تغییر محیط اقتصادی کشور و عدم شفافیت

این کارشناس بازار سرمایه در گفتگو با خبرنگار بورس نیوز اظهار داشت: استمرار اجرای سیاست های دولت در بلندمدت می تواند به رونق اقتصادی در کشور بیانجامد ولی در کوتاه مدت بحث مسئله توافق بین المللی سبب شده فعالان اقتصادی نتوانند در یک بازه معین داده های اقتصادی مشخصی را داشته باشند.

سلامتی ادامه داد: این در حالی است که اگر دولت بتواند به یک توافق در این خصوص دست پیدا کند محیط اقتصادی کشور تغییر خواهد کرد لذا استراتژی متناسب با آن دروه زمانی را طلب می کند.

وی با اشاره به عدم وجود داده های مشخص در شرایط فعلی ابراز داشت: وجود ابهامات در حوزه اقتصاد و سیاست کشور و کمبود اطلاعات کافی برای ترسیم یک چشم انداز واقع گرایانه سبب ایجاد نوعی بی تفاوتی از جانب سرمایه گذاران شده است که نمود آن ایجاد روند فرسایشی و رکودی در بازار سرمایه است.

وی افزود: با ادامه دار شدن روند اصلاحی در بازار سرمایه سرمایه گذار وارد مرحله خسته سازی شده است و لذا با توجه به اینکه این نوع از دارایی با سهولت بیشتری نسبت به سایر دارایی ها مورد معامله قرار می گیرد بنابراین سرمایه گذار بی حوصله و خسته از روند بازار را به سمت فروش دارایی به نازل ترین قیمت سوق می دهد و بازار سرمایه شاهد افت پی در پی حجم و ارزش معاملات می شود.

سلامتی با اشاره به این موضوع که بازار سرمایه نمی بایست تا این سطوح اصلاح را شاهد می بود اظهار داشت: مدیران بازار سرمایه می بایست ساز و کار مناسبی را قبل از وقوع موارد بحرانی در بازار ایجاد می کردند تا بتواند در برخورد با این گونه شرایط قدرت نگهدارندگی لازم را داشته باشد. ولی متأسفانه تصمیم گیری های کلان و تأثیرگذار در بازار معمولاً در وقت صحیح خود گرفته نمی شوند و عمدتاً شاهد برخوردهای واکنشی نسبت به شرایط به وجود آمده هستیم که نتوانسته تاکنون کارایی لازم را در جهت کمک به این بازار داشته باشد.

این فعال بازار سرمایه خاطر نشان کرد: مسئله سیاست های کلان اقتصادی و سیاسی و عدم شفافیت حاکم بر محیط اقتصادی کشور از جمله مسئله حجم فروش نفت صادراتی لازم برای اداره مناسب اقتصاد کشور و مسئله مناسبات پولی کشور با سایر کشورها و همین طور مسئله تحریم ها سبب شده فعالین بازارها نتوانند چشم انداز مناسبی را از آینده برای خود ترسیم نمایند بنابراین موارد ذکر شده رفتار بازار سرمایه را نیز تحت تأثیر قرار داده است.

وی تصریح کرد: با توجه به شرایط فعلی این بازار و اینکه بارها سیاست هایی در جهت کمک به ایجاد ثبات نسبی در بازار تصویب و ابلاغ شد. شاهد هستیم که درصد کوچکی از این سیاست ها به مرحله اجرا رسیدند چراکه نهادهای اجرا کننده شاید با نفس این گونه ابلاغیه ها و سیاست ها موافق نبودند و یا اینکه قابلیت اجرایی کردن آنها را نداشتند بلکه این برنامه ریزی ها در جهت بازارسازی و بازارگردانی در بازار سرمایه می بایست از مدت ها قبل اجرایی می شد در زمانیکه نهادهای اجرا کننده قدرت حفظ بازار سرمایه را داشتند.

سلامتی بیان داشت: مدیران بازار سرمایه می بایست از قدرت تعاملی بالایی در ارتباط با مقامات اقتصادی دولت برخوردار باشند تا بتوانند با همکاری مشترک در جهت اتخاذ تصمیمات آینده ساز در حوزه اقتصادی وارد عمل شوند.

وی ادامه داد: سرمایه گذاران می بایست متناسب با شرایط مدل سرمایه گذاری خود را تغییر دهند و انعطاف پذیری بیشتری داشته باشند به گونه ای که با اتخاذ بهترین استراتژی در جهت آسیب کمتر و کسب بهره بیشتر در میان مدت و بلندمدت گام بردارند.

سلامتی تصریح کرد: در صورتیکه تصمیم به ادامه حضور در بازار سرمایه از سمت سرمایه گذار اتخاذ شد می بایست متناسب با شرایط فعلی اقدام به طولانی تر کردن زمان سرمایه گذاری و مدیریت بهینه سرمایه و نقدینگی نماید و تنها با دید بلندمدت اقدام به سرمایه گذاری کند و بنابراین باید تناسب مقدار دارایی نقدینگی با سهام حفظ گردد تا در برخورد با نوسانات بازار سرمایه منجر به ایجاد رفتار هیجانی از طرف سرمایه گذار نشود.

وی پیرامون چشم انداز مذاکرات نیز ابراز داشت: به نظر بنده مسئله نزدیک شدن ما به اقتصاد بین المللی به صورت ناگهانی اتفاق نخواهد افتاد بلکه به صورتی تدریجی و پله ای در یک مسیر رو به جلو رخ خواهد داد البته مسئله ای که اینجا مطرح است این است که احتمال بازگشت به عقب نیز بسیار پایین خواهد بود و لذا به صورت کلی نسبت به سیاست های دولت جدید در حوزه سیاسی و اقتصادی خوشبین هستم و قائل به این مورد هستم که مقامات اقتصادی دولتی افرادی هستند که از تجربه و دانش کافی برخوردار هستند و در هدایت کشتی اقتصاد کشور مسیر صحیحی را در پیش گرفته اند.

در خاتمه سلامتی در خصوص صنایع پرپتانسیل در سال 93 اظهار داشت: به نظر شخص بنده صنایع مخابرات و رایانه به همراه گروه بانکداری و خودرو البته با قبول ریسک توافقات می تواند بازدهی مناسبی را داشته باشد البته در صنعت پتروشیمی و پالایشگاهی به نظر من سرمایه گذاری در هلدینگ ها و شرکت های سرمایه گذاری که این صنایع را در خود جای داده اند می تواند بازدهی مطمئن تری را برای سرمایه گذار داشته باشد.