چرا كمك مالي و حمايت آمريكا را انكار كنيم؟

«حسين-ب» با وجود حفظ ارتباط با اين گروهك نفاق ادعا مي كند از سازمان جدا شده است. وي با وجود استقبال از اظهارات كلينتون مبني بر آمادگي براي حمايت از گروه هاي ضدانقلاب، اذعان كرد: كسي نمي تواند انتظار داشته باشد كه سناريوي آمريكا عليه عراق در مورد ايران تكرار شود. نه ايران عراق است، نه آمريكا توان يك ماجراجويي جديد را در خود دارد و نه افكارعمومي در آمريكا و جهان اجازه اين كار را مي دهند.

وي همچنين درباره سخنان وزير خارجه آمريكا نوشت: وي لازم مي بيند تاكيد كند آمريكا آماده است در صورتي كه مخالفان در ايران بخواهند به كمك آنان بشتابد. او ادعاي حمايت نكردن از جنبش سبز را در مصاحبه اخير رد مي كند و اضافه مي كند كه آمريكا به توصيه فعالان جنبش سبز از حمايت علني از جنبش خودداري كرده است. اين سخن البته بي پايه نيست. اسناد ويكي ليكس دست كم يك مورد از اين توصيه ها را نشان مي دهد، آقاي داريوش امير ارجمند، پس از خروج از ايران در ژانويه گذشته، به عنوان مشاور حقوقي موسوي به يك نماينده دولت آمريكا در استانبول توصيه مي كند كه «علنا طرف اپوزيسيون را نگيريد» چرا كه رژيم از آن به عنوان مدركي عليه موسوي و ديگران استفاده خواهد كرد. اظهارات خانم كلينتون نشان مي دهد كه آمريكا نمي خواهد چندان به اين ملاحظات اعتنا كند و بلكه آماده است تا در موقع لزوم حمايت خود را آشكارا ابراز دارد.

اين منافق مقيم آلمان در نوشته خود كه از سوي سايت «ايران امروز» منتشر شده، مي نويسد: صرف نظر از برخورد طبيعي و تند رژيم به اظهارات خانم كلينتون، برخي از نيروهاي اپوزيسيون نيز به آن واكنش نشان دادند. اپوزيسيون ايران عموما در برابر اتهام «وابستگي» به قدرت هاي خارجي حساسيت نشان مي دهد و آن را با «استقلال» خود منافي مي داند، و از اين رو بسياري سعي كردند نظرات خانم كلينتون را تخطئه كنند و خود را منزه تر از آن نشان دهند كه از چنين «كمك هايي»استقبال كنند. اين البته به آن معنا نيست كه نيروهاي اپوزيسيون از دريافت كمك هاي خارجي اجتناب مي كنند؛ بلكه دريافت اين كمك ها به صورت علني، و يا درخواست آن ها، در فرهنگ سياسي ايران چنان مذموم و ناپسند شمرده مي شود كه كمتر كسي حاضر است رسما و علنا به آن معترف باشد. اين امر صرف نظر از دورويي مستتر در آن، از يك بيماري مزمن و فلج كننده در اپوزيسيون ايران حكايت مي كند و آن را از برقراري ارتباط سالم [؟!] با جهان خارج ناتوان مي سازد.

وي سپس از «نقش انگليس در [شكست] نهضت مشروطه و نقش آمريكا در كمك به دولت ملي مصدق»؟! تمجيد كرد و بر اساس اين مبناي انباشته از توهم نوشت: بنابراين دخالت هاي خارجي هميشه منفي نبوده است. اما مسئله اصلي اين است كه تا كي بايد تاريخ تعيين كننده روابط امروزين جوامع و ملل باشد؟ فرهنگ اپوزيسيون سخت گرفتار طلسم تاريخ است. حاكميت است كه تعيين مي كند دوستان و دشمنان ايران كيانند و اپوزيسيون از اين كه وابسته به آنان شناخته شود، واهمه دارد و برخي سران آن هنوز آمريكا را دشمن مي دانند.

[ يادآور مي شود گروهك تروريستي منافقين با همين مهملات و خزعبلات، رسما به نوكري رژيم صدام و سازمان هاي جاسوسي سيا و موساد درآمد و سبعانه ترين جنايت ها را عليه ملت ايران و منتخبان آن در دولت و مجلس ترتيب داد!].

عضو گروهك منافقين در پايان نوشته است:اپوزيسيون نبايد از تعامل با شيطان بزرگ هراسي داشته باشد و نگذارد طلسم تاريخ و فرهنگ سياسي ايران او را اسير كند.

در همين حال پايگاه اينترنتي «اخبار روز» وابسته به طيف ديگري از اپوزيسيون مقيم آلمان و فرانسه، ضمن موضع گيري عليه اظهارات رياكارانه هيلاري كلينتون نوشت: سرنوشت كشورهايي كه به اسم آزادي ويران كرده ايد، پيشكش خود شما باد. خانم كلينتون! ممكن است بفرمائيد شما غربي ها در كدام كشور دموكراسي برده ايد كه حالا از ما ايرانيان مي خواهيد تا از شما خواهش كنيم به كمك مان براي استقرار دموكراسي و آزادي بشتابيد؟! سرنوشت افغانستان كه مشخص است و بعد از ده سال به هر در و ديواري مي كوبيد تا طالبان با شما و مترسكتان «حامد كرزاي» آشتي كنند. چلبي و علاوي تان هم كارش در عراق نگرفت و مجبور شديد مملكت را بدوستان جمهوري اسلامي بسپاريد... خانم كلينتون! ما بايد به چه درجه از فلاكت و بي مسئوليتي رسيده باشيم كه اختيار خود را به دست قدرت هاي بيگانه اي چون شما آمريكايي ها و شركاي اروپايي تان بسپاريم تا هم استقلال و هم آزادي ما را سلب كنيد. هر كس اختيار و سرنوشت خود را به شما سپرده، يقينا مردني است.

اخبار روز همچنين افزود: ممكن است برخي از ايرانيان مستاصل بي وطن و يا آناني كه عرق ميهني ندارند از شما درخواست كمك نمايند اين دسته كه سر به آستان نوكري شما مي سپارند و از شما و دوستان اروپائي تان دعوت به مداخله و حتي بمباران وطنشان و مردم سرزمينشان مي كنند، اين مزدوران، ايراني نيستند.