مجلس راتعطیل كنیدتاخیال دكتر راحت شود!
عصر ایران نوشت:
تعارف نداریم! مجلس هشتم برغم آنكه از ریاست شخص مدیری مانند علی لاریجانی بهره می برد اما بدنه اش در برابر دولت انفعال كامل دارد. گو اینكه مجلس، معاونت پارلمانی دولت است و مطیع محض آن!
دعوت به اختلافات و دعوا نمی كنیم چه آن كه هر آتشی كه برافروخته شود، دودش به چشم مردم می رود. بحث، بحث اختلاف افزایی و آتش افروزی نیست، سخن بر سر این است كه چرا نمایندگان مجلس هشتم - البته نه همه شان- به گونه ای عمل می كنند كه جایگاه حقوقی، سیاسی و تاریخی مجلس یا همان "خانه ملت" به پایین ترین درجه ممكن سقوط كند؟!
صحبت مجلس هشتم و دولت دهم نیست؛ سخن از حیثیت مجلسی است كه قرار است بعد از پایان دوره نمایندگان كنونی هم باقی بماند و همچنان خانه ملت باشد. مجلسیان مستاجران خانه ملت اند نه صاحبان آن كه هر كاری خواستند در این خانه انجام دهند و در پایان، خرابه ای تحویل نمایندگان بعدی بدهند.
متاسفانه مجلس هشتم طوری رفتار كرده است كه ابهت و حیثیت و برش مجلس به پایین ترین سطح خود رسیده است به گونه ای كه دولت به خود جرأت می دهد هر رفتاری كه دلش می خواهد با مجلس انجام دهد.
به گذشته ها برنمی گردیم . در همین دو سه ماهه ببینید كه دولت چه رفتاری با مجلس انجام داده است؟!
آن از بی توجهی و بی احترامی دولت به مجلس در جریان استیضاح حمید بهبهانی - وزیر راه و ترابری - كه به دستور رییس جمهور برای اولین بار در تاریخ، وزیر مورد استیضاح به مجلس نرفت و تازه بعد از استیضاح هم دولتی ها طلبكار شدند كه مجلس كار غیرقانونی كرده است!
حالا هم كه مهلت سه ماهه رییس جمهور برای معرفی وزیر جدید به اتمام رسیده، معاون حقوقی و پارلمانی رییس جمهور به صراحت می گویند كه وزیر جدید معرفی نمی كنیم! و بدین ترتیب وزارت راه و ترابری همچنان بدون وزیر باقی می ماند و معلوم نیست اگر فردا اتفاقی در این وزارتخانه بیفتد و مجلس بخواهد استیضاحی انجام دهد، چه كسی باید پاسخگو باشد؟! (به غیر از وزیر كه نمی توان كس دیگری از وزارتخانه را استیضاح كرد).
قضیه بی احترامی مطلق دولت به مجلس در عدم تشكیل وزارت ورزش و جوانان هم مشابه همین ماجراست. مجلس نشسته و بعد از كلی كار و بحث و گفت و گو در موافق و مخالف و رای گیری ، تشكیل وزارت ورزش و جوانان را تصویب و به دولت هم ابلاغ كرده است، زمان مهلت مقرر شده برای تشكیل وزارتخانه جدید هم گذشته است ، اما دولت ، خونسرد و بی تفاوت و خوشحال و خندان، فقط نگاهی به ماجرا كرده و از كنارش گذشته است. انگار نه انگار كه خبری هست!
اصلاً همین مجلس در حال چه كاری است؟ بله! بررسی بودجه سال 90 كل كشور! آن هم در وسط دومین ماه سال!
چرا؟ چون رییس جمهور بعد از ماه ها تأخیر در ارائه بودجه به مجلس، چند روز مانده به پایان سال، بودجه را آورده و به نماینده ها گفته تصویبش كنید، عید را با خانواده هایتان بروید استراحت!
اما واكنش مجلس به این همه بی حرمتی چه بوده است؟ فقط چند نماینده با چند رسانه مصاحبه ای كرده و زحمت كشیده اند و از بی قانونی دولت ابراز تاسف نموده اند و همچنین نامه ای هم به ریاست جمهوری نوشته و تذكر داده اند كه مثلا وقت گذشت، وزیر معرفی كنید! همین!
مگر عدم معرفی وزیر از سوی رییس جمهور به خاطر این بوده كه ایشان تقویم نداشته یا موضوع را فراموش كرده است كه پاسخش یادآوری و تذكر و حداكثر اخطار باشد؟
آیا وقتی ادبیات حاكم بر دولت "در راس امور نبودن مجلس" است با این گونه مماشات و بی تفاوتی ها و بی خیالی ها كاری از پیش می رود؟
اگر قرار است مجلس مثلا بودجه مترو را تصویب كند و دولت بایگانی كند، مجلس تشكیل وزارتخانه را مصوب نماید، دولت بی خیال شود، مجلس استیضاح كند، دولت بگوید غیرقانونی است، مجلس لایحه بودجه را بخواهد، دولت هر سال دیرتر از سال قبل بدهد و ... این مجلس به چه دردی می خورد؟
آیا بهتر نیست در كنار این همه نقض آشكار قانون اساسی اصل" غیرقابل انتقال بودن وكالت مجلس به غیر" را هم نادیده بگیرند و با انتقال كلیه اختیارات مجلس به شخص رییس جمهور لااقل در مصرف آب و برق و گار ساختمان بهارستان صرفه جویی نمایند؟!
