کشف قرصی برای زندگی جاودانه

 تهران امروزنوشت: در یکی از آزمایش‌ها در دهه ۱۹۳۰ چندین موش طی دوره‌ای در معرض یک رژیم کم‌غذایی قرار گرفتند و دانشمندان با تعجب مشاهده کردند که این کار باعث افزایش عمر آنها شد. حال این پرسش مطرح است که «آیا ما انسان‌ها هم روزی قادر به دست‌یابی به عمر ابدی خواهیم بود یا خیر؟ »به‌طور معمول، هر یک از سلول‌های آسیب دیده بدن جانداران زمانی که می‌بیند آسیب‌های جمع شده در داخلش، آن اندازه شده که ممکن است به کل بدن آسیب بزند و ایجاد سرطان کند، این سلول برای حفاظت از بدن جاندار از تکثیر بیشتر خود چشم‌پوشی می‌کند و در مرحله بعد دست به خودکشی می‌زند. اینگونه خودکشی فداکارانه را در زیست‌شناسی، خودکشی یاخته‌ای یا «آپوپتوز» می‌نامند.حال اگر دانشمندان بتوانند راهی پیدا کنند تا به این سلول‌ها بفهمانند که همیشه هم نیازی به فداکاری نیست و اکتفا به همان عدم تکثیر کافی است، شرایطی پیش خواهد آمد تا سلول به‌جای خودکشی، به فکر ترمیم خود بیفتد. برای این کار دانشمندان باید سلول‌های فهمیده را قانع کنند که تا زمان ترمیم کامل، مشکل تقسیم و تکثیر آنها توسط قرص‌های این دانشمندان مهار خواهد شد یا به عبارت دیگر از سرطان‌زایی این سلول‌ها جلوگیری به‌عمل خواهد آمد. با دست یافتن به چنین ترفندهای ژنتیکی دانشمندان ممکن است در آینده بتوانند بدن‌های جوان‌تر و سالم‌تری را برای سالمندان به ارمغان آورند. با تمرکز تیم بزرگی از متخصصان رشته‌های گوناگون بر موضوع شناسایی دقیق کارکرد یاخته‌ها، در آینده می‌توان دارویی تهیه کرد تا برنامه کاری سلول‌های بدن را طوری تنظیم کند که این سلول‌ها ترغیب به ترمیم خود بشوند.

باید کاری کرد که سلول‌ها میان خودکشی پیری، تقسیم سرطان‌زا و بستن درهای خود به منظور ترمیم دوباره، راه سوم را انتخاب کنند که این کار باعث می‌شود انسان تا آخر دوران پیری خود از تنی سالم و جوان برخوردار شود.بنابراین قرص جوان ماندن قابل تهیه است ولی انسان هنوز سال‌ها و شاید دهه‌ها با آن فاصله دارد. اینکه آیا انسان روزی به دانش لازم برای ابدی کردن طول عمر خود دست خواهد یافت، پرسشی است که هنوز برای پاسخگویی آن زود است.