سرمایه داری و دموکراسی از یکدیگر طلاق گرفتند

وی در ادامه سخنان خود با اشاره به حوادث رخ داده در دنیا از اعتراضات انجام شده در کشورهای خاورمیانه گرفته تا اعتراضات لندن و سرتاسر آمریکا افزود: این تظاهرات ها نشان دهنده این نکته است که نارضایتی میان ملت ها به طرز چشمگیری افزایش یافته است. خواه این نارضایتی به دلیل چنگ زدن حکومت های سرکوبگر و متجاوز به این کشورها باد خواه به دلیل افزایش فاصله طبقاتی و اقتصادی میان ثروتمندان وفقیران. اما سوال این است که کدام کشورها بیش از بقیه گرسنه و تشنه ایجاد این تغییرات حیاتی هستند تا به عنوان پرچمدار و رهبر این تغییرات شناخته شوند؟ نکته دیگر این که تا چه حد دیگاه مردم دنیا برای ایجاد تغییرات در جوامع عمیق است؟

زیزک که یکی از مهم ترین و مشهورترین منتقدان سرمایه داری و سوسیالیسم است و به همین دلیل به عنوان یک روشنفکر بین المللی شناخته شده است، در ادامه اظهارات خود که در گفتگو با الجزیره بیان شده است، تصریح کرد: این تغییرات حیاتی در سرتاسر دنیا در حال وقوع است، چه در عرصه اقتصادی و چه در عرصه سیاسی.

وی در ادامه با ارائه تحلیل خود از مسائلی چون بحران اقتصادی منطقه یورو، وقوع تظاهرات در کشورهای عربی که به بهار کشورهای عربی مشهور شده است، جنبش اشغال وال استریت در آمریکا و رشد اقتصادی چین افزود: در شرایط کنونی نگرانی در مورد آینده سرمایه داری دموکراتیک در غرب به شدت افزایش یافته است، این در حالی است که این سیستم سرمایه داری در حال حاضر اعتماد به نفس و اهمیت خود را از دست داده است. این سیستم حتی در حال از دست دادن اعتبار و حقانیت خود است که به طور خودکار و غیر ارادی به دست آمده بود. بنابراین به نظر می رسد که اکنون فضا برای ایجاد تغییر در این نظام فراهم شده است.

این منتقد و روشنفکر برجسته با اشاره به این که اکنون دنیا در حال ورود به دوره جدیدی است، می افزاید: من فکر می کنم که اکنون دنیا در جستجوی یک راه چاره حقیقی برای حل مشکلات خود است. آیا شما مایلید در دنیایی زندگی کنید که تنها چاره شما داشتن یک نظام نئو لیبرالیسم و یا تبعیت از نظام آنگلو ساکسون باشد و یا این که مجبور باشید تنها از سرمایه داری در چین و سنگاپور که با ارزش ها و فرهنگ آسیایی عجین است، استفاده کنید؟

زیزک با بیان این که باید هر چه زودتر در این زمینه چاره ای اندیشیده شود، ادامه می دهد: من این مسئله را با جرات ادعا می کنم که اگر کاری در این زمینه انجام ندهیم، به تدریج به سمت ایجاد یک نوع جدیدی از جامعه استبدادی پیش خواهیم رفت. من در این جا به اهمیت تاریخی وقایع دنیا و آن چه که امروزه در چین در حال رخ دادن است، اشاره می کنم. تاکنون یک استدلال خوب و منطقی در مورد سرمایه داری وجود داشت و آن این بود که سرمایه داری دیر یا زود به مرحله ای خواهد رسید که نیاز به دموکراسی در آن احساس خواهد شد.

زیزک در پایان سخنان خود می گوید: چیزی که من از آن هراس دارم این است که گسترش سرمایه داری با استفاده از فرهنگ و ارزش های آسیایی، باعث ایجاد یک سرمایه داری به مراتب پویاتر و موثرتر از سرمایه داری که اکنون در غرب وجود دارد، شود. با وجود این من به امیدواری های دوستان خود مبنی بر این که سرمایه داری و دموکراسی با هم ترکیب شوند، چندان خوش بین نیستم و بر این باورم که دوران ترکیب دموکراسی و سرمایه داری با یکدیگر به سر رسیده است.