ستاره‌هایی که سوژه شدند؛ از گلزار تا رضا صادقی

مهر: زندگی خصوصی و واقعی ستاره‌های سینما و موسیقی همیشه از سوژه‌های مورد علاقه مخاطبان و مردم عادی بوده و جذابیت خاصی برای سینماگران داشته است. به‌ویژه که هنرهایی مانند بازیگری و خوانندگی همواره برای بسیاری وسوسه مدام به حساب می‌آیند و این موضوع حتی برای خود بازیگران و خوانندگان نیز اتفاق می‌افتد تا گاه‌گداری به حرفه‌های یکدیگر سرک بکشند.

جذابیت این هنرها نه تنها بسیاری از مردم عادی که حتی حرفه‌ای‌ها را هم رها نمی‌کند تا جایی که هر از چند گاهی ستاره‌های سینما، موسیقی و حتی ورزش به دنیای پرکشش یکدیگر کوچ کرده و نقش دیگری را بازی کنند. زمانی که ستاره‌های موسیقی به پرده نقره‌ای راه می‌یابند، یا بازیگران مطرح و بزرگی که سر از دنیای پر زرق و برق خوانندگی و موسیقی درمی‌آورند و قهرمانان دنیای ورزش که هر دوی این عرصه‌ها را به تناسب تجربه می‌کنند.

هنرپیشه

فیلم سینمایی هنرپیشه به کارگردانی محسن مخملباف که در سال ۷۱ ساخته شد از اولین آثاری بود که به پشت پرده زندگی یک بازیگر سینما اشاره داشت. در این فیلم اکبر عبدی، فاطمه معتمد آریا، ماهایا پطروسیان، حمیده خیرآبادی، حسین پناهی و... به ایفای نقش پرداختند.

"

فیلم روایت زندگی اكبر عبدي بازيگر مطرح سينمای کمدی است که تصميم مي‌گيرد صرفاً در فيلم‌هاي هنري بازي كند و ناگهان پي مي‌برد همسرش (سیمین) عزمش را جزم كرده كه فرزندي داشته باشد، اما او نازا است. از این رو زندگي آنها دچار مشكل مي‌شود. سرانجام سيمين تصميم خود را مي‌گيرد و دختري كولي را به عقد اكبر در مي‌آورد تا صاحب فرزندي شوند.

"پرپرواز" با فیلمنامه‌ای از کیانوش عیاری و خسرو معصومی، به کارگردانی خسرو معصومی در سال ۷۹ تولید و یک سال بعد اکران شد. این فیلم از نخستین آثاری بود که تحت تاثیر حضور یکی از ستاره‌های مطرح موسیقی کشور، جلوی دوربین رفت. حضور شادمهر عقیلی خواننده محبوب آن سال‌ها در این اثر سینمایی برای بسیاری از مخاطبان وسوسه انگیز بود تا به تماشای آن بنشینند، هرچند این اثر ارتباطی با زندگی واقعی این خواننده نداشت.

فیلم روایت بابك خواننده و آهنگساز جوانی است که تلاش مي‌كند با كمك نامزدش ستاره مجوز انتشار نخستين كاست موسيقي خود را بگيرد، اما با موانعي روبروست. در همين حال به وسيله دوست ستاره با دختري به نام ياسمن آشنا مي‌شود كه پدرش صاحب يك مؤسسه توليد نوار كاست و موسيقي است.

ياسمن پدرش را وادار مي‌كند تا هزينه ضبط و توليد كاست اول بابك را برعهده بگيرد. او در جريان ضبط اين نوار به بابك دل مي‌بندد. با عدم صدور مجوز توزيع اين كاست از سوي شوراي موسيقي، ياسمن به بابك پيشنهاد مي كند كه به لوس آنجلس برود و كار موسيقي را درآنجا پي بگيرد.  بابك به رغم مخالفت مادر و نامزدش به اين پيشنهاد تن درمي‌دهد، درحالي كه رابطه‌اش با ستاره به سردي گراييده است اما كوشش ستاره و پدرش سرانجام منجر به صدور مجوز و ماندن بابك در ايران مي‌شود.

توفیق اجباری

توفیق اجباری ساخته محمدحسین لطیفی با فروش خیره‌کننده خود در سال ۸۶ به باشگاه‌های میلیاردی سینمای ایران پیوست. فیلم که بخشی از آن الهام گرفته از زندگی خصوصی محمدرضا گلزار سوپراستار سینمای ایران بود در واقع روایتگر داستان بازیگری است که به دلیل برخی اختلافات از همسر خود جدا شده است.

"

توفیق اجباری با بازی محمدرضا گلزار، باران کوثری، رضا عطاران و نیوشا ضیغمی فیلمی است که به تمام معنا در رده فیلم‌های تجاری جای می‌گیرد. استفاده از ستاره‌های سینما و تلویزیون، استفاده از سبک و سیاق سطحی و ساده سریال‌های تلویزیونی، انتخاب سوژه‌ای جنجال برانگیز (زندگی خصوصی یک سوپر استار) همه و همه دست به دست هم داده تا این فیلم را به یک فیلم سراسر ‌ی و عامه پسند بدل کند.

سوپراستار به کارگردانی تهمینه میلانی یکی دیگر از فیلم‌هایی است که پشت صحنه سینما و زندگی شخصی ستاره‌های سینمایی را به تصویر می‌کشد. این فیلم با بازی شهاب حسینی، رضا رشیدپور، افسانه بایگان، فتانه ملک محمدی، فریبا کوثری نسرین مقانلو، نوروز ۸۸ به اکران سینماها درآمد و با استقبال زیادی نیز روبرو شد.

"

سوپراستار روایتی از زندگی یک سوپراستار سینما به نام کوروش زند (شهاب حسینی) است که اطرافش را سراسر غرور و فساد گرفته است. وی در همان ابتدا فردي خودشيفته و عصبي نشان داده مي‌شود كه به دليل موقعيت حرفه‌اي‌اش با كارگردان و عوامل فيلم در تنش و درگيري است و تمام زندگي‌اش در خوشگذراني ترسيم مي‌شود. او به دليل موقعيت حرفه‌اي اجتماعي‌اش فقط در جلوي دوربين بازي نمي‌كند بلكه ديگران را نيز به بازي مي‌گيرد و هيچ نشانه‌اي از تعهد اخلاقي را نمي‌توان در وي سراغ گرفت. انساني بي‌بند و بار كه پشت شهرت و منزلت حرفه‌اش تنها بر مدار خويش مي‌گردد و هيچ خط قرمزي براي رفتارش نمي‌شناسد اما او در این میان با دختری به نام رها آشنا می‌شود که زندگی او را زیر و رو می‌کند.

ميلاني در پس چهره غيراخلاقي كوروش نوعي معصوميت و پاكي وي را بازشناسي مي‌كند تا در نهايت بگويد هر سوپراستاري بالذات داراي چنين شخصيت انساني نيست اما موقعيت حرفه‌اي و اجتماعي وي بستر لغزش‌هاي فراواني است.

شاید بتوان گفت این دومین فیلم و روایت از زندگی یک سوپراستار سینما است که البته این بار برخلاف نمونه قبلی (توفیق اجباری) چاشنی طنز ندارد و به واقعیت‌ها می‌پردازد. ميلاني در سوپراستار قصد دارد با پرداختن به زندگي شخصي و خصلت‌هاي فردي ستاره‌های سینما تصوير واقعي از دنياي آنها را به تصوير بكشد.

اين فيلم در بيست و هفتمين جشنواره فيلم فجر در بخش معناگرا به نمايش در آمد و ديپلم افتخار بهترين باريگر نقش اول زن در بخش بين‌الملل را براي فتانه ملك محمدي و سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش اول مرد را براي شهاب حسيني به ارمغان آورد .

بی‌خداحافظی

احمد امینی پس از ساخت فیلم‌های «سایه‌های هجوم»، «غریبانه»، «چتری برای دو نفر» و «این زن حرف نمی‌زند» و پس از9 سال دوری از سینما با ساخت «بی خداحافظی» که قرار بود کیومرث پوراحمد آن را بسازد به سینما بازگشت.

فیلم با بازی رضا صادقی، محمد رضا فروتن، پگاه آهنگرانی، افشین هاشمی، شقایق فرهانی، مژگان بیات، کورش تهامی، پیام دهکردی، همایون ارشادی، هومن برق نورد و... تصويرگر زندگی و دغدغه‌های فكري رضا صادقی هنرمند محبوب موسيقي پاپ است كه یکی از سخت‌ترین مراحل عمرش را پیش روی خود مي‌بيند.

"

هرچند «بی خداحافظی» در ژانر زندگی نامه‌ای ساخته شده اما از ویژگی‌های این ژانر برخوردار نیست. به این معنا که با دیدن این فیلم مخاطب آگاهی کامل و درستی از زندگی قهرمان قصه پیدا نمی‌کند و این نکته فارغ از اینکه این آشنایی اساسا چه اهمیتی برای بیننده امروز ایران و مخاطب سینما دارد یا ندارد، قابل توجه است.

جمع‌بندی

بی‌تردید این پایان حضور ستاره‌ها در آثار سینمایی نبوده و نیست چرا که حضور آنها همواره جذاب و همراه با هیاهوهای تمام نشدنی است اما ساخت فیلم زندگی ستاره‌ها نباید از سوی سازتدگان تنها یک تاکتیک برای فتح گیشه‌ درنظر‌ گرفته شود بلکه باید به بهترین وجه از ظرفیت محبوبیت اجتماعی آنها جهت خلق اثری ماندگار بهره برد، کاری که در سینمای ایران بسیار اندک اتفاق افتاده و بیشتر جنبه اقتصادی اینگونه آثار مورد توجه قرارگرفته است. اینگونه است که ایده‌های جذاب حضور ستارگان و سوپراستارهای عرصه‌های مختلف کاملا به هدر رفته و هیچ گاه به اثری ماندگار و متفاوت تبدیل نشده است.