جمهوری اسلامی:دولت با وعده‌ باغ هزارمتری دنبال تحریك قشر محروم علیه نظام

روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله خود با عنوان "درك موقعیتها نیاز فوری امروز" نوشت : دغدغه‌های فكری مردم و مسئولان در قبال مسائل جاری و روزمره، تدریجاً دچار فاصله‌ای معنی‌دار شده است، بطوریكه مردم یعنی بدنه اصلی جامعه و صاحبان اصلی انقلاب و نظام و كشور در زیر بار سنگین مسائل روزمره به حال خود رها شده‌اند و در همین حال، شاهد هستیم كه مسائل حاشیه‌ای و كم اهمیت نسبت به آنچه باید و شاید، ذهن مسئولین را به خود مشغول كرده، وقت آنها را پر می‌كند و حتی در مسیری حركت می‌كنند و دیگران را هم به دنبال خود می‌كشانند كه خود را مستحق ستایش و تجلیل می‌دانند و از همگان دعوت عام به عمل می‌آورند كه آنها نیز به این جماعت بپیوندند و به مسائلی بپردازند كه از دیدگاه مردم، "دست چندم" تلقی می‌شود.

این روزنامه با تاكید بر اینكه « قصد كوچك شمردن دلمشغولی‌های مسئولین را نداریم » ، افزود : ولی انصافاً در كشوری با اینهمه مسائل و مشكلات پیچیده در قلمرو اجرائی، آیا برای رئیس نظام اجرائی فرصتی قابل تصور است كه فكر و ذهن و فرصتهای محدود خود را به تخصیص هزار متر باغ برای هر ایرانی بیندیشد و با محاسبات سرانگشتی كه معلوم نیست چگونه و بر چه مبنائی انجام شده، قیمت تمام شده برای هر خانواده را گمانه زنی كند و به طور مقطوع! آنرا اعلام نماید؟

در ادامه سرمقاله آمده است :
مجلسیان گلایه می‌كنند كه آنچه در ماجرای موسوم به هدفمندی یارانه‌ها اجرا شده، با مصوبات مجلس به كلی متفاوت است و مشخصاً شیب تند افزایش قیمت‌ها به این صورت، مورد توافق و نظر مجلس نبوده ولی صدها امضای پای بیانیه ستایش از دولت برای اجرای همین طرح، موضع دیگری را به مجلس نسبت می‌دهد. از این دست مطالب، فراوانند و بیم آن می‌رود كه تنظیم فهرستی از این موارد را به حساب "سیاه نمائی" بگذارند و بیان كننده آنرا به انواع و اقسام تهمت‌ها و برچسب‌های چسبنده و ناچسب متهم سازند كه قصد به زیر سئوال بردن امور جاریه را دارد و حسابش با كرام الكاتبین است.

جمهوری اسلامی افزود : آنها كه از مسائل اقتصادی و كارگری آگاهند، بهتر می‌توانند گواهی دهند كه بسیاری از خطوط تولید، كارگاهها و مراكز صنعتی در بخش دولتی و خصوصی، یا تعطیل هستند یا در شرف تعطیل و یا با حداقل نیرو و زمان كاری، برای حفظ وضع موجود، تقلا می‌كنند.

در خاتمه سرمقاله آمده است : چرا دولتی كه در ششمین و آغاز هفتمین سال حكومتش قرار دارد هنوز هم وعده می‌دهد كه قرار است چنین و چنان كنیم و حال آنكه می‌داند وعده‌هایش عملی نیست؟
قصد ملامت و شكوه در كار نیست ولی برخی عناصر خوش بین تصور می‌كنند از این وعده‌ها بوی انتخابات می‌رسد درحالی كه می‌تواند روشی تدریجی برای بالا بردن سطح توقعات مردم و بویژه تحریك اقشار محروم و كم درآمد علیه نظام باشد آنهم دقیقاً در موقعی كه آقایان، مصدر امور نخواهند بود!