نامه تهمینه میلانی به گلشیفته فراهانی؟
در هفتههای اخیر مطالبی از قول تهمینه میلانی با عنوان «نامهیی به دخترم گلشیفته فراهانی» در شبکههای اجتماعی منتشر شد که این کارگردان سینما ضمن تکذیب این نامه گفت: نگارش این نامه از طرف من به هیچ عنوان صحت ندارد. این مطلب و مطالب مشابه آن برای ترور شخصیت فرهنگی و هنری من منتشر میشود و کاملا مشخص است که عدهیی دنبال خراب کردن من هستند.
تهمینه میلانی این روزها مشغولیتهای دیگری هم دارد، هم فیلمنامه مینویسد، هم پژوهش میکند و هم چند پروژه معماری و عمرانی در دست دارد. او در پاسخ به اینکه موضوع فیلم تازهاش چیست، گفت: « امیدوارم با حل شدن مسائل پیش روی تولید فیلمنامه «تنهایی پرهیاهو» که موضوعی ملی- میهنی دارد ساخت آن را در جنوب کشور و با بازیگرانی اهل همین منطقه شروع کنیم.
تهمینه میلانی که بسیاری بیشک با شنیدن نامش به یاد آثاری میافتند که تم اصلی آنها مسائل «زنان» است، ادامه داد: «سوژهیی که این روزها ذهنم را درگیر کرده، اعتیاد زنان و دلایل بالا بودن آمار اعتیاد در میان آنهاست. در حال حاضر نیز مشغول بررسی، پژوهش و نگارش فیلمنامهیی درباره این موضوع هستم که چه اتفاقی افتاده که اعتیاد که روزگاری گریبانگیر طبقات ضعیف اقتصادی در کشور بود، این روزها همه طبقات اقتصادی و فرهنگی جامعه، علیالخصوص قشر مرفه را درگیر کرده است.»
میلانی پس از پایان این پژوهشها و مطالعات، قصد دارد روایت جدیدی از این معضل اجتماعی در جامعه امروز ایران در قالب یک فیلمنامه جلوی دوربین ببرد. او درباره انگیزه نگارش این فیلمنامه افزود: «سال گذشته در دیداری با وزیر محترم کشور که در خانه سینما برگزار شد من با آمار و تصاویری درباره اعتیاد زنان روبهرو شدم که بسیار متاثرم کرد و همان لحظه تصمیم گرفتم با توجه با حاد شدن این معضل اجتماعی روی آن تمرکز کنم و فیلمی داستانی با این موضوع بسازم.»
مردم پشتیبان واقعی من هستند
آخرین فیلمی که از تهمینه میلانی روی پرده سینماهای ایران رفت، «آتشبس٢» نام داشت که توانست فروش بسیار خوبی داشته باشد. میلانی درباره این فیلم به اعتماد گفت: «همانطور که میدانید «آتشبس٢» به نسبت فیلمهای دیگر، تبلیغات بسیار محدودی داشت اما با وجود این توانست با استقبال مردم روبهرو شود و به فروش پنج میلیاردی نزدیک شود. من از مردم بابت حمایتشان از آثارم سپاسگزارم و بسیار خوشحالم که اگر حمایتهای دیگر ندارم اما پشتیبانی مردم همیشه همراه من بوده است. اگرچه انگار قرار نیست هیچ خوشحالیای در اینجا پایدار باشد و اتفاقات اخیر لذت این شیرینی را از من گرفت.»