چالش‌ها و مشكلات صنعت روي ايران

مركز پژوهشها عمده مشكلات كنوني صنعت روي در ايران را ناشي از دو عامل عمده ريزش ديواره شمال غربي معدن «انگوران» و عدم تحويل ماده معدني مناسب به كارخانجات توليد شمش روي دانست كه در نتيجه آن هزينه توليد اين فرآورده به ميزان قابل توجهي افزايش يافته و در همين حال افزايش يكباره قيمت اسيد سولفوريك در نتيجه اجراي سياست آزادسازي قيمت محصولات پتروشيمي نيز مزيد بر علت شده است.

 

از سوي ديگر كاهش قيمت جهاني شمس روي به كمتر از نصف متوسط قيمت سالهاي قبل يعني 1600 دلار در هر تن و همچنين افزايش مصرف اسيد سولفوريك به علت تحويل خاك كم عيار از ديگر چالش‌هاي موجود اين صنعت در ايران به شمار مي‌روند.

مركز پژوهشها با بيان اين مطلب كه اسيد سولفوريك يكي از مواد حياتي براي توليد شمش روي است، افزود: مقدار مصرف اين ماده ارتباطي مستقيم با كيفيت خاك مصرفي و كنسانتره دارد به صورتي كه وجود آهك زياد و عيار كم در خاك مصرفي، مصرف اين ماده را به صورت فزاينده‌اي افزايش مي‌دهد، ضمن اين كه مصرف بيش از حد آن در مسير خط توليد ، باعث خوردگي تجهيزات مسير و بالا رفتن بيش از حد استهلاك مي‌شود كما اينكه پس از ريزش معدن انگوران در سال 1385 و تحويل خاك با عيار زير 14 درصد و آهك بالا به كارخانجات، مصرف اين ماده نيز به شدت افزايش يافت زيرا مصرف اسيد سولفوريك در توليد روي به ازاي 10 درصد كاهش عيار خاك، حدود 100 درصد بالا مي‌رود.

 

در كنار اين موضوع اجراي مصوبه دولت در زمينه آزادسازي قيمت محصولات پتروشيمي نيز منجر به افزايش قيمت كوگرد به عنوان قيمت گوكرد به عنوان ماده اوليه اسيد سولفوريك شد و به تبع آن قيمت اسيد سولفوريك از 250 ريال در هر كيلوگرم به بيش از 1600 ريال رسيد.

 

نكته جالب توجه ديگر اين بوده كه پس از كاهش قيمت جهاني گوگرد به زير 100 دلار – در هر تن – واحدهاي پتروشيمي داخلي آن را همچنان به قيمت حدود 200 دلار به واحدهاي توليد اسيدسولفوريك كشور تحويل مي‌دهند و در چنين وضعيتي است كه قيمت شمش روي در ايران در مقايسه با ديگر كشورهاي جهان (با توجه به نوع تكنولوژي) به يكباره افزيش يافته و به تبع آن قدرت رقابت‌پذيري آن كاهش يافته است.