آقایان لطفا استعفا بدهید
این روایت یکی از مصدومان حادثه روز دوشنبه در بزرگراه آزادگان بود که الف آن را {اینجا} منتشر کرده بود.
حالا این را مقایسه بکنید با علت استفای نخست وزیر کره جنوبی که به نظر در حادثه غرق شدن کشتی از آخرین اولویت ها برای استعفا دادن بود.
«گریه های خانواده های افراد مفقود الاثر هنوز مانع خواب شبانه من ميشوند. مسوولیت حادثه را بر عهده ميگیرم و عذرخواهی ميکنم»
مطمئنا اولین چیزی که در ذهن افکار عمومی پس از انتشار این خبر و جزئیات آن شکل می گرفت استعفای مسببان و مقصران این حادثه بود.
خواسته به حقی که متاسفانه که از ابتدای انقلاب در سال ۵۷ تا به امروز در هیچ حادثه ای هیچ یک از مسئولان و دولتمردان ما در واکنش به خطایی که در مجموعه شان اتفاق افتاده استعفا نداده اند.
کم هم نبودند، حادثه شین آباد و وزیری که می گفت بروید از مسئولانش بپرسید؛ مرگ ۲ میلیون قطعه ماهی در دریاچه سد فشافویه که در آخرین اظهار نظر خانم ابتکار گفت این موضوع به ما ارتباطی ندارد؛ زنده زنده سوختن ۴۴ نفر در حادثه اتوبوس اسکانیا اما بدنبال رفع مسئولیت از خود بود؛ مرگ دو زن کارگر در خیابان جمهوری که در نهایت نردبام آتش نشانی مقصر شناخته شد و...
اما متاسفانه تنها واکنشی که مسئولین ما در مواجه با این اتفاقات نشان داده اند وعده ی واکاوی علت بروز حادثه و سرزنش مقامات پایین تر بوده که با این راهکار مسوولیت را از دوش خود باز کرده اند.
روی صبحت این یادداشت به نفر خاصی برنمی گردد.
نه به شهردار و نه به رئیس اتوبوسرانی و نه وزیر صنعت کنونی و البته پیشین که هیچکدام به خاطر تولیدات شرکت عقاب نشان که اسکانیا را تولید می کند که از قضا تمامی آنها مقصرترین افراد در این حادثه هستند.
صحبت از تمامی کسانی است که تاکنون در حوزه مسئولیتشان حادثه ای اتفاق افتاده و با کمال افتخار در عطش خدمت به مردم و نه عطش قدرت!! ادامه کار داده اند. این موضوع به تمامی اتفاقات و تخلفات مالی گسترده ای هم که در کشور اتفاق می افتد بازمی گردد. وزیری اختلاسی عظیم در زیر مجموعه اش اتفاق می افتد اما خبری از استعفا نبوده و نیست.
متاسفانه در کشور ما یک مدیر همه توان خویش را بسیج می کند تا از کنار یک بحران بگذرد بدون آنکه صندلی خود را واگذار نماید. مذموم تر از آن زمانی است که در رسانه ها نیز، خود را مقصر نمی داند و انگشت اتهام را به سمت قربانی حادثه نشانه می برند.
اما در دیگر کشورها، یک مدیر پس از دیدن آشفتگی افکار عمومی، استعفا می دهد تا شاید کمترین کاری برای ترمیم اذهان آسیب دیده انجام داده باشد، اقدامی که در کره جنوبی اخیرا شاهد آن بودیم.
استعفاء یعنی طلب عفو کردن؛ عفو خواستن؛ طلب بخشش کردن؛ خواهش رهایی از کار و خدمت کردن؛ تقاضای معافیت از خدمت کردن.
استعفاء نشانه ضعف نیست بلکه نشان دهنده احترامی است که یک مدیر به افکار عمومی می گذارد. در کشور ما اینکه جمع بسیاری از مردم که احساسات آنها بارها جریحه دار شده از یک مسئول بخواهند که استعفا دهد گناه نابشخودنی نیست.
هنوز هم دیر نشده، برای تصحیح امور و التیام رنج ها و زخم های جامعه مسوولیت پذیرفته و استعفا بدهید.
گزارش خطا
0 پسندیدم
نظرات کاربران
ارسال نظر
نظرات بینندگان
آرش هاشمي
سهشنبه ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۷:۰۸
اينجا در ايران اگر كل مردم هم به فنا بروند كسي استعفا نخواهد داد هيچ پستهاي ديگري به انها پيشنهاد ميشود آري اينجا ........كشور ماست
پاسخ
حسین
سهشنبه ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۷:۱۷
دوست عزیز هرچند که من با این دولت و وزرا مشکل دارم اما استعفا مدیر و وزرا رو یک حرکت عوام فریبانه میدونم . که چی مثلا استعفا بده اونا زنده میشن؟ استعفا یعنی فرار از مسئولیت
پاسخ
ff
سهشنبه ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۷:۱۹
جناب قالیباف نارحت نباشید کسی با شما نیست!!
پاسخ
محسن
چهارشنبه ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۰۷:۲۸
اگه از اول انقلاب مسئولين رو رصد كرده باشين جز ،اون افرادي كه به رحمت خدا رفتن ،بقيه مثل يك گردونه توي اين مسئوليتها ميچرخند و اصلا حاضر به كناره گيري يا واگذاري مسئوليتها به جوانان نيستند. اونقدر هم از يكديگر پرونده دارند كه هيچكدام نميتواند ديگيري رو كنار بزند. (به اين ميگن ماف......ا)
پاسخ
ایران
چهارشنبه ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۰۹:۰۵
کامنت 2 تصور می کنم متوجه موضوع نشدید..
پاسخ
00
چهارشنبه ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۱:۰۴
استعفا یعنی چی پستهای بالاتر رو بچسب .
پاسخ
اخبار روز
خبرنامه