نامه کارگران ماشين سازي اراک به رئیس جمهور
با سلام
احتراما ضمن عرض سلام و خسته نباشيد خدمت جنابعالي و ديگر همکاران سخت کوشتان در دولت و همچنين عرض تبريک به مناسبت ولادت حضرت امام علي عليه السلام . آرزومنديم در سايه الطاف بيکران آن امام همام در اجراي برنامه هاي مد نظرتان موفق باشيد.
مطلبي است كه ما کارگران پيمانکار شرکت ماشين سازي اراک يقين داريم بايد با شما و ديگر مسئولان رده بالايي نظام در ميان گذاشته شود ، شايد در تصميمات آتي جنابعالي موثر واقع گردد و با کمي توجه به اين موضوع مطلع گرديد كه بخشنامه هاي مصوبه هيات دولت يا به سازمانهاي پايين تر نمي رسد و يا اگر مي رسد به صورتي اجرا مي شود که فقط شامل اقوام و دوستان درجه يک مديران اين سازمانها مي گردد ، از طرفي چون هيچ نهادي پيگير اين مصوبات نيست به طبع در ذهن افراد عادي جامعه به عنوان يک وعده پوچ و توخالي نقش بسته است.
با پيروزي اين دولت بارقه اميد در دل مردم شريف و شهيد پرور ايران ايجاد شد و بيش از پيش آنها را در کارآمدي نظام براي حل مشکلاتشان اميدوار کرد . اقدامهايي که در راستاي توجه دولت به خواسته هاي مردم بعمل آمد(مانند مصوبه شماره 84515/34613 مورخ 15/12/84 در باره تبديل وضعيت استخدامي کارگران پيمانکار به قراردادي) باعث روحيه شور، شوق و نشاط شد و ترديدي نيست که اين امر رمز پيروزي نظام در صحنه هاي مختلف بين المللي بوده است.
حال سئوال ما از آن مقام عالي اين است كه چرا علي رغم دستور صريح جنابعالي (به شماره 58185 مورخ 17/04/86 رياست جمهوري ) مبني بر تبديل وضعيت استخدامي کارگران پيمانکار به قراردي تاکنون اين دستور اجرا نشده است؟ و يا اگر اجرا شده چرا تنها براي عزيزان دل و نور چشمي ها بوده است ؟ و اينکه اگر اين دستور براي استخدام نورچشمي ها بوده ما بايد چه کار بکنيم تا بتوانيم جزء گروه اين باشيم ؟ اگر شما آماري از استخدامي هاي چند ساله اخير اين شرکت بگيريد به راحتي متوجه خواهيد شد که چه کساني و با چه مدارک تحصيلي به راحتي آب خوردن استخدام شده اند.
به عنوان نمونه در شركت ماشين سازي اراك توسط معاون منابع انساني معلوم الحال و مجهول الهويه آن، چه کارگراني با داشتن چندين سال سابقه کار به راحتي اخراج شده و مي شوند ، و چه كساني از اقصي نقاط كشور بدون هيچ توجيه منطقي يا روال قانوني استخدام شده اند، البته جذب فراوان خانم هاي ترجيحاً خوش تيپ و فرزند بعضي از مسئولين هم كه در خور تأمل است.(به قول معروف ما شده ايم جاده صاف کن آقايون).
ما كه افتخارمان اين است که از فرزندان اين انقلاب هستيم و خون و سرشتمان با اين نظام و انقلاب عجين شده اين سوال دغدغه ذهنيمان شده است كه چرا بايد در مجموعه اي کار کنيم که نا برابري و بي عدالتي فراوان وجود دارد؟ چرا بايد در يک مجموعه که همگي کنار هم يک نوع کار را انجام مي دهند خيلي ها از اين امکانات بهره ببرند ولي کارگر پيمانکار بايستي افسوس اين امکانات را بخورد و خون دل بخورد و دم نزند (چرا که اخراجش مي کنند).
آخر اين چه قانون و سياستي است، شركتهايي که هنوز دولتي هستند فقط تامين بخشي از نيرويش بايستي از طريق شركتهاي پيمانكاري صورت پذيرد، آيا نه اين است كه فقط اين شركتها نقش يك واسطه و دلال را به منظور پرداخت حقوق كارگران بازي مي كنند؟ به قول يكي از مديران (همين واسطه گري 35% هزينه بيشتر را به كارفرما تحميل كرده است). چه بسا شركت هايي بودند و هستند كه از اين طريق ميلياردها تومان پول را بدون كمترين هزينه اي و فقط به واسطه رابطه به جيب زده اند و بجايش كارگران پيمانكار فقير و فقيرتر شده اند.
نحوه عقد قرار داد بين شركت هاي كارفرما و شركت هاي پيمانكار در آخر به ضرر كارگران پيمانكار است.( نتيجه آن مي شود اين که من کارگر تا اين تاريخ 17 / 04 هنوز حقوق فروردين ماه را نگرفته ام حالا از کجا قراره بيارم و زندگي کنم خدا مي داند.) خلاصه اين كه استفاده از پيمانكار در يك شركت دولتي مثل ماشين سازي اراك نه تنها سودي نداشته بلكه باعث شده بعضي مسئولين شركت به سوء استفاده هاي مالي كلاني هم برسند و وقتي هم كه با عرض پوزش ( گند كار) در مي آيد به راحتي از شركت جدا شوند.
اگر معنا و مفهوم عدالت اين است که من کارگر پيمانکار حقوقم ( حداقل ها ) را با تاخير 3 الي 4 ماه دريافت کنم و با آن مرارت زندگي را مرور کنم حرفي نيست. ولي مي خواهيم بدانيد كه اين وضع نابسامان در مبلغ و نحوه ي پرداخت يک ماه دستمزد براي يك کارگر ساده ايراني است، اگر وضعيت اكنون او را با 5 يا 10 سال قبلش مقايسه كنيد خواهيد ديد كه هنوز به نان شبش محتاج است بقيه مسايل و امکانات زندگيش پيش کش.
جناب رئيس جمهور از چند سال پيش که به مناسبت هاي روز کارگر، هفته صنعت و معدن، سفرهاي استاني، افتتاح پروژه مختلف صنعتي و يا هر مراسمي که به کارگر ختم مي شود از طرف جنابعالي و وزير محترم صنايع و معادن سخنراني هاي ايراد شده، بارها اعلام کرده ايد: که اين مهم يکي از اهداف و دغدغه هاي شما مي باشد. چه خانواده هايي از اين قشر زحمت کش به اميد قرار دادي شدن روزها را شب کرده اند، چه فرزنداني که در شبي به نام ليله الرغائب تنها آرزويشان اين بوده و هست که پدرانشان بدون نگراني از فردا پيشاني ايشان را ببوسد و چه مادراني که شبها دعا کرده اند که فرزندشان از اين بلا تکليفي بيرون بيايند. ولي افسوس و صد آه که ........................
کلام آخر: اينجانبان به نمايندگي تمام كارگران پيمانكار از حضرتعالي عاجزانه خواهشمنديم براي تمام کارگراني که چشم انتظار لطف، محبت و انفاس قدسي شما هستند تا دير نشده چاره انديشي کنيد. انشاءالله در پايان سلامتي و سربلندي حضرتعالي براي تحقق آرمانهاي اين نظام را از خداوند منان خواستارم.
(دعاي خير ما كارگران بدرقه راهتان)
کارگران پيمانکار ماشين سازي اراک
گزارش خطا
0 پسندیدم
ارسال نظر
اخبار روز
خبرنامه