آقای احمدی ن‍ژاد نیـوتاون مهم است یا شیــن آباد؟

به گزارش ایلنا، در نامه قادرمرزی آمده است؛

«هر نماینده در برابر تمام ملت مسوول است و در همه مسائل داخلی و خارجی کشور اظهار نظر نماید»
(اصل ۸۴ قانون اساسی)
رئیس جمهور محترم جمهوری اسلامی ایران
جناب آقای محمود احمدی ن‍‍‍ژاد
با سلام
همانگونه که می‌دانید در پانزدهم آذرماه سال جاری حادثه دلخراش و هولناکی در مدرسه ابتدایی انقلاب محله شین آباد پیرانشهر اتفاق افتاد که دل هر انسانی را متاثر و متالم کرد. در این حادثه متاسفانه دختران معصوم همکلاسی در کلاس درس با هم سوختند، «سیران یگانه» جان به جان آفرین تسلیم کرد و همکلاسی‌هایش هنوز در بیمارستانهای تبریز و ارومیه با دردهای ناشی از سوختن به امید آینده به سختی نفس می‌کشند:
آتش بگیر تا بدانی چه می‌کشم سوختن به تماشا که نمی‌شود

بعد از آن حادثه تاسف بار، هفته گذشته یک جوان بیمار روانی در مدرسه‌ای در نیوتاون آمریکا اقدام به تیراندازی کرد و متاسفانه بیست نفر از دانش آموزان و شش نفر از کارکنان مدرسه را به قتل رساند و شما بلافاصله در اقدامی عجیب و جالب توجه نامه‌ای به ملت آمریکا و مردم نیوتاون و خانواده‌های قربانیان نوشتید و به آن‌ها تسلیت گفتید! در آن متن تسلیت مرقوم فرموده بودید که این نامه را از طرف ملت ایران به آن‌ها نوشته و تسلیت گفته‌اید و ابراز امیدواری کردید که روزی برسد که ملت‌ها در جهان سرشار از عشق و محبت و دوستی در کنار یکدیگر زندگی کنند.

در قبال نامه حضرتعالی نکاتی چند را به خدمتتان یادآوری می‌کنم، که امید دارم مفید و موثر واقع شود؛ از بعد انسان دوستی و محبت به هم نوع کار شما بسیار زیبا و قابل تحسین می‌باشد. مخصوصا به مردمی که دولتشان خصمانه با کشور ما برخورد کرده است و همواره سعی بر آن داشته که منافع ملی ما را تحت تاثیر اعمال منفی و غیر انسانی خود قرار دهد. اما جناب آقای احمدی‌نژاد همانطور که در آغاز این نامه نوشتم حوادث اتفاق افتاده برای دانش آموزان پیرانشهر قبل از دانش آموزان نیوتاون رخ داد.

یادم می‌آید که زمانی که ریاست جمهوری شما شروع شده بود، مرتب کلماتی را به عنوان شعار و محور برنامه‌هایتان تکرار می‌کردید همانند، «مهرورزی به بندگان خدا»، «عدالت» و...، و یادم هست که در کتاب‌ها خوانده بودم که «چراغی که به خانه رواست، به مسجد حرام است».

حال این سوال برای من پیش آمده که آیا منظورتان از مهرورزی، مهرورزی به چه کسانی بود؟ آیا منظورتان مهرورزی به بندگان ایرانی خدا بود یا بندگان آمریکایی خدا؟ شما بر اساس اصول ۱۲۱ و ۱۲۲ قانون اساسی در برابر ملت ایران مسوول هستید.

سوال دیگر این است که آیا به نظر شما این عدالت است که ملت خود را نادیده گرفته و نسبت به ملتی دیگر احساس و ابراز مسئولیت کنید؟ عدالت آن است که شما به محض وقوع آن حوادث تلخ موضع خود را مشخص و درباره وضع پیش آمده اقدام می‌نمودید. سپس در باره حوادث مدرسه آمریکائی اقدام به انتشار تسلیت و اظهار نظر می‌کردید، که در این صورت کار شما نه تنها ایرادی نداشت، بلکه خالی از لطف هم نبود، ارزش کارتان را بالا می‌برد و به عدالت نزدیک می‌کرد.

عدل چه بود، وضع اندر موضعش ظلم چه بود، وضع در ناموضعش

ای کاش در فاجعه آتش سوزی شین آباد، هم به ملت ایران و خانواده‌های داغدیده دانش آموزان پیام تسلیتی می‌فرستادید و همانند آمریکایی‌ها به آن‌ها نیز اهمیت می‌دادید. شاید که پیام مهر شما در پاییز سیاه نودویک مرهمی بر آلام آنان می‌شد. هر چند انتظار می‌رفت که شما هم مانند برخی رئیس جمهور‌ها در محل حادثه حاضر شوید و با خانواده‌های داغدیده به قصد تسلی خاطر و تسلیت دیدار می‌کردید. یا هنگام سخنرانی‌های بعد از آن اتفاق ابراز تاسف و تاثری از خود نشان می‌دادید. اما دریغ از اینکه حتی به روی خودتان بیاورید که دانش آموزان دختر پیرانشهر چگونه معصومانه و با چه سختی با دردهای ناشی از سوختن می‌سازند و می‌سوزند برای سلامتی از دست رفته‌شان. حتی سوختن و پرپرشدن دختر معصوم پیرانشهری زنده یاد سیران یگانه نیز خم به ابرویتان نیاورد. ماشاالله که «چقدر درون دارید».!!

یادم می‌آید که در جمع خبرنگاران در آغاز دولت نهم فرمودید که: کابینه من هفتاد میلیونی است. آقای احمدی‌نژاد آیا اگر یکی از اعضای واقعی کابینه شما در آتش می‌سوخت و جان می‌داد، شما همین برخورد را داشتید؟ مسلما که نه. پس «یا ای‌ها المومنون لم تقولون مالا تفعلون» این آیه قرآن است، قانون اساسی همه مسلمانان. شما که بالا‌ترین مقام اجرایی کشور هستید چرا قانون خدا را رعایت نکردید. آقای رییس جمهور به این فکر کنید که حادثه نیوتاون نتیجهٔ عمل یک شخص بیمار روانی، ولی حادثه شیــن آباد نتیجهٔ بی‌تدبیری مدیران ارشد، عاقل و عالم یک وزارتخانه تحت مدیریت شما بود.