نامه یک استاد دانشگاه در اعتراض به آیت الله مکارم شیرازی
بسم الله الرحمن الرحیم
محضرحضرت آیت الله ناصر مکارم شیرازی
مرجع عالیقدر جهان تشیع
با سلام و آرزوی تندرستی
احتراماً، در خبرها خواندم که جناب عالی در جلسه درس روز یکشنبه 18/12/92 ابراز داشته اید که وزیر علوم، تحقیقات و فناوری را که برای دیدار با مراجع عظام به قم آمده بودند؛ به دلیل نارضایتی حضرت عالی از انتصابات وی در دانشگاه ها، به حضور نپذیرفته اید.
گر چه نسل جدید از جوانان، به مبارکی تحولی که پس از پیروزی انقلاب اسلامی در نگرش های دینی آنان حاصل شده است؛ چندان پیگیر این اخبار و تحلیل آن نیستند، اما برای نسل میان سالانی مانند این جانب، که هنوز نشانه هایی از دلبستگی به نهادهای سنتی دین در آنان دیده می شود؛ شنیدن این اخبار ساعت ها ذهن و ضمیرمان را به خود مشغول می کند و تحلیل آن موجب دل نگرانی و غم و غصه می گردد
. البته پیش از اینکه رفتار جناب عالی با وزیر محترم جمهوری اسلامی را نکوهش کنم و به تیغ نقد بسپارم، ابراز شادی می کنم که همچنان شاهد نشانه هایی از اختیار، شجاعت، تشخیص و صراحت لهجه در وجود ذی جود مراجع عظام هستیم و رفتار حضرت عالی هر چند به ذائقه من ننشست، اما حاوی نشانه هایی از خصلت های نیک سلف صالح روحانیت شیعه است.
امااین جانب رفتار آن جناب را نکوهش و موارد زیر را مطرح می کنم:
1-خانه مراجع دینی متعلق به همه افراد جامعه است و درهای آن همواره به روی مردم باز بوده است. این وابستگی به مردم، از افتخارات مرجعیت شیعه بوده است. نپذیرفتن یک مسلمان عالم، آن هم میهمانی که از وزیران دولت اسلامی است، کار پسندیده ای به نظر نمی رسد. وزیر محترم علوم آمده بود تا رهنمون های شما را بشنود و شما می توانستید عملکرد وی را با استدلال و توجیه منطقی به نقد و نصیحت بکشید.
2-من به عنوان یک دانشگاهی در شگفت هستم که شما چرا در هشت سال گذشته که دانشگاه آماج سخت ترین تحقیرها و توهین ها بود، به داد دانشگاهیان نرسیدید و نسبت به انتصابات وزیران پیشین علوم اعتراض نکردید. آیا شما با ایشان هم صدا بودید و عملکرد آنان را تایید می فرمایید؟ اگر پاسخ شما مثبت است، صریحاً اعلام بفرمایید.
3-موضع جناب عالی در برابر وزیر محترم علوم، در هر حال از دایره گزاره های زیر بیرون نیست:
ا- ما دانشگاهیان با شما حوزویان در مسائل بنیادی علمی و دانشگاهی اختلاف نظر اساسی داریم و هیچ گاه به وحدت و یگانگی نمی رسیم.
ب- شما از واقعیات امروزین دانشگاه های ایران بی خبر هستید.
ج- شما از تشخیص مصلحت نظام ناتوانید و تشخیص شما نادرست است و به مصلحت آن نیست. در دیدگاه ما دانشگاهیان حامی دولت تدبیر و امید، سیاست ها و برنامه های وزیر کنونی علوم عین مصلحت نظام مقدس جمهوری اسلامی است و می تواند موجب قوام آن گردد.
د- شما از دستاوردهای ویرانگر سیاست های دولت پیشین در آموزش عالی و دانشگاه ها، یا بی خبر هستید و/یا زیان های آن را عین صواب می دانید.
4-چه بسا رفتار شما با وزیر محترم علوم موجب تصمیممبارکیشود و آن این که پس از این، وزیران و مسؤولان عالی رتبه را از مراجعه به منازل و بیوت مراجع باز دارد. بالاخره یک روز همه باید بفهمند که کارکرد و دانش و دایره تحلیل مرجعیت اسلام، محدود و معین است و برای هر مقصود و دریافت هر رهنمودی نبایدمزاحممراجع شد.
5-اگر عملکرد چند ماهه وزیر محترم علوم در دیدگاه جناب عالی سست و غلط بوده، آیا درجه اشتباه و نادرست بودن آن، آنقدر در کوتاه مدت تاثیرگذار است که حتی دیدار با شما نمی تواند وی را به راه صواب برگرداند!!؟ آیا ایشان مستحق برخورد نرمتری نبود؟ شما در برابر کدام حرکت ناصواب و خلاف مصلحت کشور و نظام، تا کنون چنین برخورد تندی داشته اید؟
امیدوارم که از این به بعد و برای همیشه، تنها رضایت پروردگار و شناخت درست و تشخیص مبتنی بر دانش و تصمیم برخاسته از جستجوگری، مبنای رفتار ما شود.
دکتر حسن دادخواه
گزارش خطا
0 پسندیدم
نظرات کاربران
ارسال نظر
نظرات بینندگان
اخبار روز
خبرنامه
اگر ما به مرجعیت یک عالم دینی ایمان داشته باشیم باید عملکردهای او را فراتر از تحلیل های سیاسی و مواضع بی اساس خود توجیه کنیم و بدانیم که عالمی با این سابقه بحث دینی بی دلیل چنین موضعی نمی گیرد.
پس عدالت و نقد صحیح بهترین شیوه برای همه است
در شرایطی که تمام رسانه ها و امکانات در اختیار گروه خاصی قرار دارد و هر روز به بهانه های واهی (اعتراض طلاب به قطعنامه راهبرد اروپا) داد و بیداد می کنند، انتقاد مودبانه و صمیمانه دکتر دادخواه بسیار دلنشین بود. علی رغم احترام به مراجع اما اینگونه حرکات نمایشی نمی تواند توجیهی برای پیگیری منافع مردم و دانشگاهیان در راستای توسعه علمی باشد.
شاید آقای داد خواه از مصلحت نظام عاجز باشد
ما حق نداریم به کسی بگوییم چه کار کند یا نکند. با کسی دیدار کند یا نکند. نامه را در سایت قرار دهد یا ندهد اما وقتی کاری را انجام دادیم با شجاعت تمام انتقاد ها را گوش داده و اگر جوابی داریم ارایه نمایید.
از دوستان تقاضا دارم به جای گیر دادن به همدیگر به نقد نامه بپردازند و با دلایل محکم به دفاع از مرجع یا فرستنده نامه بپردازند.
خيلي زشته كه مراجع فقط خودشونو ميبينن
تا كي ترس و لرز و بدبختي و خفه خون؟؟
امام معصوممون امام علي ميگه با قاتلم مدارا كن بعد اينها،فك ميكنن كي هستن؟
چهار تا .... ميگن اعدام شود..بد نيس امام معصوممون رو الگو قرار بديم با اون مروت و مهربانيش كه هميشه در خاطرمان ميماند
و تا آخر تاريخ امامان، اسوه هاي صبر و مهرباني بودند و هستند و خواهند بودكه ديگر در تاريخ تكرار نميشوند
هرگز تكرار نميشوند.