مصرف فولاد ضد زنگ به سرعت در حال افزايش است

در فرآيندهاي تصفيه مدرن براي توليد فولاد ضدزنگ اين امكان را به طيف وسيعي از مواد داده‌اند كه مورد استفاده اقتصادي قرار گيرند كه از آن جمله مي‌توان به قراضه‌هاي فولاد ضدزنگ اشاره كرد. فرآيندهاي پيچيده تركيب با مخلوط كه توسط شركت‌هاي ضايعات آهني خاص اين مواد انجام مي‌شود موجب فراهم آمدن موادي با كيفيت مناسب براي تغذيه كارخانه‌هاي فولاد ضدزنگ شده است.

به گزارش ورلد استيل، اين فرآيندهاي مخلوط با استفاده از مواد نيكل‌دار انجام مي‌شود كه اين مواد از طيف وسيعي از توليدات يا منابع بازيافتي قراضه‌هاي فولاد كم‌نيكل، آلياژهاي نيكل بالا، براده‌هاي بازگشتي تراشكاري، ضايعات سازه‌هاي مهندسي، مواد برگشتي از كارخانه‌هاي توليد نيكل اوليه و شمش‌هاي ذوب مجدد فرآيند سرباره‌هاي نيكل‌دار، گردوغبار، باتري‌ها و مواد مورد استفاده در آبكاري سطوح هستند. اين مشخصه ضايعات گوناگون صنعت فولاد ضدزنگ به اين معني است كه اين صنعت باعث ايجاد يك محصول با ارزش افزوده بالاتري نسبت به محصولاتي كه در گذشته توليد مي‌شده، گرديده است.

از اين رو تعداد زيادي از مواد اوليه يا ضايعات فولاد ضدزنگ در حال حاضر با واحدهاي فولاد ضدزنگ تغذيه مي‌شود. در طرح چرخه بازيافت نيكل به طور حتم كليه جوانب چرخه حيات فولاد ضدزنگ نيز در نظر گرفته شده است.

همچنين قيمت بالاي نيكل عامل موثري شده است تا مصرف‌كنندگان تجاري اين فلز گرانبها با صرفه‌جويي به مصرف اين ماده توجه داشته باشند.

اين امر مي‌تواند موجب شود تا برخي محصولات توليد شده نيكل‌دار بعد از تبديل شدن به قراضه محتوي نيكل كمتري باشند كه عامل محركي براي جمع‌آوري و طبقه‌بندي ضايعات در وهله اول به خاطر محتوي نيكل آن است.

حدود 60 درصد نيكل به‌دست آمده در كارخانه‌هاي فولاد ضدزنگ مورد استفاده قرار مي‌گيرد. حدود 20 درصد نيكل به‌دست آمده نيز براي توليد فولادهاي ديگر و همچنين آلياژهاي غيرآهني مصرف مي‌شود كه مورد استفاده صنايع خاص از قبيل هوافضا و كاربردهاي نظامي قرار مي‌گيرند. تقريباً 10 درصد از نيكل به‌دست آمده براي فرآيندهاي مختلف آبكاري مصرف مي‌شود در حالي‌كه 6 درصد براي كاربردهاي ديگر شامل سكه‌زني و انواع فرآيندهاي شيميايي نيكل‌دار مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

صنعت فولاد ضدزنگ شاهد يك ميانگين رشد با نرخ چشمگير بالاي 5 درصد در سال، طي سه دهه گذشته در جهان است. توليد فولاد ضدزنگ در مناطق مختلف به‌خصوص در آسيا داراي رشد درخشاني در سال‌هاي اخير بوده است.

در كشورهاي در حال توسعه از قبيل چين و ديگر ملل آسيايي بيشترين تقاضاي فولاد ضدزنگ براي لوازم بهداشتي و دستگيره درها است بنابراين مصرف نيكل نيز در حال افزايش است.

بنا به گزارش‌هاي اخير مصارف نيكل در فولاد ضدزنگ در حدود دو سوم مصرف كل نيكل است كه در حدود يك دوم بيشتر از مصرف آن در سه دهه گذشته است.

در حالي‌كه تقاضاي فلز نيكل در اروپا و آمريكا در سال‌هاي بين 1997 تا 2002 كاهش يافت اما اين تقاضا در آسيا و كشورهاي بلوك شرق با افزايش همراه بود.

طي دهه گذشته مصرف فولاد ضدزنگ در كشورهاي چين و هند به ترتيب با ميانگين رشد متوسط 20 درصد و 10 درصد همراه بوده است. اگرچه مصرف سرانه در اين كشورها به ترتيب 1/4 كيلوگرم و 1/1 كيلوگرم است و نسبتا بسيار پايين است اما اين امر نشانگر چشم‌انداز رشد مناسب اين كشورها است.

مصرف نيكل در كشور چين در سال 2005 با افزايش 4/15 درصدي همراه بوده كه اندكي كمتر از رشد 1/19 درصدي گزراش شده در سال 2004 ميلادي است. در حقيقت طي دهه جاري مصرف كشور چين مهمترين عامل موثر بر روي بازار نيكل بوده است و اين كشور در تلاش است تا شرايطي هماهنگ بين افزايش تقاضا و كمبود فيزيكي اين فلز به‌وجود آورد.

به دليل كمبود منابع كافي براي استخراج فلز نيكل گزارش‌هاي اخير حاكي از آن است كه كشور چين توليد فولاد ضدزنگ خود را كاهش داده است. اين افزايش روزافزون تقاضا و عرضه محدود باعث افزايش قيمت‌ها شده است.

در مقايسه با قيمت نيكل در 15 سال گذشته يعني كمتر از 5 دلار آمريكا در هر پوند ميزان آن به يك حد نساب تاريخي يعني 12 دلار در هر پوند از آغاز جولاي 2006 ميلادي رسيده است.

كارشناسان پيش‌بيني مي‌كنند كه اين تداوم افزايش تقاضا نه تنها در توسعه اقتصاد چين ادامه پيدا خواهد كرد بلكه در كشورهاي اروپايي نيز براي مصارف بهداشتي، در آينده افزايش تقاضا قابل پيش‌بيني است.

هر سال فقط در حدود 3/1 ميليون تن نيكل اوليه يا نو در جهان توليد و به مصرف مي‌رسد كه اين ميزان توليد در مقايسه با 15 ميليون تن مس و در حدود 800 ميليون تن فولاد است. رشد اقتصادي جهان از اواسط قرن 19 زمينه را براي افزايش ظرفيت توليد نيكل از طريق توسعه كارخانه‌هاي موجود و افزايش 30 درصدي توليدات آنها در يك دوره 5 ساله بين سال‌هاي 1993 تا 1998 فراهم كرد. بيشترين ميزان توسعه در افزايش توليدات در دو كشور فنلاند و انگليس گزارش شده است كه معادل 48 درصد (60 هزار تن) است. در حالي‌كه اين ميزان در استراليا و كالدونياي جديد 39 درصد (35 هزار تن) گزارش شده كه اين كل ميزان افزايش در قاره اقيانوسيه است.

بيشترين افزايش توليد در بين كشورهاي آسيايي متعلق به كشور ژاپن است كه در حدود 22 درصد بوده كه در همان دوره اتفاق افتاده است.

افزايش تقاضا براي توليد نيكل به همراه افزايش قيمت كالاهاي توليد شده آن موجب ايجاد روش‌هاي جديد و متنوعي براي توليد نيكل شده است. در گذشته بيشترين ميزان سنگ معدن سولفيد نيكل از منابع زيرزميني استخراج مي‌شده كه در حقيقت داراي عيار بسيار اندكي بوده و با هزينه استخراج قيمت آن به 20 دلار در تن يا گاهي بيشتر مي‌رسيد.

كمبود كنوني عيار سولفيد نيكل استخراجي باعث شده تا توجهات بيش از گذشته به سمت كانسارهاي لاتارايت نيكل جلب شود كه به وسيله روش‌هاي استخراج ارزان‌تر و مدرن‌تر و روش‌هاي فرآيندي كه سنگ معدن را نسبت به روش‌هاي سنتي گذشته با عيار مطلوب‌تري پالايش مي‌كند، است.

اين روش‌هاي جديد تغييرات عمده‌اي در شركت‌هاي معدني به‌وجود آورده‌اند و سرمايه‌گذاران آگاه به خواص مواد معدني چشم دوخته‌اند.