"پاییز 89،فصل رای ریزان حامیان دولت"

جعفرمحمدی در عصرایران نوشت:

البته این جریان كه متصل به قدرت برون مجلسی است، پیش از آغاز انتخابات مجلس كوشیده بود با طراحی یكسری اتهامات علیه لاریجانی ، وجهه اصولگرایانه او را تحت الشعاع قرار دهد تا بلكه نمایندگان اصولگرای مجلس در دادن رای دوباره به او، دچار تردید شوند.

از جمله كوشیده شد تا با تخریب چهره علی مطهری كه از بستگان لاریجانی به شمار می رود و تعمیم این تخریب به رییس مجلس، گسترش این شائبه كه امور مجلس از دست لاریجانی خارج شده و به دست اصلاح طلبان افتاده و در آخرین تیر چله شان، انتشار این شایعه كه علی لاریجانی، با جك استراو انگلیسی فالوده خورده و او را به تهران دعوت كرده است، ضربه نهایی به لاریجانی در آستانه انتخابات فراكسیون اصولگرایان مجلس  زده شود .

البته برای آنها، به زیر كشیدن لاریجانی، تنها شكست یك كاندیدای درون پارلمانی محسوب نمی شد بلكه اهمیت موضوع این بود كه با شكست لاریجانی، طیف موسوم به فراكسیون انقلاب اسلامی كه از افرادی مانند رسایی، آقا تهرانی، كوچك زاده و ... تشكیل شده است، بتواند برتری مورد نیاز خود در مجلس را به دست آورد و این برتری را در انتخابات سال آینده مجلس شورای اسلامی به كار گیرد.

در واقع انتخابات فراكسیون اصولگرایان مجلس برای این طیف، پیش درآمدی محسوب می شد برای انتخابات سراسری سال آینده برای تشكیل مجلس نهم.

همچنین تلاش مشهودی نیز وجود دارد برای حذف زودهنگام علی لاریجانی از انتخابات بعدی ریاست جمهوری و چه بهتر كه این پروسه با هزینه پایین تر و از درون خود مجلس صورت گیرد!

فراكسیون انقلاب اسلامی كه در بدو شروع فعالیت خود  - در ماه هشتم مجلس هشتم  - با 90 نماینده آغاز به كار كرد، به دلیل تندروی های برخی اعضای شاخص آن و اتخاذ مواضعی كه آنها را در مقام وكیل الدوله نشاند، دچار افت شد و وزن آن  به طور ملموس كاهش یافت به طوری كه در انتخابات چند هفته پیش مجلس برای تعیین نماینده پارلمان در هیات نظارت بر مطبوعات، رسایی كه پرسروصداترین نماینده عضو فراكسیون انقلاب اسلامی است، تنها 5 رای به دست آورد ؛ در حالی كه علی مطهری، با آن همه تخریب و تهاجمی كه متوجه اش شده بود توانست با 90 رای به هیات نظارت راه یابد.
این 90 رای مطهری، با تعداد اعضای اولیه فراكسیون انقلاب اسلامی كه آن هم 90 نفر بود، همسانی جالب و تامل برانگیزی دارد.

به هر روی بعد از شكست فراكسیون انقلاب اسلامی در انتخابات هیات نظارت بر مطبوعات، این دومین ناكامی بزرگ جریان مذكور در مجلس است كه نشان می دهد پاییز 89 ، تنها برگ ریزان طبیعت نبود، بلكه رای ریزان نمایندگانی هم شده است كه بی گمان بسیاری از ناظران، بیش از آنكه رای دهندگان مردمی خود را نمایندگانی كنند، ترجیح می دهند با دولتی ها خوش باشند.

این دو رویداد، نشان داد كه وزن این جریان در مجلس شورای اسلامی تا چه اندازه نازل و بی مقدار است. با این حال، داشتن رسانه های متعدد و متمكن از روزنامه و خبرگزاری گرفته تا برخی سایت ها و نیز اتصال آنان به مراكز رسمی قدرت، این شائبه را همچنان در اذهان آنها زنده نگه داشته كه هنوز مهم هستند و تاثیرگذار... شاید انتخابات سال آینده مجلس و نتایج آن بتواند واقعیت را به اینان نشان دهد.