سرانجام بدنامترین رئیس جمهور در ایران
ریچارد نیکسون از زمان کودکی جهت گذران زندگی به پدرش کمک میکرد و همزمان درس هم میخواند. تحصیلاتش را در شهر « ویتیر »گذراند و در سال 1934 از « کالج ویتیر» فارغالتحصیل شد.
و با استفاده از بورس تحصیلی به دانشکده حقوق دوک (Duke University) راه یافت و پس از اتمام تحصیلات به شهر خودش بازگشت و به شغل وکالت مشغول شد.
نیکسون در انتخابات سال 1960 از «جان اف. کندی » شکست خورد ولی در انتخابات ریاست جمهوری 1968 دوباره از سوی حزب جمهوریخواه کاندیدا شد و به کاخ سفید راه یافت، در باب سیاست خارجی امریکا در 25 ژوئیه 1969 نطقی ایراد کرد که به «دکترین نیکسون» مشهور شد، که پایان بخشیدن به جنگ ویتنام و عقبنشینی از مواضع خود یکی از اصول مهم سیاست خارجی او به شمار میرفت.
نیکسون سی و هفتمین رئیسجمهور امریکا علاوه بر مسئله ویتنام به موفقیتهای مهم دیگری در سیاست خارجی نائل شد ازجمله به برقراری رابطه با چین کمونیست، رفع تشنج در رابطه با شوروی و امضای قرارداد محدود ساختن سلاحهای استراتژیک میتوان اشاره کرد.
نیکسون در انتخابات سال 1972 نیز برای دومین بار به ریاست جمهوری امریکا برگزیده شد ولی افشای اقدامات غیرقانونی در جریان انتخابات و نصب دستگاههای استراق سمع در محل کنوانسیون حزب دمکرات در ساختمان واترگیت که به «افتضاح واترگیت» معروف شد او را به استعفا از مقام خویش (9 اوت 1974) وادار ساخت.
ریچارد نیکسون اولین رئیسجمهور امریکا بود که مجبور به استعفا از مقام خودش شد، پس از او سی و هشتمین رئیسجمهور امریکا به نام جرالد فورد (معاون نیکسون) به ریاست جمهوری انتخاب شد و پس از مدتی به موجب اختیارات خود نیکسون را مورد عفو قرار داد، نیکسون در سن 81 سالگی بر اثر سکته مغزی درگذشت.
هر یک از روسای جمهور امریکا در سیاست خارجی خود به خصوص در خاورمیانه به دنبال تهیه پایگاههای دفاعی، نظامی، اقتصادی،... بودند، نیکسون سعی بر این داشت که ایران را با توجه به موقعیت استراتژیکی و منطقهای به صورت ژاندارم منطقه دربیاورد.
در این برهه از زمان با توجه به نزدیکی روابط ایران و امریکا در همه زمینهها ریچارد نیکسون سفرهایی به ایران داشته است از جمله سفر وی به عنوان معاون رئیسجمهور امریکا پس از کودتای 28 مرداد 1332 که با موجی از اعتراضات مردمی روبه رو شد و سفر بعدی وی مصادف با دوره دوم ریاست جمهوری نامبرده بود، همچنین متقابلاً محمدرضا پهلوی و مقامات مملکتی سفرهایی به امریکا داشتند.
روانش شاد باد ...
اسمشو نمیگم که سانسور نکنی!
گفتا زکه نالیم که از ماست که بر ماست .