یارانه نقدی را سه برابر می‌کنیم، ایران کویت می‌شود!

شفاف: «در مسیر اجرای طرح هدفمند کردن یارانه‌ها یک گام به سمت عدالت برداشته شد و با توجه به اینکه با قیمت امسال ۱۲۰ هزار میلیارد یارانه در سطح کشور توزیع شده و فقط ۴۰ میلیارد از آن به طور مستقیم به مردم پرداخت شده است، جا دارد که این مبلغ تا ۳ برابر افزایش پیدا کند.» 

هنوز حرف و حدیث‌ها در باره کمبود منابع دولت برای پرداخت یارانه نقدی و حتی شایعه قطع یارانه نقدی ادامه دارد که این سخنان محمود احمدی‌نژاد فصل جدیدی را در اجرای هدفمندی باز کرد؛ البته قبل از این هم دبیر ستاد هدفمند کردن یارانه‌ها، جمشید انصاری، از افزایش یارانه نقدر در فاز دوم هدفمندی یارانه‌ها خبر داده بود. 

این ادعا در حالی مطرح می‌شود، که این مساله مورد انتقاد کار‌شناسان اقتصادی قرار گرفته بود چرا که شواهد نشان می‌دهد یارانه بخش تولید پرداخت نشده و تعطیلی کارخانه‌ها و کارگاه‌های کوچک تولیدی از زمان آغاز اجرای هدفمندی یارانه‌ها دلیل خوبی برای این امر است؛ در عین حال دولت همچنان از پرداخت یارانه‌های مصارف عمومی همچون یارانه‌های شهری، مترو و... پرهیز می‌کند. 

به نظر می‌رسد، رئیس جمهوری نه تنها قصد دارد همچون انتخابات دهم ریاست جمهوری با وعده‌ها و فعالیت‌های مقطعی اقتصادی، برای حامیان خود رای جمع کند؛ بلکه این بار با افزایش گستره قدرت دولت و ابزارهایی که در اختیارش قرار گرفته است، رقبای خود را نیز ناگزیر به کاهش کارآمدی بکشاند. از نمونهٔ این رفتار درباره قطع یارانه مترو، و جنجال رسانه‌ای تریبون‌های دولتی و شبه دولتی در متهم کردن شهرداری به افزایش قیمت مترو زمان زیادی نمی‌گذرد. نمونه‌ای که بررسی هماهنگی همزمان رسانه‌های «رایحه خوش خدمت ۲ (جبهه پایداری)» و جریان موسوم به انحرافی، لایه‌های بحث بر انگیزی از برنامه سیاسی حامیان احمدی‌نژاد را روشن می‌کند. 

نگاهی به اخبار انتشار یافته درباره تعطیلی کارخانه‌ها و اعتصابات کارگری در اعتراض به عدم دریافت حق وحقوق ماهیانه در جای جای کشور نشان می‌دهد واقعی کردن قیمت‌های حامل‌های انرژی و عدم پرداخت یارانه نقدی به کارخانه‌ها و کار گاه‌های تولیدی بسیاری از آن‌ها به مرز تعطیلی و ورشکستگی رسانده است. 

از سوی دیگر، بر اساس متن صریح قانون هدفمندسازی یارانه‌ها دولت تنها می‌تواند ۵۰ درصد از منابع حاصل از افزایش قیمت حاملهای انرژی را به عنوان یارانه نقدی بین خانوار‌ها توزیع کند که اگربه گفته محمود احمدی‌نژاد رقم پرداختی یارانه نقدی به سه برابر افزایش یابد، قیمت حامل‌های انرژی هم باید به‌‌‌ همان نسبت گران شود! 

در عین حال، اگر منابع کافی برای پرداخت همین مقدار یارانه نقدی وجود دارد چرا محمد رضا فرزین، سخنگوی ستاد هدفمندی یارانه‌ها احتمال قطع یارانه اقشار پردرآمد را رد نمی‌کند و می‌گوید: «قطع پرداخت یارانه به افراد مرفه در دستور کار است که تاکنون تصمیم نهایی در مورد آن اتخاذ نشده است و بررسی‌ها ادامه دارد»؟ 

براساس آمارهای به ثبت رسیده در سایت مرکز آمار ایران، متقاضیان دریافت یارانه نقدی به بیش از ۷۴ میلیون نفر رسیده است. در همین حال، براساس اطلاعاتی که در سامانه وزارت رفاه و تامین اجتماعی به ثبت رسیده است، حدود ۷۲. ۵ میلیون نفر یارانه نقدی می‌گیرند. 

آخرین برآورد‌ها نشان می‌دهد که در حال حاضر جمعیت ایران از مرز ۷۵ میلیون و ۳۰۰ هزار نفر گذشته است به این ترتیب با توجه به وضعیت فعلی پرداختی با توجه به جمعیت، نزدیک به ۳۷ میلیارد تومان باید پرداخت شود و سه برابر این مبلغ نزدیک ۱۱۱ میلیارد تومان خواهد بودکه این مقدار بسیار بیشتر از بودجه ۲۰ میلیاردی عمرانی کشور است و به نظر نمی‌رسد، دولت قادر به پرداخت آن باشد. 

از سوی دیگر وزیر اقتصاد نیز اعلام کرده است درآمد ناشی از هدفمندی یارانه‌ها کمتر از ۶۰ میلیارد دلار است اما  بنا به گفته احمدی‌نژاد نیز درآمد ۱۲۰ هزار میلیارد تومان درآمد یارنه نقدی بوده است که این خود یک تناقض بزرگ آماری است. 

البته وعدهٔ دو برابر کردن یارانه نقدی پیش از این در این نیز در لابلای سخنان رئیس جمهور بیان شده بود ولی به نظر می‌رسد با افزایش این وعده از ۲ برابر به ۳ برابر، و با توجه به مقایسه این رقم با ارقام بودجه عمومی دولت و حجم نقدینگی و...، اگر حتی تبعات تورمی سنگین برای اقتصاد کشور به همراه نداشته باشد کاری نشدنی به نظر می‌رسد و می‌توان این وعده را بیشتر شعاری سیاسی در آستانه انتخابات مجلس تلقی کرد تا برنامه‌ای اقتصادی. 

هر چند،این اولین باری نیست که با نزدیک شدن انتخابات وعده‌‌های این چنینی به مردم داده می‌شود؛ وعده‌هایی مانند دادن ۱۰۰۰ متر زمین به هر خانوار ایرانی که با اجرایی نشدن آن‌ها در عین افزایش توقع عمومی جامعه، اعتماد مردم روز به روز به دولت کم شده و سرمایه اجتماعی در جامعه کاهش می‌یابد و باید دید چرا و به چه قیمتی چنین وعده‌های در تریبون‌های عمومی و از سوی مقامات مهمی چون رئیس جمهور مطرح می‌شود! 

اساسا هدفمندی یارانه‌ها برای افزایش تولید و ایجاد اشتغال مورد توجه کار‌شناسان اقتصادی قرار داشت نه اینکه تبدیل به اعانه و صدقه به مردم شده، تولید فلج شود و بیکاری رواج یابد و در‌‌نهایت اقتصاد کشور رو به نابودی رود؛ و در ‌‌نهایت همچون سی میلیون نامه به رئیس جمهور عامل فخر فروشی حامیان دولت گردد. روندی که مجموعه اقتصادی دولت و محمود احمدی‌نژاد کشور مستقل ایران را به سمت آن می‌برند، در بهترین حالت وضعیتی همچون کشورهای وابسته عربی خواهد بود؛ با ورشکست شدن صنایع، تولید تعطیل خواهد شد، پول نفت بدون هزینه در صنایع میان مردمان تقسیم خواهد شدتا با رواج مصرف گرایی وابسته کالاهای خارجی گردیم؛ اتفاقی که با هر چه نزدیک‌تر شدن به آن، تمامی آرمان‌های انقلاب چون استقلال ملی، برتری منطقه‌ای، صدور انقلاب و... را به محاق خواهد برد. 

قابل توجه است، که به تازگی نیز رجانیوز، رسانه «رایحه خوش خدمت ۲»، با انتشار خبری درباره زن میان سال بیکاری که از جمع آوری کسب غیرقانونیش توسط شهرداری شکایت داشت، برای رسیدن یارانه‌ها از احمدی‌نژاد تشکر کرده بود؛ در حالی که اگر خبرنگاران رجانیوز از حداقل‌های شرافت و انصاف برخودار بودند باید به این زن می‌گفتند که وضعیت بیکاری وی حاصل، برنامه‌های اقتصادی است که تولید و صنعت را به محاق برده و هزاران نفر چون او را بیکار کرده و خانه‌ها می‌فرستد تا با کمک‌های رسیده از بیت المال روزگار بگذرانند، و در عین حال تصور کنند که دولت در حال کمک به ایشان است.