بازخوانی يك دروغ تاریخي ديگر: ایران به دنبال ساخت سلاح های میکروبی!

موسسه هوور (Hoover) یک اتاق فکر (think tank) مهم در سیاست گذاری خارجی امریکا محسوب می‌شود. این موسسه، که وابسته به دانشگاه استنفورد هم هست، با چهره‌های سر‌شناسی نظیر کاندولیزا رایس و دونالد رامسفلد همکاری دارد.

در سال ۱۹۹۹ موسسه هوور گزارشی در مورد ایران منتشر کرد که امروز کمتر کسی آن را به خاطر دارد. در آن زمان نه از اتهامات هسته‌ای ایران خبری بود، نه جمهوری اسلامی به یهودستیزی متهم شده بود، و نه برجهای دوقلو فرو ریخته بودند. بازخوانی چند سطر اول این گزارش واهی و بی‌اساس، با توجه به فشارهای اخیر امریکا و غرب و اتهاماتی که (در زمینه ترور سفیر عربستان و در زمینه برنامه هسته ای ایران) متوجه جمهوری اسلامی کرده‌اند، بسیار جالب است. خلاصه‌ای از ترجمه سطور اولیه این متن در اینجا تقدیم می‌گردد. بازخوانی این گزارش تاریخی نشان خواهد داد که چقدر قوه تخیل غرب (و شاید هم مجاهدین خلق! به عنوان اولین گروهی که اتهام غیر صلح آمیز بودن برنامه هسته‌ای ایران را مطرح کردند) محدود است.

«اخیراً موضع گیری‌های معتدلانه محمد خاتمی، رییس جمهور ایران، غرب را تحت تاثیر قرار داده است. با این حال وی به طور همزمان در حال ایجاد زرادخانه‌ای از سلاحهای کشتار جمعی است.

این روز‌ها دیگر مسلّم شده است که حکومت دینی و روحانیون حاکم بر ایران، برای گسترش سلاح‌های بیولوژیک برنامه‌ای دارند که نه تنها «شیطان بزرگ» امریکا را تهدید می‌کند، بلکه پیش از آن عربستان سعودی (یعنی کشوری که مهمترین اماکن مذهبی جهان اسلام را در خود جای داده است) را هدف گرفته است.

اطلاعات توصیفی تکان دهنده‌ای که نشان می‌دهد ایران به دنبال تهیه زرادخانه‌ای از سلاح‌های میکروبی است، به تازگی توسط شبکه جاسوسی «مجاهدین» به دست آمده و «شورای ملی مقاومت» آن‌ها را منتشر نموده است. گرچه صحت این اطلاعات را نمی‌توان توسط منابع مستقل مورد ارزشیابی قرار داد، اما منابع اطلاعاتی مجاهدین پیش از این اثبات کرده‌اند که منابع موثقی هستند...»

در ادامه گزارش برخی جزئیات (مانند نام موسسات و افراد) ذکر می‌شود و ادعا می‌شود که این جزئیات به طور دقیق برنامه ایران را برای گسترش سلاح‌های میکروبی نشان می‌دهند. در انتهای گزارش این طور جمع بندی می‌شود که: «در سپتامبر ۱۹۹۸، ایران موشک شهاب ۳ با برد هشتصد مایل را مورد آزمایش قرار داد، که همه شهرهای مهم منطقه (شامل تل آویو و ریاض) در تیررس آن هستند.» و این طور نتیجه گیری می‌شود که «سید محمد خاتمی علناً این از موفقیت‌ها تمجید کرده است. ایران به اضافه امید مساوی است با یک معجون مرگبار»!

اتهامات مطرح شده در این گزارش در نوع خود بسیار جالب بودند. جدا از اینکه این گزارش در مورد به اصطلاح حقیقتی «مسلّم» صحبت می‌کند که پس از گذشت یک دهه امروز خود امریکایی‌ها هم به آن اعتقادی ندارند، استفاده تکراری از عناصری نظیر استفاده از اطلاعات شبکه جاسوسی منافقین و ایران هراسی علی الخصوص به منظور ترساندن عربستان، نمی‌تواند تصادفی باشد. به راستی شباهت آن مقطع تاریخی (۱۳۷۸) با شرایط امروز کشور ما چیست؟ آیا غرب به انتخابات آتی مجلس دل بسته است و تلاش می‌کند با تحت تاثیر قرار دادن افکار عمومی ایران از ورود نمایندگان استکبارستیز به مجلس جلوگیری کند؟ یا اینکه منافقین زخم خورده، که در آن مقطع با انهدام پایگاههای نظامی خود در خاک عراق مواجه شده بودند و امروز نیز پایگاه اشرف را از دست رفته می‌بینند، سرویس‌های اطلاعاتی غربی را بیجهت به هیجان آورده‌اند؟