آقای احمدینژاد! ممنون که میگذارید نفس بکشیم
موسوی، سیدعبدالجواد -آقای رئیسجمهور! این چندمین بار است که در مقابل سؤال کاملاً منطقی و نسبتاً شجاعانه یک خبرنگار میفرمایید: «من تحمل میکنم اما مطمئناً شما پیش هیچ مسئول دیگری نمیتوانید چنین بیانیهای بخوانید، فقط پیش احمدینژاد میتوانید.» اول اینکه چرا جنابعالی بر ما منت میگذارید؟ اینکه یک خبرنگار حرفهای مردم کوچه و بازار را از یک تریبون رسمی بیان میکند، یعنی خیلی کار مهمی صورت گرفته؟
یعنی پس از گذشت سی و چهار سال از عمر پیروزی انقلاب اسلامی این دستاورد آنقدر مهم است که آقای رئیسجمهور بابت آن باید دم به دقیقه بر سر ما منت بگذارند؟ آن همه رشادتها و جانبازیها برای رسیدن به این حق طبیعی کافی نبود؟ دوم آن که مگر آن مقام محترم با رأی مردم سر کار نیآمده؟ خب، مردم که فقط موقع رأی دادن مردم شریف و فهیم و حماسهساز نیستند.
این مردم به شما رأی دادند تا احقاق حق کنید. ما هم شرایط شما را درک میکنیم، در شرایط کنونی شاید برای شما آوردن پول نفت سر سفره مردم کار دشواری باشد اما گوش دادن و صبوری کردن در مقابل پرسشهای بدیهی آنها که خیلی کار سختی نیست، هست؟
اینکه فقط میتوان در محضر حضرتعالی چنین سخنانی بر زبان آورد که به هنر حضرتعالی برنمیگردد،فیالمثل به این بنده کمترین وقت بدهید تا از تریبونی رسمی با شما سخن بگویم آن وقت خواهید دید که آن خبرنگار محترم چقدر ملاحظه حضرتعالی را کرده است، مهم این است که شما در مقابل آنچه گفته میشود چه واکنشی نشان میدهید.
اینکه شما به آن بنده خدا اجازه دادید حرفش را بزند و فیالمثل نیمهکاره سخنش را قطع نکردید، یعنی خیلی کار مهمی انجام دادید؟ تندتر از آن حرفها را بلانسبت و بلاتشبیه میتوان خطاب به دیوار هم گفت اما اینکه دیوار همان لحظه بر سر آدمیزاد آوار نمیشود، یعنی دیوار خیلی محترم و خوب و شریف است؟
شما علاوه بر آن که بر سر آن خبرنگار محترم منت گذ اشتید و سؤال او را با لفظ تحقیرآمیز «بیانیه» تخفیف دادید، او را به چیزهایی متهم کردید که اگر همه چیز در این ملک به سامان و قرار و قاعده بود، باید بابت آنها پاسخ میدادید. خبرنگار میگوید: «گفتید که میخواهید با فساد اكبر مبارزه كنيد، حال آن كه بزرگترين پرونده فساد اقتصادي يعني همان اختلاس سه هزار ميليارد توماني در دوران شما اتفاق افتاده». آن وقت شما ميفرماييد: «چرا بعضيها فكر ميكنند اگر دولت را به ناپاكي متهم كنند، سود ميبرند، ضرر ميكنند چون به يك گروه پاك تهمت زدهاند، انسانيت و آخرتشان مخدوش است». شما را به خدا اين پاسخي شايسته به موضوع طرح شده بود؟
اعتراض درست و منطقي يك خبرنگار را به يك توطئه از پيش تعيين شده پيوند دادن كجايش افتخارآميز است؟ «به شما گفتهاند اين سئوال را بپرس و شما هم پرسيدهايد». به زبان سادهتر، يعني تو از خودت حرفي براي گفتن نداري، مزدوري و بابت مزدي كه گرفتهاي، آمدهاي اينجا تا پاكترين دولت تاريخ را به ناپاكي متهم كني.
يكي، دو بار هم اشاره فرموديد كه خبرنگاري كه اين حرفها را ميزند، وابسته به خبرگزارياي است كه پولش را از دولت ميگيرد. يعني چه؟ مگر پول دولت از جيب شخصي شما به ديگران پرداخت ميشود؟
مگر نميگوييد اين دولت مردميترين دولت تاريخ است؟ آيا همه آنها كه حقوق بگير دولتند، بايد بام تا شام ثناگوي دولت مهرورز و عدالتگستر باشند؟ پس آن همه دعوي عدالتخواهي و حقطلبي چه ميشود؟
گيرم اصلاً حرفهاي آن خبرنگار يكسره باطل و خطاست. آيا پاسخ شما پاسخي درست و منطقي و بجا و قانعكننده بود؟ خداوند به همه ما اندكي صبوري و انصاف و تحمل و آزادانديشي عطا فرمايد. بگو آمين!