال رسانده است.

این اتفاق در حالی رخ داده که شرکت مذکور با زیان سازی مداوم مواجه بوده و هر ساله بخاطر کاهش عملیات و کاهش درآمد به زیان خود اضافه کرده است.

حال سوال اینجاست شرکتی که توانسته در سال گذشته 887 ریال زیان بسازد و همه آمارها حاکی از وضعیت نامناسب شرکت حکایت دارد، افق های روشن آن کجاست و چه برنامه ای داشته که 95 درصد آنرا عملی ساخته در حالیکه به گفته هیأت مدیره صنعت سازه های فلزی در حال نزدیک شدن به جایگاه واقعی خود است؟

شرکت سولیران در این مقاله به عنوان نمونه ای از چندین شرکتی آورده شده که هر ساله با برپایی مجامع سالیانه و قرائت گزارش های پرطمطراق برای سهامداران، بی آنکه حرفی برای نحوه عملکرد مدیریتی و عملیاتی خود داشته باشند به دنبال به کرسی نشاندن خواسته های خود بی آنکه توجه ای به حقوق صاحبان سهام خود داشته باشند، هستند.

این اتفاق ناگوار در حالی است که پاداش هیأت مدیره با ارقام و اعداد کلان همیشه در دقایق پایانی مجمع و به سرعت تعیین شده که هیچ گاه بر مبنای میزان افزایش ثروت سهامدارن آن واحد اقتصادی سنجیده نمی شود.