توسعه پروژه‌هاي فولادي در برزيل

در 20 سال گذشته عملكرد صنعت فولاد برزيل كاملا وابسته به صادرات محصولات نيمه نهايي به‌طور كل و اسلب در موارد خاص بوده است. اگرچه اين روند يك منحني با چشم‌انداز خطي ندارد، ولي نمي‌توان تكذيب كرد كه تركيبي از يك ساختار فولادسازي ارزان و يك بازار نسبتا داخلي، كوچك و اشباع‌ناپذير بوده است كه موجب تقويت پروژه‌هاي برزيل با هدف صادراتي شده است. به‌دليل اقدامات حمايت‌گرانه كشورهاي واردكننده از محصولات نهايي و مزاياي ناشي از نزديكي به اين مشتريان به نظر مي‌رسد كه منطقي باشد كارخانه‌هاي فولادسازي جديدي احداث شده و در آنجا به‌جاي توليد محصولات نورد شده محصولات نيمه نهايي توليد شود.

با توجه به اين سناريو در حال حاضر پروژه‌هاي فولادسازي زيادي در برزيل دنبال مي‌شود كه هدف آنان توليد اسلب فقط براي صادرات است. اين سرمايه‌گذاري‌ها را مي‌توان به دو گروه يا نوع تقسيم‌بندي كرد: توسعه پروژه‌ها يعني افزايش ظرفيت پروژه‌هاي قديمي كه در اصل بدانان browfield projects مي‌گويند و گروه دوم احداث پروژه‌هاي جديد توليد اسلب است كه اصطلاحا بدانان greeu field projects مي‌‌گويند. در خصوص طبقه‌بندي اول دو سرمايه‌گذاري به شرح زير وجود دارد:

ـ پروژه CST در حال حاضر آرسلور ميتال Tubarao، طرح توسعه ظرفيت از 5 به 5/7 ميليون تن توليد فولاد خام در سال.

ـ پروژه طرح توسعه كارخانه فولادسازي Gerdau از 3 به 5/4 ميليون تن در سال توليد فولاد خام كه پايان امسال خاتمه خواهد يافت. اما در فاز اول آن يك ماشين‌ يا خط نورد پيوسته بلوم نصب خواهد شد و تا سال 2009 نيز يك واحد ريخته‌گري پيوسته اسلب آن راه‌اندازي خواهد شد.

در خصوص پروژه‌هاي جديد ليست پروژه‌‌ها متعدد است. جدول يك فقط پروژه‌هايي را كه به‌طور ‌رسمي اعلام شده‌اند مشخص مي‌كند كه شامل موارد زير است:

ـ پروژه CSDA كه يك پروژه سرمايه‌گذاري مشترك بين تيسن كروپ و CVRD است. براساس اين پروژه يك مجتمع فولادسازي با ظرفيت 5 ميليون تن در سال است كه با كك تغذيه خواهد شد و كارهاي ساختماني پروژه در حال حاضر شروع شده و انتظار مي‌رود كه در سال 2009 راه‌اندازي شود.

ـ پروژه Ceara Steel يك سرمايه‌گذاري مشترك بين Dongkuk، دانيلي و CVRD است. اين پروژه 5/1 ميليون تن در سال يك مجتمع واحد احياي مستقيم (DRI) است كه هنوز براي نهايي شدن مشكلات زيادي را بايد بگذراند مانند رسيدن به توافق بر سر قيمت گاز طبيعي.

ـ دو پروژه جديد مجتمع فولادسازي كه با كك تغذيه خواهند شد توسط CSN احداث مي‌شود. يكي از اين پروژه‌ها در استان ريودوژانيرو و ديگري در استان Minas Gerais است كه ظرفيت هر كدام از آنان 5/4 ميليون تن در سال است. اين ليست ناقص ارائه شده است چون نه شامل پروژه‌هاي كوچك است و نه اطلاعات كلي آن داده شده است.

پروژه CSdM، پروژه عظيم 10 ميليون تني در سال با واحد كك‌سازي كه در استان Maranhao توسط گروه جديد Aurizonia كه در زمينه صنايع معدني مس نيز فعاليت دارد احداث مي‌شود.

پروژه Usipar: يك كارخانه 3 ميليون تني در سال كه توسط شركت Cosipar (توليدكننده چدن در استان Para) احداث مي‌شود.

ـ پروژه بائواستيل چين و CVRD يك واحد 5 ميليون تني در سال با واحد كك‌سازي كه قرار است در استان Espirito Santo احداث شود.

اين ليست بايد مجددا تجديدنظر شده و به‌روز در آيد چون ممكن است اجراي برخي از پروژه‌هاي اعلام شده به تاخير افتاده يا از نظر ظرفيت و مكان آن تغيير پيدا كند و يا حتي منتفي شود. علاوه بر اين جاي تاسف است كه نسبت پروژه‌هاي نويي كه اعلام شده است به آن دسته از پروژه‌هايي كه در برزيل تحقق مي‌يابد پايين است و اين شرايط شبيه وضعيت هند است.

اگر به نتايج قطعي يا ملموس آن نگاه كنيم جالب است كه بدانيم طرح توسعه CST در سال 2004 آغاز و در ژوئيه 2007 خاتمه يافت كه هزينه تكميل اين پروژه يك ميليارد دلار شد. اين پروژه شامل ساخت واحدهاي جديد توليدي مانند واحد جديد باتري‌هاي كك‌سازي، يك واحد يا نيروگاه جديد ـ حرارتي الكتريسيته، كوره بلند سوم، يك سيستم تزريق پودر زغال (PCI)، يك واحد دانه‌بندي سرباره كوره بلند، يك كنورتور سوم، يك واحد دوم گاززدايي در ضلع، يك ماشين ريخته‌گري پيوسته سوم، يك واحد آهك‌پزي و دو واحد جديد جداسازي هوا.

سومين كوره بلند مي‌تواند 8/2 ميليون تن در سال چدن توليد كند كه بزرگترين بخش سرمايه‌گذاري است كه در 21 ژوئيه امسال راه‌اندازي شد. با توجه به اينكه ظرفيت واحد آگلومراسيون تغييري نكرد كوره بلند جديد از گندله CVRD استفاده مي‌كند. جدول 2 ظرفيت تجهيزات اصلي CST را قبل و بعد از طرح توسعه نشان مي‌دهد. باتري‌هاي كك‌سازي جديد و نيروگاه جديد برق به Sol Caqueria Tubarao (سرمايه‌گذاري مشترك بين SSdT به ميزان 62 درصد، آرسلور ميتال بلگو به ميزان 37 درصد و سان‌كك انرژي به‌ميزان يك درصد). شركت سان كك انرژي مي‌تواند سهم خود را در اين مشاركت تا اواخر سال 2007 به 20 درصد برساند. ظرفيت باتري‌هاي كك‌سازي SCT 55/1 ميليون تن در سال است و مي‌تواند تا 170 مگاوات برق توليد كند. توليد انرژي حدودا 60 درصد است كه توسط نيروگاه كنوني 300 مگاواتي CST توليد مي‌شود. سرمايه‌گذاري در CST بيش از 500 ميليون دلار بوده است.

طرح توسعه SCT با يك تاخير 7 ماهه مواجه بوده است. در اصل قرار بود كه نيمه دوم سال 2006 آغاز شود اما شركت مواجه با اعتصابات كارگران ساختماني شد كه شروع آن را تا ماه مارس 2007 به تاخير انداخت. مشكلات مربوط به ماشين ريخته‌گري پيوسته موجب تاخير بيشتر شد. به هرحال CST خصوصا مي‌خواهد اين تاخيرات را با افزايش سريع جبران كند كه انتظار مي‌رود ظرف 6 ماه ظرفيت آن به ظرفيت اسمي برسد.

CST پس از اجراي طرح توسعه مي‌تواند 5/2 ميليون تن در سال اسلب مازاد خود را صادر كند.
اما در حال حاضر يك پروژه 80 ميليون دلاري در دست اجرا دارد كه ظرفيت تسمه گرم آن را از 7/2 به 4 ميليون تن در سال افزايش خواهد داد.

اين افزايش در سال 2009 خاتمه خواهد يافت. در آن زمان توليد به 5/3 ميليون تن در سال اسلب و يك ميليون تن در سال كلاف نورد گرم براي صادرات و 3 ميليون تن در سال كلاف گرم براي مصرف داخلي تقسيم‌بندي خواهد شد. در خصوص فروش CST به بازار داخلي سهم قابل‌توجهي از كلاف گرم توسط Vega do sul (وابسته به آرسلور ميتال) مصرف مي‌شود.

شركت مذكور يك واحد نورد است (نورد سرد و گالوانيزه) كه در استان santa Catarina واقع شده است.

علاوه بر اين اعلام شده است كه يك طرح توسعه افزايش ظرفيت (از 9/0 ميليون تن در سال به 4/1 ميليون تن در سال) به هزينه 120 ميليون دلار برنامه‌ريزي شده است كه احتمالا تا سال 2010 وارد خط توليد شود.