با هم دانشگاه را اصلاح كنيم

وزير علوم روز گذشته بار ديگر بر لزوم اجراي قانوني، در دانشگاهها تاكيد كرد كه رسانه ها از آن به عنوان «طرح تفكيك جنسيتي» ياد مي كنند. طرحي كه قرار است بر اساس آن دانشجويان دختر و پسر شرايط جديدي از زندگي تحصيلي دانشجويي را تجربه كنند. آن طور كه وزير علوم مي گويد در صورتيكه از مهرماه اين طرح اجرايي شود تمامي دانشگاههاي دولتي، آزاد و غيرانتفاعي موظف خواهند شد كه كلاس هاي دانشجويي دختران و پسران را از هم جدا كنند و يا اينكه اگر امكان جداسازي فراهم نباشد دانشجويان موظف شوند جدا از هم بنشينند. اساس الزام به اجراي چنين طرحي هم اظهار نگراني هاي عده اي از مسئولان تصميم گيرنده و مراجع عظام تقليد از فضاي ناهنجار در برخي از دانشگاهها بود. واقعيت اين است كه در سال‌هاي گذشته فضاهاي دانشگاهي كشور به لحاظ رعايت شئونات اسلامي آن طور كه بايد، از سوي فرهيخته ترين قشر كشور رعايت نمي شد. انتشار بلوتوث ها و فيلم هاي كوتاهي از كارهاي نامتعارف تعدادي دانشجو در محيط دانشگاهي‌ نگراني هاي مراجع و مسئولان را بيشتر از گذشته كرد. لذا كسي بر ضرورت اجراي چنين آيين نامه‌اي در فضاي فعلي دانشگاههاي كشور شك ندارد و همين هم باعث شده كه وزارت علوم امروز بعد از سال‌ها به صورت جدي اجراي آيين نامه «حفظ حدود و آداب اسلامي در دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالي» را پيگيري كند. اما برخي نگراني ها از نحوه اجراي اين طرح وجود دارد. نگراني‌هايي از اين دست كه اجراي آيين نامه حفظ حدود و آداب اسلامي در دانشگاه‌ها بهانه اي براي برخي برخورد‌هاي ناشايست شود.

چرا كه اجراي چنين طرح هايي(مانند طرح مبارزه با بدپوشي) ظرافت هاي خاص خودش را دارد. دانشجو در دانشگاه، زبان و هم‌زبان خودش را مي خواهد. زبان دانشجو زباني است كه خود او بايد ناظر، مجري و حافظ آيين‌نامه‌هاي موجود باشد. همانطور كه امام خميني(ره) فرمودند: «دانشجويان ما بايد خودشان توجه بكنند كه رفتار خودشان، كردار خودشان، گفتار خودشان همه اينها منطبق با موازين اسلامى و اخلاقى باشد.» و به خاطر همين ديد باز و روشني كه معمار انقلاب درباره دانشجويان داشتند؛ در زماني كه عده اي با بد فهمي از موضوع اسلامي كردن دانشگاه‌ها سعي بر ديوار كشي در دانشگاه‌ها داشتند؛ امام(ره) صراحتا دستور دادند كه ديوارها برداشته شود. البته قطعا نظر امام(ره) مبني بر اختلاط دانشجويان تحت هر شرايط نبود بلكه نظر ايشان بر اين موضوع ناظر بوده است كه دانشجو خودش بايد تصميم بگيرد كه شرايط موجود براي اسلامي كردن دانشگاه‌ها را بوجود آورد. لذا در شرايط فعلي و با علم بر ضرورت اجراي طرح هايي براي احياي دوباره فضاهاي اسلامي در دانشگاه‌ها به نظر مي‌رسد شايد اگر تنها همين جمله امام(ره) كه خطاب به دانشجويان فرمودند:«همه چيز ما در دانشگاه است. همت كنيد با هم دانشگاه را اصلاح كنيد.» به عنوان الگويي در سر در دانشگاه‌ها نصب شود؛ شايد ديگر نيازي به دخالت عوامل غير دانشگاهي، در اجراي آيين‌نامه‌اي كه مي‌خواهد حدود و آداب اسلامي را در دانشگاه‌ها حفظ كند نباشد.