شغل احمدينژاد پس از رياست جمهوري چه خواهد بود؟
کد خبر : ۷۲۷۱۲
يک سال تا پايان دوران رياست جمهوري محمود احمدينژاد باقي مانده است و از مدتي پيش، در محافل مختلف خبري و رسانهاي، گمانهزنيهايي راجع به آينده سياسي و کاري او انجام شده است. احتمالهايي که هريک بنا بر برخي روحيات، سوابق و شرايط وي ايجاد شده است. اما به راستي، آقاي رئيس جمهور پس از خروج از پاستور به کدام بناي دولتي يا غير دولتي وارد خواهد شد؟
نخستين مکاني که اغلب سياسيون آن را براي حضور رئيس جمهور محتمل ميدانند، يک نهاد نظارتي يا مشورتي نظير تشخيص مصلحت نظام است. اين احتمال، خيلي دور از ذهن نيست؛ چراکه به هرحال محمود احمدينژاد سابقه هشت سال رياست جمهوري را در کارنامه خويش خواهد داشت و اگر روحيه نظارت و مشورت دهي و نه تصميمگيري در او اجازه دهد، خواهد توانست تا تجربيات خويش را در حوزههاي مفيدي و البته در قالبهاي غير اجرايي به کار گيرد. البته ممکن شدن اين گزينه به اين بستگي دارد رأفت نظام و رهبري همچنان شامل حال او خواهد بود يا خير. چراکه اگر انعطاف انقلاب و رهبري تاکنون جاري نشده بود، چه بسا انتخابات رياست جمهوري يازدهم زودتر به وقوع ميپيوست. اما چه احمدينژاد به مجمع تشخيص برود يا نرود باز هم گمانههاي ديگري براي حضور در عرصه سياسي کشور وجود دارد. احمدينژاد به شدت به گفتمان خويش اعتقاد دارد و هميشه کوشيده است تا نظر و رأي خويش را به جريان بيندازد؛ از همين روست که تشکيل حزب و فعاليت گروهي با همفکران اش، گزينهاي براي آينده سياسي اوست. آقاي رئيس جمهور با قرار گرفتن در رأس يک حزب و با استفاده از افرادي که هميشه بدانها بها داده است، ممکن است بتواند خود را از صحنه سياسي کشور جدا نکند و تفکرات و نگرشهاي خويش را در آن قالب تداوم بخشد. اما برخي ديگر از صاحبنظران، گمان آن دارند شايد خود به صورت مستقيم سکان دار يک جريان يا گروه سياسي و حزبي نباشد، اما معتمدين و همفکران هم جهت با خود را هدايت کند و عملا تحرک سياسي غير علني را مديريت مجازي نمايد. شايد اين مسير، مشغوليت کمتر و در عين حال آزادي عملي بيشتري براي رئيس جمهور فراهم کند چراکه حضور رسمي و در چارچوبهاي مرسوم براي وي کمرنگ ميگردد. از سوي ديگر، برخي معتقدند رئيس جمهور پس از دوران دولت دهم، به شهرداري باز خواهد گشت يا در بدنه دولت آتي قرار خواهد گرفت. البته اين پيشبينيها قدري ضعيفاند، چراکه قرار گرفتن فرد در جايگاه رياست جمهوري، پذيرش پستهاي پايينتر از آن را براي او دشوار ميکند. اما مسيري که برخي آن را با توجه به روحيه احمدينژاد محتمل ميشمارند، حضور مجدد وي در انتخابات رياست جمهوري آن هم در دوره دوازدهم است. بدين معنا که او ميکوشد تا رئيس جمهور بعدي را منطبق با نظرات خويش و در سايه تفکرات دولتهاي نهم و دهم روانه پاستور نمايد و پس از چهارسال مجدداً براي تصدي رياست دولت دوازدهم خيز بردارد. اين رويکرد اگر به وقوع بپيوندد، ميتواند تداوم اجرايي شدن تفکرات آقاي رئيس جمهور را تضمين کند. سناريويي که از آن به عنوان سناريوي پوتين ـ مدودف ياد ميشود. بازگشت مطلق آقاي رئيسجمهور به دانشگاه علم و صنعت و انزواي سياسي نيز از جمله گمانههايي است که البته با توجه به روحيه و انرژي او قدري بعيد به نظر ميرسد، چه اينکه احمدينژاد قبل از دوران رياست جمهورياش نيز اينگونه نبود و تصديگري شهرداري تهران قبل از سال 1384 شاهد اين ادعاست. از اين رو، احتمال کمي براي بازنشستگي اختياري احمدينژاد از صحنه سياسي کشور وجود دارد؛ مگر آنکه بازنشستگي اجباري باشد که در اين صورت، پيشينه او نشان داده است که اينگونه تقابلها را سخت برميتابد.
منبع :سايت فردا
ارسال نظر