افشاگري احمدي نژاد در مناظره ها كاري ابوذري بود

این روزها برخی با جعل عناوینی خاص می کوشند اصولگرایان مستقل را از میدان به در کنند تا آنچه را که طی سالهای گذشته در حمایت مطلق از دولتی که از بطن آن جریان انحرافی سر برآورد به منصه ظهور رساندند را در قالبی دیگر بازتولید کنند.

به گزارش فردا، یکی از مسائلی که در ماه‌های اخیر مسئله وحدت اصولگرایان را با مشکل جدی مواجه کرده است اختلاف افکنی برخی از حامیان دولت است. این افراد سعی دارند با فرافکنی سهم بیشتری از شورای مرکزی اصولگرایان کسب کنند و بدین نحو تاکنون هم خوراک تبلیغاتی به معاندین مرام اصولگرایی داده اند و هم فرایند وحدت را با وقفه مواجه کرده اند.

این منش افراطی البته مسبوق به سابقه است . این افراد زمانی به حمایت قدیس گونه و ماورایی از دولت پرداختند و راه هر گونه انتقادی را بر علیه رئیس جمهور بستند و در مقطعی دیگر انتقادات به جریان انحرافی را جدی نگرفتند و در آتش فتنه 88 دمیدند و حال با نزدیکی انتخابات مجلس به مانند گذشته تخریب و بی اخلاقی را پیشه کرده اند.

در این رابطه به عنوان مثال موضع این آقایان درباره مناظره ها قابل بررسی است. رهبر معظم انقلاب اتفاقاتی که در این مناظره‌ها روی داد را در نماز جمعه 29 خرداد تقبیح کردند و منطق تندروانه 2 طرف مناظره را مردود دانستند. در این میان و در روزهای اخیر مصاحبه سقای بی ریا مشاور سابق رئیس جمهور در امور روحانیت ابعاد جدیدی به این امر داد و نشان داد که رهبری از ابتدا مخالف چنین رویکردی بوده‌اند و در عین حال لیدر جریان انحرافی محرک چنین اقداماتی در مناظره ها بوده است.

در این میان اما کسانی که مواضع شان در این خصوص منطبق با اخلاق اسلامی و نظرات رهبر معظم انقلاب است متصف به عنوان «ساکتین فتنه» می شوند!

سقای بی ریا در مصاحبه‌ با روزنامه قدس گفته است: «به عنوان مثال مقام معظم رهبری راجع به اینکه آقای احمدی‌نژاد در مناظره اسم شخصی را نیاورد تأکید داشته‌اند، اما احمدی‌نژاد اسم آورد. بعد‌ها هم گفت تنها کسی که به من گفت اسم افراد را بیاورم مشایی بود؛ حالا مشایی چه طوری بیان می‌کند که احمدی‌نژاد باید این کار را بکند، دیگر برای ما روشن نیست. خلاصه اینکه مشایی نقل می‌کند که من در حالت معنوی که قرار گرفتم یقین کردم که امام زمان می‌خواهد که احمدی‌نژاد اسم افراد را بیاورد. این در حقیقت‌‌ همان مفهوم و اصطلاح بابیت است که در برابر ولایت فقیه مطرح می‌شود»

در این میان اما منطق روح الله حسینیان نماينده مجلس و حامی سرشناس دولت در تاریخ 14 خرداد 1388 شنیدنی است. وی در این خصوص گفته است:« افشاگري احمدي نژاد يك كار علوي و اباذري بود. درد مردم مستضعف و عقده فرو ريخته حزب الله و مردم انقلابي ايران بود به همين جهت موج ايجاد كرد و توازن را بهم زد. مهم ترين نتيجه اين اقدام علوي لرزاندن ساختار انحراف در انقلاب اسلامي بود كه توسط اسلام اشرافيت به وجود آمده بود. ما نبايد چشم را روي واقعيت‌هايي كه موجود است بگذاريم اگر احمدي نژاد نمي گفت، تاريخ مي‌نوشت و نسل هاي بعدي بر سكوت همگان نفرين مي كردند اينكه از ميان اصحاب انقلاب جوانمردي شجاع اين تابو را شكست به نسل هاي دردمند انقلاب و آيندگان نشان خواهد داد كه انقلاب آنچنان پاك بود و آنقدر پايبند و كمال پيما كه از درون خود انقلاب نسل خود انقلابيون جلو اين بدعت خطرناك ايستاد و آن را فرياد كشيد.»

وی درباره طرح نام‌ها توسط احمدي نژاد تاكيد كرد: «بايد بگويم گاه ما بين دو مصلحت قرار مي‌گيريم .بايد مصلحت برتر را در نظر بگيريم.امروز انقلاب اسلامي بين دو واقعيت حفظ شخصيت بزرگان انقلاب و حفظ خود انقلاب قرار گرفته است. قطعا هيچ چيز مانند حفظ انقلاب برتري ندارد و ما بايد همه چيز را فداي اصل انقلاب اسلامي كه نتيجه 1400 سال مبارزه جهاد مهارت اسلام علوي است كنيم.»
همچنین حمید رسایی دیگر حامی سرسخت دولت در تاریخ ۱۶ خرداد ۸۸ در مصاحبه با فارس با بیان اینکه افشا‌گری‌های آقای احمدی‌نژاد جزو «تکالیف الهی و رسالت وی بود»، تصریح کرد: «اگر آقای احمدی‌نژاد به دنبال جلب آراء مردم بود، هیچگاه در شب انتخابات این مسائل را مطرح نمی‌کرد، و با تساهل و تسامح از کنار چنین مسائلی می‌گذشت».

این موضع گیری‌های «غیر اصولگرایانه» تنها گوشه‌ای از اقدامات این افراد در قضیه فتنه و بلوای جریان انحرافی است و در روزهای آینده بخش‌های دیگری از تناقض‌ گویی‌های این مدعیان اصولگرایی را منتشر خواهیم کرد.