رشیدپور: «من و تو» خبیث نیست زرنگ است
این روزها یک شبکه فارسی زبان دیگر به مجموعه تلویزیون های ماهواره ای افزوده شده .من و تورا می گویم . کیفیت فنی خوبی دارد و به نظر می رسد برای راه اندازی آن از برنامه ساز های خوش سلیقه استفاده شده . ظاهرا مشتریان زیادی هم به دست آورده است …
سالهاست که واکنش ما به پدیده های اینچنینی انفعالی ست . همین دیروز مطالب مفصلی در موردخباثتمدیران این شبکه و دست های کثیف پشت پرده و استکبار جهانی و …. در برخی روزنامه ها خواندم و ظاهرا مخاطب مجبور بود احساسات به فوران رسیده نویسنده عزیز را به عنوان خبر یا تحلیل بپذیرد و البته من قضاوت نمی کنم .
لطفا مستحضر باشید که من همواره آسیب های جدی این نوع رسانه ها را در همین سایت گوشزد کرده ام و حتی در برخی موارد معتقد به عناد و غرض ورزی بعضی شبکه ها هم هستم . پس مخالفت من باتوهم خبیث پنداریموسسان چنین شبکه هایی دلیل بر تطهیر و مبارک دانستن هیچ کس و هیچ رسانه ای نیست اما …
شبکه های مانندمن وتوآن دسته از مخاطبان را به خود جذب می کنند که درحقیقت رسانه های داخلی با بی سلیقگی آنها را از دست داده اند و دقیقا به موضوعات و نیازهایی می پردازند که شبکه های داخلی از آن غافل هستند . بر خلاف تصور همگانی ریشه بسیاری از این کمبود ها در پررنگ بودن خطوط قرمز نبوده و ناشی از کج فهمی رسانه ای ست .
جالب است کهبرنامه های ورزشی هیچ کدام از این شبکه ها حتیبی بی سی فارسیمخاطب چندانی ندارد . چون برنامه نود اوج نیازهای مخاطب هیجان زده را تامین می کند .
اما متاسفانه تنها نقطه قوت ما همین است …
سالهاست که تکلیف موسیقی در مهمترین رسانه کشورمان مشخص نیست و این فرزند ناخلف پیوسته در تنگنای اختلاف نظرهای گوناگون دست به دست می شود . تولید و پخش برنامه های نمایشی به دلیل چالش در سود آوری اقتصادی برای شبکه های تلویزیونی دچار آفت شتاب زدگی و ابتذال پنهان شده و به نظر می رسد نظارت بر سودآوری از نظارت کیفی سبقت گرفته است .
وابستگی آزار دهنده جنگ های تلویزیونی به حامیان مالی ریزش شدید مخاطبان را در پی داشته و بیننده محترم از تماشای چهره های پلیس راهنمایی و رانندگی و یا مدیر فلان بانک و … در چنین برنامه هایی خسته شده است . جای تاسف است که حتی ویژه برنامه های اعیاد هم به همین روش ساخته می شوند .
به تمام گفته های من آشفتگی تحلیل های سیاسی و ذهنیت بخشی از مردم نسبت به صداوسیما را هم اضافه کنید .
منظور من از نوشتن این چند خط آن است که برخورد انفعالی و واکنش خصمانه نسبت به امثالمن و توهرگز نشان هژمونی رسانه ای و قدرت نفوذ نبوده بلکه گاهی طعم حسرت می دهد . شاید بهتر آن باشد که اندکی به سمت اصلاح معایبموجود برویم و یه جای آنکه مخاطب نجیب و کم توقع خودمان را دودستی تقدیم دیگران کنیم درجهت پاسخ به نیازهای اوقدم برداریم.
رسم روزگار همین است … کسی که از سهل انگاری ما استفاده می کند الزاماخبیثنیست احتمالازرنگاست!
