محتمل ترین سناریوی حرکت شاخص کل در افق پیش رو

در کنار کاهش قیمت نفت، عدم کاهش مؤثر نرخ سود بانکی و ... مهمترین عامل تأثیرگذار بر وضعیت بازار سرمایه در شرایط کنونی سیاست انقباضی پولی و مالی سرسختانه ای است که دولت با هدف کنترل نرخ تورم و حتی کاهش آن تاسطح یک رقمی دنبال می کند.

وضعیتی که نه تنها شرایط سختی را در بازار سرمایه رقم زده، بلکه فضای کسب و کار را بطور بی سابقه ای به رکود تا حد تعطیلی کشانده است.

بر اساس گزارش بورس نیوز قدر مسلم آن است که کنترل نرخ تورم هدف والایی است که یک سیاست گذار اقتصادی باید دنبال کند، اما نه به قیمت نابودی کسب و کار در بخش های مختلف اقتصادی. به همین دلیل در مکاتب اقتصادی و مباحث سیاست گذاری اقتصادی، سیاست های ضدرکودی در مقایسه با سیاست های کنترل تورم در اولویت قرار دارد و به عبارت دقیق تر کنترل تورم در صورت عدم گسترش و تعمیق رکود پسندیده است و کنترل تورم به قیمت رکود در بخش های اقتصادی آنگونه که در حال حاضر در کشورمان شاهد آن هستیم، هنر نیست!

به هر صورت از بعد بنیادی بازار با سیاست تثبیت اقتصادی دولت در قالب سیاست انقباضی پولی و مالی سخت مواجه است و با توجه به برنامه تداوم سیاست جاری توسط سیاست گذاران اقتصادی(ملاقات اخیر هیئت دولت با رهبر معظم انقلاب) به نظر می رسد که باید شاهد یک دوره تثبیت در بازار سرمایه باشیم. اگر بخواهیم بدانیم که یک سیاست انقباضی سخت، چه بر سر بازار سرمایه یک کشور می آورد، وضعیت این روزهای بازار سرمایه کشور مثال عینی آن است، عکس این وضعیت را در شرایط سیاست انبساطی در پایان دولت احمدی نژاد شاهد بودیم.

در بعد تکنیکی، حرکت شاخص کل در شکست کانال نزولی و شکل گیری الگوی سه حمله (پس از توافق هسته ای) ناموفق عمل کرد و مجدداً به داخل کانال نزولی وارد شد و کماکان در کانال نزولی به سر می برد.

به نظر می رسد که اگر چه با تأیید توافق هسته ای در کنگره آمریکا یا وتوی آن توسط اوباما، شاهد رشد محدود شاخص خواهیم بود، اما به دلیل سیاست انقباضی پولی و مالی بیرحمانه کنونی نمی توان رشد پایداری را از شاخص انتظار داشت، زیرا بنیان های سودآوری شرکت ها در اثر سیاست های سرسختانه پولی و مالی انقباضی دولت بشدت صدمه دیده و سودآوری کوتاه مدت و میان مدت شرکت ها تخریب شده است.

تحت این شرایط محتمل ترین سناریو جهت حرکت شاخص کل، حرکت در یک محدوده معاملاتی یا رنج در محدوده حداقل 62 هزار واحد و حداکثر 70 هزار واحد است. این سناریو از آن جهت محتمل ترین ارزیابی می شود که تثبیت بازار در یک محدوده خنثی، پس از یک دوره رشد هیجانی تا سطح تقریبی 90 هزار واحد(دی ماه سال 92)، انتظاری واقعی می نماید.

بنابراین بایستی پس از نزدیک شدن به سطوح حداقلی در شاخص کل، منتظر حرکت های صعودی محدود و سپس نزول مجدد بود و بدین ترتیب بازار در یک محدوده خنثی حرکت خواهد کرد. بدیهی است پس از عبور شاخص کل از یکی از اضلاع پائین یا بالایی)کانال خنثی( قادر خواهیم بود در مورد مسیر جدید شاخص اظهار نظر کنیم که تا آن موقع تحلیل جدیدی ارائه خواهیم کرد.

نمودار شاخص کل در مقیاس هفتگی

رمضان سلیمانی

کارشناس ارشد بازار سرمایه