"بیمه ما" و یک تصمیم اشتباه/ ۱۲ همت سود از جیب بیمهشدگان و سهامداران پرید!
بورس نیوز:
بسیاری از بیمهشدگان و سرمایهگذاران با تکیه بر این فرض بنیادین به سراغ شرکتهای بیمه میروند که قرار است حقبیمههای خُرد و پساندازهای آنان، در بستری از مدیریت حرفهای دارایی به جریانی از ثروت پایدار تبدیل شود؛ اما واقعیت عملکردی این شرکتها، روایتی از سرخوردگی است. زمانی که استراتژی یک هلدینگ یا شرکت بیمه، به جای خلق ارزشافزوده و ورود به بازارهای مولد، به خرید داراییهای کمبازده و بدون ریسک محدود میشود، در واقع کارکرد واسطهگری مالی این شرکتها از اعتبار ساقط است.
بیمهگذار برای چنین بازدهی حداقلی و محافظهکارانهای، نیازی به پرداخت کارمزد مدیریت ندارد؛ چرا که این "سرمایهگذاری دستبهعصا" دقیقا همان کاری است که هر فردی میتواند بدون واسطه و با هزینهی کمتر انجام دهد. در نهایت، این ناکارآمدی در تخصیص منابع، چیزی جز هدررفت فرصتهای طلایی و پشیمانی عمیق ذینفعان از سپردهگذاری در ویترین بیرمق این شرکتها به همراه نخواهد داشت.
مدیران در سکوت؛ سودها بر باد رفته
شرکت بیمه ما با ۵.۳ همت ارزش بازار، یکی از فعالان بیمهای شناخته شده در بازار سرمایه به حساب میآید. نکته عجیبی که در رابطه با شرکت بیمه ما وجود دارد، سرمایه گذاری ۷ هزار و ۸۶۷ میلیارد تومانی مدیران آن بر روی صندوق عیار (بزرگترین صندوق طلای بورس) است. بدون تعارف؛ اگر قرار بود سرمایه بیمهشدگان و سهامداران به خرید طلا به عنوان یک دارای غیرمولد ریسکگریز اختصاص پیدا کند، لازم به زحمت شرکت نبود و خود بیمهشدگان و سهامداران این کار را بدون کارمزد واسطهگری در حساب کارگزاری خود انجام میدادند!
در پرتفوی سرمایه گذاری شرکت، تخصیص ۱۳ هزار و ۸۳۶ میلیارد تومان به صندوقهای سرمایه گذاری، صکوک و سایر ابزارهای پولی و مالی مشاهده میشود که ۶ هزار و ۴۳ میلیارد تومان سود معادل ۴۴ درصد بازده کسب شده به همراه داشته است. ماجرا به همین جا ختم نمیشود؛ نکته عجیبتر اینکه، صندوق عیار در سال ۱۴۰۴ به میزان ۱۳۵ درصد بازده قیمت را به ثبت رسانده، اما سرمایه گذاری شرکت بیمه ما در صندوق ها، صکوک و سایر ابزارها تنها ۴۴ درصد بوده است! مدیران شرکت که قصد سرمایه گذاری بر روی طلا را داشتند؛ لااقل همان ۱۳.۸ همت سرمایه را یکجا به طلا اختصاص میدادند تا به جای ۴۴ درصد حداقل سود، ۱۳۵ درصد بازده بگیرند.
چوب حراج بر سرمایهها با مدیریت غیرحرفهای
در تخصیص سرمایه به صندوق عیار، دو نکته اساسی وجود دارد: اولا؛ بیمهشدگان و سهامداران با این امید سرمایه خود را به شرکت بیمهای میسپارند که به سمت داراییهای مولد و پرسود برود. اگر قرار باشد این داراییها در دسترس مردم عادی بوده و مدیران شرکت نیز، مانند مردم عادی به خرید و فروش بپردازند که فعالیتهای بیمهها متزلزل خواهد شد. ثانیا؛ اگر تصمیم بر این بود که سرمایه به سمت صندوق طلا هدایت شود، لااقل مبلغ باقی مانده در سایر صندوق ها، صکوک و سایر ابزارهای پولی و مالی را نیز، به همان صندوق عیار اختصاص میدادید تا سودتان سه برابر شود!
به طور کلی، شرکت بیمه ما به دلیل تخصیص غیرحرفهای سرمایه به صندوق ها، تنها در این بخش ۱۲ هزار و ۶۳۶ میلیارد تومان سود را از دست داد. این مبلغ هزینه فرصت از دست رفته، دوازده برابر سود خالص شرکت بیمه ما در سال ۱۴۰۴ میباشد. بله؛ درست متوجه شدید، تخصیص سرمایه به داراییها و چینش پرتفوی در شرکتهای بیمه از حساسیت بالایی برخوردار است و مدیریت غیرحرفهای منجر به دود شدن سود سهامداران و بیمهشدگان میشود.
حرف آخر
در تخصیص سرمایه مردم به سایر داراییها مانند اوراق بهادار و سپردههای بانکی کوتاه مدت و بلند مدت، عملکرد مدیران شرکت مطلوب بوده و سودها با توجه به بازارها قابل قبول است. متاسفانه تنها اشتباه صورت گرفته مربوط به خرید طلا و صندوقها میباشد که سود حاصل از سرمایه گذاری را به میزان قابل ملاحظهای کاهش داد. در شرکتهای بیمه تنها جذب سرمایه و بازاریابی مهم نیست، مدیریت سرمایههای جذب شده و ایجاد حداکثر بازده سرمایه گذاری اهمیت ویژهای دارد. امید است مدیران و تصمیمگیران شرکت بیمه ما، کارشناسان خبرهای در زمینه تحلیل، سرمایه گذاری و مدیریت دارایی استخدام کرده و خلاءهای سرمایه گذاری را پر کند.
