چاره بیچارگی مستأجران

فرارو- فصل تابستان تمام شد و از رونق جابجایی‌ها کاسته شد. بسیاری از مستأجران به هر زحمتی بود خانه‌های خود را اجاره کردند و برخی مالکان، با هر قیمتی که خواستند، ملک‌هایشان را اجاره دادند. با این که انتظار می‌رفت پایان فصل تابستان، نقطه پایان اجاره‌های سرسام‌آور باشد، ولی این نرخ صعودی همچنان در بالاترین حد خود به سر می‌برد و چنان که پیش‌بینی می‌شود خیال پایین آمدن نیز ندارد.

به گزارش سرویس اجتماعی فرارو؛ فصل پاییز در حالی آغاز شده که بازار اجاره مسکن، همچنان پرالتهاب است و نه تنها نرخ اجاره‌بها کاهش نداشته، بلکه برخی کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند وضع موجود ادامه یافته و حتی افزایش نیز پیدا کند.

از ابتدای تابستان امسال، بازار اجاره مسکن داغ شد و مستأجران ناگهان با افزایش یک‌باره قیمت‌ها مواجه شدند. در بدو امر مسؤولان وزارت مسکن، بنا بر رسم همیشگی خود، این افزایش را بسیار اندک و طبیعی خواندند و وعده کاهشی زودهنگام را دادند.

اما خبرهایی که از بازار مسکن می‌رسید، خلاف گفته متولیان این حوزه بود. از این رو، این بار سیاست‌های اجباری پیش گرفته شد و سازمان تعزیرات حکومتی به میدان آمد تا با قدرت تنبیه خود سقف مشخصی برای نرخ اجاره معین کند.

از ابتدای به کارگیری شیوه جدید، اعتراض مالکان با بدبینی کارشناسان مسکن، توأم شد و نتیجه به قراردادهایی منجر شد که بیرون از بنگاه‌های املاک بسته می‌شدند. با اینکه مصوبه جدید تنها افزایش 7 تا 9 درصدی اجاره مسکن را مجاز می‌دانست و برای بالاتر از این حد، مجازات تعیین کرده بود، ولی مالکان به این مصوبه گردن ننهادند و مستأجران نیز چاره‌ای جز پذیرش خواست مالکان نداشتند.

تابستان امسال، تعداد انگشت شماری از بنگاه‌های املاک به دستور سازمان تعزیرات حکومتی پلمب شدند، ولی این اقدام هم نتوانست رشد 30درصدی اجاره مسکن را کنترل کرده و مانع آن شود. این در حالی بود که در برخی از مناطق تهران، افزایش‌های 50درصدی نیز گزارش می‌شد. به همین دلیل بیشتر قراردادهای اجاره مسکن، پنهانی و خارج از مراکز مشاوره املاک بسته شد و نارضایتی این صنف نیز به مشکلات بازار اجاره، اضافه گشت. رخداد جدید این فصل، صحنه‌های جدال و حتی زد و خورد میان مالکان و مستأجران بود که در بنگاه‌ها اتفاق می‌افتاد.

به این ترتیب متقاضیان که در مناطق دلخواه خود، توان اجاره خانه را از دست دادند؛ به سمت مناطق جنوبی و حتی حاشیه‌ای شهر گرایش یافتند. این رویکرد تعداد متقاضیان مسکن در این مناطق را زیاد کرد و سبب افزایش ناگهانی قیمت‌ در این بخش‌ها شد. چنین شد که بسیاری از مستأجران قدرت اجاره ملک در سراسر شهر را از دست دادند.

هنگامی که اجاره خانه‌های جنوب و حاشیه شهر گران شد، بخش‌های مرکزی و شمالی نیز به فکر افزایش بیشتری افتادند. این گونه خانه‌های با متراژ بالا که پیش از این کمتر دچار التهاب بازار مسکن می‌شدند و نوسان قیمت چندانی نداشتند، در این هنگامه افزایش‌های کلان یافتند و مستأجران این قبیل خانه‌ها نیز، ناچار به پرداخت اجاره‌های بیشتر شدند.

سیر صعودی اجاره مسکن، تنها گریبان‌گیر پایتخت‌نشینان نشد و به شهرهای دیگری از جمله اصفهان، شیراز، مشهد و بسیاری شهرهای دیگر، نیز سرایت کرد.

هرچند که ماه مبارک رمضان، کمی از شدت و هجم معاملات و نرخ‌های دل‌به‌خواه کاست، اما همه می‌دانستند که با پایان یافتن ماه رمضان، شهریور، ماه اجاره‌های باورنکردنی خواهد بود.

مسؤولان که دیگر هیچ دفاعی در این خصوص نداشتند یا وعده‌های بی‌نتیجه پیشین را تکرار می‌کردند و همچنان از فواید مسکن مهر و طرح سازمان تعزیرات می‌گفتند و افزایش اجاره را محدود به 15 درصد می‌دانستند یا ترجیح می‌دادند سکوت کنند و منتظر اتفاق‌های بعدی بمانند.

این در حالی است که با پایان یافتن دور دوم نقل و انتقالات، قراردادهای اجاره با همان قیمت‌های تابستان امسال و یا گاهی بیشتر از آن میان صاحبخانه‌ها و مستأجران به ثبت می‌رسد؛ به ‌طوری‌که کارشناسان افزایش اجاره‌بها در فصل‌های آینده را بیشتر از آغاز بهار اعلام می‌کنند. 

کارشناسان بر این باورند که دیگر عدم موفقیت سیاست‌های دولت در زمینه محرز شده و مسؤولان دولتی سکوتی پیشه ساخته‌اند تا مستأجران به تنهایی بار این مشکل را به دوش کشند.