گامی دیگر برای سهامدار کردن حقیقیها آیا فروش قسطى سهام براى خریداران ایجاد انگیزه مى کند؟ موضوع ارائه تسهیلات برای خریداری سهام و تشویق مردم از این طریق همواره یکی از گزینههای رونق بورس مطرح میشود زیرا بدلیل ناامن بودن وضعیت اقتصادی کشور افراد حقیقی پول خود را در بورس سرمایهگذاری نمیکنند در حالیکه ارایه تسهیلات فروش اقساطی سهام برای خریداری آن ایجادانگیزه کرده و باعث میشود که افراد دارای سرمایه و بدون سرمایه وارد بازار شوند. به گزارش خبرنگار بورس خبرگزاری دانشجویان ایران ( ایسنا)، در حال حاضر بلوک سهام شرکتهای اصل 44 به صورت 20 درصد نقد و 80 درصد اقساط ارائه می شود و در این میان خرید سهام شرکتهایی که سرمایه آنها زیر100 میلیون تومان است کاملا به صورت نقد و سهام آن دسته از شرکتهایی که سرمایه آنها بالای 100 میلیون تومان باشد به صورت 20 درصد نقدی و مابقی در اقساط پنج ساله با بهره 12 درصدی انجام می شود. آنچه در این میان مهم است و مورد توجه موضوع نرخ سود این طرح است که طبیعتا باید برای افرادی که قصد سرمایه گذاری و خرید اقساطی دارند توجیه داشته باشد، زیرا اگر نرخهای بهره بالا در نظر گرفته شود این سود برای خریداران مشکلاتی ایجاد میکند. بنابراین باید راهکارهایی ارائه شود تا مردم به خریداری سهام علاقمند شوند. به همین دلیل قرار است در مفاد مقررات خرید اقساطی سهام بازنگریهایی صورت گیرد و طبق گفته مسوولان سازمان خصوصی سازی در جهت کمک بیشتر به متقاضیان، این سازمان مشغول انجام رایزنیها برای کاهش نرخ بهره 12 درصدی این تسهیلات است. نرخ سود خرید اعتباری چند در صد می شود؟ به همین جهت برای تعیین نرخ سود خرید اقساطی پیشنهادهای زیادی مطرح است که دولت نباید برای سهمی که در صدد خصوصی سازی است و به طور کامل به فروش نرسیده است بهرهای دریافت کند زیرا اولا فضای اقتصاد کشور ناامن بوده و این ناامنی باعث عدم جذب افراد برای سرمایهگذاری در سهام شرکتها میشود علاوه بر این دولت همچنان مدیریت شرکتها را در اختیار دارد ولی با این حال نرخ سودی را اضافه کرده و از خریدار دریافت میکند. بنابراین دولت باید برای افرادی که سهام خریداری میکنند تخفیف قایل شده و بهرهای دریافت نکند زیرا هر چقدر نرخ سود کاهش یابد انگیزه شرکتهای سرمایهگذار برای خصوصی سازی بیشتر شده و دولت راحتتر میتواند خصوصی را انجام دهد. بهزاد روحی ـ مدیرعامل کارگزاری آریا بورس ـ در این مورد به دولت پیشنهاد کرد تا با ارایه لایحهای به مجلس قیمت سهامی که به فروش میرساند به نسبت قیمت به سود(P/E) چهار تا پنج باشد در این صورت کسانی که مایل به سرمایهگذاری هستند میدانند که با خریداری سهم بین 20 تا 25 درصد سود خواهند داشت. تعیین نرخ ثابت برای خرید اقساطی درست نیست از طرف دیگر موضوع تعیین نرخ با توجه به شرایط خریداران و وضعیت شرکت مطرح می شود به طوری که برای سرمایهگذاران حرفهای و واقعی نرخ پایین تر و برای افرادی که صرفا قصد خرید و فروش سهم را دارند نرخ ثابت در نظر گرفته شود در واقع نرخ سود با توجه به شرایط خریداران تعیین و برای سرمایه گذاران واقعی طوری عمل شود که امکان خرید برای آنها فراهم شود و اگر بتوان با نرخ متفاوت سیاستگذاری کرده و به سرمایهگذاران جهت دهیم شرایط ایدهآلی حاصل خواهد شد. دولت همان رفتاری که با حقوقی ها دارد در مورد حقیقی ها هم اعمال کند عباس هشی نیز ضمن بیان اهمیت نرخ سود اقساط سهام معتقد است: اگر قرار باشد نرخ سود از تسهیلات مشارکت و فروش اقساطی 24 تا 28 درصد باشد با توجه به بازده سهام که تجربه چند سال گذشته نشان میدهد بیش از 15 درصد قیمت خرید نبوده است، این امر صرفا تفاوت هزینهای است که برای خریداران جذاب نخواهد بود. حسابرس معتمد بورس خاطرنشان کرد: زمانیکه دولت قصد دارد سهام را به عموم مردم ارزان بفروشد انتظار مردم از دولت نرخ سود پایین است در حالیکه در چند سال گذشته نرخهای سود برای افراد حقوقی 18 درصد تعیین شد و پس از اعتراض این افراد که سهم را به صورت اقساط خریداری کرده تخفیفی در نرخ سود آنها حاصل شد بنابراین انتظار مردم این است که همان رفتاری که دولت با افراد حقوقی برای فروش قسطی سهام داشته است برای سهامداران حقیقی نیز اعمال کند. بدیهی است با اجرای این طرح و تعیین نرخ سود جذاب تمام سرمایهها و نقدینگی سرگردان به بازار سهام سوق یافته و سرمایهگذاری در بورس برای همه افراد جذاب میشود و دولت هم به راحتی به پول خود دست مییابد. زیرا سرمایهگذاری افراد به دنبال امنیت و بازدهی مناسب است که برای این منظور باید راهکارهای مناسب و قابل اجرا اتخاذ شود تا سرمایهگذار به بازده مود انتظار دست یابد. باید دید دولت چه برنامهای برای عرضه سهام و نرخ سود کم دارد تا سهام برای افراد جذاب باشد بنابراین توجه به راهکارهای اجرایی که برای آن برنامهریزی میشود و نرخ بهرهای که دولت اعلام میکند میتواند یکی از ابزارهای توسعه مالکیت سهام بین افراد عادی باشد. مهمترین موضوعی که در این امر وجود دارد این است که دولت نباید از این کار به عنوان تامین منافع استفاده کند بلکه باید این دید وجود داشته باشد که شرکتها قرار است به بخش خصوصی واگذار شده و این شرکتها فعال شوند و همزمان با این امر فرهنگ سرمایهگذاری هم ایجاد شود در این صورت باید سرمایهگذار واقعی را شناسایی و به آن اعتبار دهد و هم اینکه به سهامداران خرد که به صورت اعتباری سهم میفروشد با نرخی به فروش رساند که در بلند مدت در بازار بماند. پس اندازی برای آینده به هر حال ایجاد فرهنگ سرمایهگذاری در بازار سرمایه و شرکتهای بورسی در اقتصاد کل کشور تاثیرگذار است و اگر امروز به افراد حقیقی فروش اقساطی صورت گیرد برای پس اندازهای آینده آنها برنامهریزی میشود. بنابراین بهتر است برای همه اقشار جامعه امکان سرمایهگذاری در بازار فراهم شده و افراد توانمند شناسایی شوند تا اگر آنها حاضر به شرکت در رقابت با اقساط کم بهره هستند این کار صورت گیرد.