مردها در آرايشگاه زنانه

فرض كنيد خانمي هستيد كه براي آماده شدن براي يك جشن عروسي خيلي مهم به آرايشگاه رفته ايد و بي صبرانه منتظريد تا نوبتتان برسد. در همين حال ناگهان آقايي وارد آريشگاه زنانه مي شود و از آرايشگر مي خواهد با توجه وقتي كه از قبل گرفته موهايش را با مدل آلماني كوتاه كند. همان طور كه انتظار مي رود، شما و خانم هايي كه روي صندلي هاي كنار ديوار نشسته ايد خيلي تعجب مي كنيد. ولي تعجب شما از عقب افتادن غير منتظره ي نوبتتان نيست. اين اتفاق و تعجب عميق صورت گرفته دليل روشن ديگري دارد. پيش بيني مي شود بعد از اين درخواست عده اي از خانم ها با عصبانيت آن مرد را از آرايشگاه بيرون كنند.

وقتي مردي به سرويس بهداشتي يا سلماني مي رود، تنها يك دليل براي رفتن به آن جا دارد، او مي خواهد قضاي حاجت كند يا موي سرش را كوتاه نمايد. برعكس ، زنان فقط به دنبال يك كار مثل رنگ كردن موي سر يا درست كردن ناخن خود نيستند. گاهي زنان غريبه اي كه يكديگر را براي اولين بار در چنين مكان هايي ملاقات مي كنند، پس از خروج از آن جا با هم دوستان صميمي مي شوند. آيا تا به حال ديده ايد كه مردي در حال رفتن به سلماني به دوستش بگويد : " محسن من دارم ميرم سلموني؛ تو نمياي!؟ "

زنان هميشه از مردان به دليل بي احساس بودن، بي توجهي به حرف هاي آنان، بي اعتنا بودن و خونسردي شان انتقاد كرده اند. آنان معتقدند مردان عشق و عاطفه زنانه را درك نمي كنند. مردان نيز زنان را بابت بسياري از چيزها به باد انتقاد مي گيرند: بد رانندگي كردن، بلد نبودن خيابان ها، حاشيه رفتن به جاي پرداختن به اصل موضوع، پرسيدن سوالات تكراري و... مردان هيچ وقت نمي توانند لنگه جورابشان را پيدا كنند ولي سي دي هاي خود را به ترتيب حروف الفبا مرتب مي چينند و به جز موارد استثنا فولدرها و شورت كات هاي روي دسك تاپ رايانه شان از نظم خاصي پيروي مي كند. زنان هميشه مي توانند دسته كليد گمشده شان را به سرعت پيدا كنند ولي به ندرت مي توانند سرراست ترين مسير را براي رسيدن به مقصد بيابند. مردان خيال مي كنند جنس برتر هستند. زنان مطمئن اند كه جنس برتر هستند. (1)

آنچه براي همه ما بديهي است اين نكته است كه زنان و مردان با هم متفاوت اند و هيچ يك را نمي توان برتر از ديگري دانست. نقطه ي مشترك آنها در اين است كه هر دو انسان هستند.

شايد تنها دليل وجود دو كلمه مردانه و زنانه براي اماكني مثل آرايشگاه، فقط رعايت مسائل ديني از قبيل پوشش نباشد. چرا كه در اكثر نقاط دنيا روي درب آرايشگاه هاي زنانه نوشته شده: ورود آقايان ممنوع.

ماهيت اتفاقي كه در آرايشگاه ها و پيرايشگاه ها مي افتد شباهت هاي زيادي با هم دارند، اما در حقيقت زنان و مردان براي نياز هايي كاملا متفاوت به اين مكان ها مراجعه مي كنند. تعداد مرداني كه براي برداشتن ابرو، رنگ كردن ، هايلايت ، مش و فركردن مو و مانيكور ناخن به آرايشگاه ميروند بسيار كم يا شايد صفر است و تعداد كلمات خارج شده از بين دولب يك مرد از لحظه ي ورود به سلماني تا لحظه ي خروج شايد به اندازه ي دو سطر يك كتاب درسي هم نشود. آن ها بيشتر تمايل دارند مجلات قديمي و روزنامه هاي روي ميز را ورق بزنند و با موبايلشان ور بروند. اين وضع براي يك زن منضجر كننده است.

خانم ها به آرايشگاه رفتن را علاوه بر نظافت و تميزي ظاهر به چشم يك سرگرمي و حتي يك نياز مهم نگاه مي كنند. آنها براي رفتن به آرايشگاه از چند روز قبل تماس گرفته و وقت قبلي مي گيرند و براي اين كار سعي مي كنند با تعدادي از دوستان نزديك يا آشنايان خود قرار بگذارند. حجم اطلاعاتي كه در آرايشگاه بين خانم ها رد و بدل مي شود قابل توجه است. آن ها وقت قابل ملاحظه اي را به اين كار اختصاص مي دهند و ساعت هاي خوشي را در كنار هم در آرايشگاه مي گذرانند. اين وضعيت براي يك مرد خنده آور است.

بايد اعتراف كنيم كه اين فقط بخشي از تفاوت هاي " آرايشگاه رفتن " يك زن با يك مرد است. اعتراف بزرگ تر اين است كه شايد رفتن به آرايشگاه در بين خانم ها از اولويت بالاتري نسبت به آقايان برخوردار باشد اما ناچاريم قبول كنيم كه اين مسئله حتي در بين خانم ها از اولويت پايين تري نسبت به نياز هايي مثل احترام و خوراك و مسكن و عاطفه و تحصيل برخوردار است.

در مورد خوراكي هاي مورد علاقه ي خانم ها و تفاوت آن با غذاهايي كه به نظر آقايان لذيذ است مي توان چندين كتاب نوشت. همچنين در مورد تفاوت رفتار هاي احترام آميز يك زن و يك مرد. اين مسئله بدون شك در مورد روش هاي ابراز عاطفه مردان و زنان نيز صادق است و حتما تفاوت هاي بسياري را مي توان بين درس خواندن، درس دادن، گوش دادن به درس در كلاس، سوال هاي مطرح شده در كلاس، روش جزوه نويسي و... براي دختران وپسران شمرد.

پروفسور روبن گور ، عصب-روانشناس دانشگاه پنسيلوانيا از اسكن مغزي براي نشان دادن وضعيت مرد در هنگام استراحت استفاده كرده است. در اين وضعيت دست كم 70% فعاليت هاي مغزي مرد متوقف مي شود. اما همين آزمايش در مورد زنان نشان مي دهد حتي در هنگام استراحت 90% مغز آنان در حال فعاليت است. همين امر ثابت مي كند كه زنان پيوسته در حال دريافت و تجزيه و تحليل اطلاعات پيرامون خود هستند. (2) يكي از تحقيقات اخير دانشمندان دانشگاه هاروارد نشان مي دهد كه مردان بعد از مرتب كردن افكار خود شروع به صحبت كردن مي كنند، اما مكانيزم مرتب كردن داده هاي ذهني در خانم ها طوري طراحي شده كه آنها با صحبت كردن بتوانند به اين نظم برسند.

شايد اين حرف يك دانشجوي پسر براي شما هم آشنا باشد؛ او از اينكه دخترهاي همكلاسي اش با تكرار كردن مو به موي در س استاد در آخر كلاس هميشه قصد خودشيريني دارند ابراز نا خشنودي كرده و گفته : "دخترها دوست دارند خودشان را براي استاد لوس كنند! " پسرها هميشه از اينكه دختر ها يك كتاب را چهار يا پنج مرتبه براي امتحان مي خوانند ابراز شگفتي مي كنند و دخترها معمولا از اينكه پسر ها بر سوالاتشان پافشاري مي كنند و دوست دارند دقايق زيادي از كلاس را با بحث كردن با استاد تلف كنند حالشان به هم مي خورد.

در واقع دخترها با تكرار مطالب گفته شده در كلاس مي خواهند به نظم ذهني مطلوب خود برسند و معمولا اين اتفاق بيش از يك بار نمي افتند. چون براي همه ي دختر هاي حاضر در كلاس با همين يك بار تكرار، فهم قابل توجهي نسبت به آنچه شنيده بودند ايجاد مي شود. اين در حالي است كه پسرها از اين تكرار خسته مي شوند و فهم عميق درس را به بعد از كلاس موكول مي كنند. آن ها در حقيقت با اين كار فاصله ي لازم را براي مرتب كردن داده هاي دريافتي مغز خود ايجاد مي كنند. بر عكسِ دختر ها، آنها دوست دارند با مطرح كردن سوالات به ظاهر پيچيده مچ استاد را بگيرند و تا وقتي كه سير منطقي پاسخ به سوال به طور كامل طي نشود از مباحثه دست بر نمي دارند.

هميشه حس مشتركي بين پسر ها وجود دارد كه بعضي اساتيد دخترها را بيشتر تحويل مي گيرند. به طور ميانگين تعداد سوالاتي كه پسران از اساتيد زن مي پرسند به طور قابل توجهي كم تر از سوالات آنان از اساتيد مرد است. همچنين آمارهاي موجود نشان مي دهد رابطه ي عاطفي شكل گرفته بين اساتيد زن و دانشجويان دختر باعث مي شود نمرات دختران از اين درس ها بسيار چشمگير تر از نمرات پسران باشد.

همه ي اين مثال ها به نوعي ظلم رايج ، در نظام آموزشي ما اشاره دارد و آن بهره ي ناعادلانه و نا برابر دختران و پسران از فضاهاي مختلف آموزشي است و متاسفانه امروز به اين پديده ي غيرقابل قبول نگاهي عادي مي شود.

همان طور كه نياز هاي زنان و مردان در موضوعاتي مثل خوراك ، پوشاك، خواب، نظافت، محبت و ... تفاوت هاي مهم و غير قابل انكار دارند، نبايد ترديد كرد كه مقتضيات فضاي آموزشي و تربيتي نيز ايجاب مي كند كه براي بهره مندي عادلانه علمي و استفاده ي برابر از نظام علمي كشور شرايط مختص دو جنس بايد به طور جدي مد نظر دست اندركاران اين بخش قرار گيرد.

علاوه بر تفاوت هاي اثبات شده سامانه ي دريافت داده ي مغز و مكانيزم متفاوت تحليل آن در دختران و پسران، عوامل مهم ديگري از جمله ساعات مناسب درس خواندن براي اين دو گروه، تغذيه ي مناسب هر جنس، اساتيد سازگار با خصوصيات و ويژگي هاي دختران و پسران، فضاهاي تفريحي و ورزشي ويژه ي هر كدام، ويژگي هاي ارتباطاتي و عاطفي اين دو قشر و بسياري موارد مهم ديگر كه در بضاعت اين نوشتار نيست لزوم پرداخت جدي و البته علمي و تخصصي به اين موضوع را نه تنها روشن بلكه به يك اولويت براي دستگاه هاي متعددي كه به انحاي مختلف در اين زمينه تاثيرگذارند تبديل مي كند و هرگونه شانه خالي كردن از زير اين مسئوليت خطير، ظلمي مستمر و غير قابل جبران در بلند مدت است.
1 و 2 - آنچه زنان و مردان نمي دانند، آلن و باربارا پيز، ترجمه زهرا افتخاري، انشارات نسل نو انديش/ص20 و 41