يکشنبه ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۰۹:۰۸

چرا ۱+۵ به دنبال پایگاه‌های نظامی ایران است؟

کد خبر : ۱۴۷۹۶۱
بخشی از توانایی نظامی ایران برای کشورهای غربی و پادشاهان نفتی حاشیه خلیج فارس ناشناخته است/ کشورهای حریف همواره تلاش کرده‌اند تا از بخش محرمانه صنایع نظامی ایران مطلع شوند
خبر اعزام ناوهای ایران به خلیج عدن، بر واهمه آل سعود از رو در رویی با ایران افزود. عربستان به محض اینکه احساس کرد امکان رویارویی با ایران وجود دارد، ‌طوفان به اصطلاح قاطع خود را پایان داد و درکمال نامیدی، عملیات محدودتری به نام بازگشت امید را کلید زد. محدود کردن عملیات نظامی عربستان، ریشه در اصل بازدارندگی سیستم نظامی ایران دارد.
گروه بین‌الملل - نسیم:خاورمیانه کانون تحولات جهان است. منطقه‌ای که برخی کار‌شناسان از آن به عنوان «قلب جهان» یاد می‌کنند، جنگ‌ها و درگیری‌های زیادی به خود دیده است. فصل جدید تحولات منطقه در سال ۲۰۱۰ میلادی کلید خورد. دومینویی که از تونس آغاز شد و به دیگر کشورهای عربی خاورمیانه و شمال آفریقا رسید.
یمن نیز یکی از کشورهایی است که در مسیر دومینوی بیداری اسلامی قرار داشت. مردم این کشور فقیر که از شرایط سخت اقتصادی رنج می‌بردند، اعتراض خود را به خیابان‌ها آورده و خواستار برکناری علی عبدالله صالح شدند. زنگ خطر سقوط حکومت دست‌نشانده صالح، در‌‌ همان زمان در ریاض به صدا درآمد. سازمان اطلاعات عربستان در پشت پرده تحولات و شورای همکاری خلیج فارس و شورای امنیت سازمان به عنوان بازیگران اصلی وارد شده و با ارائه طرح موسوم به «ابتکار خلیجی» روند تحولات را در دست گرفته و عنصر سیاسی مورد نظر خود را بر کرسی ریاست‌جمهوری نشاندند.
عربستان بر طبل توخالی دخالت ایران در یمن می‌کوبد و این موضوع را دستمایه دخالت در کشور همسایه کرده است. برای مثال، حضور ناوهای ایرانی را که برای تامین امنیت کشتی‌های تجاری و نفت‌کش‌های بین‌المللی در خلیج عدن حضور دارند، پوششی برای ارسال سلاح به انصارالله و جریان انقلاب یمن قلمداد می‌کند.
دکترین دفاعی ایران و مالیخولیای تهدید کشورهای خاورمیانه
توانایی نظامی ایران در عرصه نبردهای سه گانه دریایی، زمینی و هوا- فضا برای کار‌شناسان نظامی و سیاست‌مداران کشورهای مختلف مسجل شده است. پیشرفت‌های قابل توجه ایران در بومی سازی تجهیزات و ادوات نظامی در کلاس‌های مختلف، در کنار ایدئولوژی اسلامی حضور کشورمان را در معادلات منطقه تثبیت کرده است. تاثیر پیشرفت ایران را در اصل بازدارندگی می‌توان دید. به طوری که رژیم صهیونیستی، عربستان سعودی و تمام کشورهایی که به نوعی در جبهه مخالف قرار دارند، بحث گزینه نظامی را از زبان سیاست‌مداران جلو‌تر نمی‌آورند و خواهان رو در رو شدن با ایران نیستند.
عربستان سعودی و دولت‌های ذره بینی حاشیه خلیج فارس توانایی نظامی ایران را تهدیدی علیه خود قلمداد می‌کنند. به همین دلیل شاهد عقد قراردادهای میلیارد دلاری خرید تسلیحات میان این کشور‌ها و کمپانی‌های غربی و شرقی هستیم. این کشورهای کوچک خود را تبدیل به انبار تسلیحاتی خاورمیانه کرده‌اند تا به زعم خود، در برابر تهدیدی به نام جمهوری اسلامی ایران دست خالی نباشند. در حالی که دکترین نظامی و راهبرد ملی ایران بر اساس تجاوز نظامی و دخالت در کشورهای دیگر تنظیم نشده است. استراتژی کلان ایران، راهبرد نظامی – دفاعی بوده و برقراری امنیت در منطقه از اولویت‌های اصلی نظام اسلامی محسوب می‌شود.
ایران همواره در کنار کشورهای منطقه حضور داشته و از توان خود برای برقراری صلح در خاورمیانه استفاده کرده است. چه در زمانی تروریست‌های تکفیری - سعودی در سوریه سلاح در دست گرفتند؛ چه در زمانی آتش جنگ را در عراق شعله‌ور کردند، جمهوری اسلامی ایران اولین کشوری بود که در کنار این کشور‌ها به مبارزه با تروریسم بنیادگرا پرداخت. تهدیدی که توسط کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس و هم‌پیمانان غربی مطرح می‌شود، خطر ایران برای موجودیت این کشور‌ها نیست. بلکه خطر ایران برای گروه‌هایی است که جنگ نیابتی غربی – عربی را در خاورمیانه به راه انداخته‌اند. کشورهای مدعی می‌دانند که تهدید اصلی منطقه، میلیتاریسم آمریکایی، رژیم صهیونیستی و دولت‌های دست نشانده است.
بحران یمن نیز در این قاعده جای می‌گیرد. کشورهای عربی به رهبری آل سعود، با پشتیبانی ایالات متحده آمریکا و شورای امنیت و دست‌های نه چندان پنهان اسرائیل تجاوز همه‌جانبه‌ای را علیه یمن آغاز کردند. همه جانبه از آن جهت که آسمان یمن میدان مانور جنگنده‌ها و زمین، عرصه نبرد جریان انقلاب و گروه‌های مسلح مانند القاعده و طرفداران منصور هادی بود. عربستان و کشورهایی مانند قطر که ضربه رویارویی با جمهوری اسلامی ایران را در عراق و سوریه چشیده بودند، نگران کمک ایران به انصارالله بودند. در حالی که کمک‌های ایران در محموله‌های بشردوستانه خلاصه شده است. محموله‌هایی که عربستان اجازه فرود هواپیماهای حامل آنان را نمی‌دهد. زیرا از هر چیزی که منسوب به ایران باشد واهمه دارند.
خبر اعزام ناوهای ایران به خلیج عدن، بر واهمه آل سعود از رو در رویی با ایران افزود. عربستان به محض اینکه احساس کرد امکان رویارویی با ایران وجود دارد، ‌طوفان به اصطلاح قاطع خود را پایان داد و درکمال نامیدی، عملیات محدودتری به نام بازگشت امید را کلید زد. محدود کردن عملیات نظامی عربستان، ریشه در اصل بازدارندگی سیستم نظامی ایران دارد.
مذاکرات هسته‌ای و تلاش طرف مقابل برای جاسوسی نظامی
بخشی از توانایی نظامی ایران برای کشورهای غربی و پادشاهان نفتی حاشیه خلیج فارس ناشناخته است. کشورهای حریف همواره تلاش کرده‌اند تا از بخش محرمانه صنایع نظامی ایران مطلع شوند. این به معنای پنهان‌کاری و فعالیت‌ غیرقانونی ایران نیست. هر کشوری حق حفظ اسرار نظامی و بخشی از قابلیت‌های رزمی را برای خود محفوظ می‌دارد.
طرف‌های مذاکره با ایران که هم‌پیمانان اصلی رژیم صهیونیستی و ارتجاع منطقه هستند، سعی دارند با استفاده از ظرفیت ایجاد شده در گفت‌وگو‌ها، بحث فناوری موشکی ایران را به بحث گذاشته و امتیاز بازدید از مراکز نظامی کشورمان را به دست بیاورند. این کشور‌ها به دنبال راه یافتن به مراکز صنعتی – نظامی ایران هستند تا به ادعای خود، ‌ از پاک بودن این مراکز از فعالیت‌های نظامی هسته‌ای اطمینان حاصل کنند؛ در حالی که هدف اصلی آن‌ها دسترسی به‌‌ همان بخش محرمانه و اسرار نظامی است. همن نکته‌ای مقام معظم رهبری در سخنرانی‌های خود بر آن تاکید فرموده و آن را خط قرمز مذاکرات قرار دادند.
محسن صالحی‌خواه - کارشناس مسائل غرب آسیا و شمال آفریقا
اشتراک گذاری :
نظرات کاربران
ارسال نظر
نظرات بینندگان
amir
بعضی ها در این کشور به دنبال ناامنی و جنگ هستند ولی این زمان را با ان زمان اشتباه نگیرند گذشت ان رشادتها و قدرش را ندانستیم با طناب پوسیده و احساسی ته چاه انموقع عمل بود و الان شعار
یاحق
بسمه تعالی
بهتره ایران با زدنشون نشون بده پایگاهاش کجا قرار دارند واگر خواستن بیشتر بدونند مناطق بیشتری رو از اونا هدف قرار بده. هر چیزی هزینه‌ای دارد. اگر تحملش را دارند بسم الله...